ΑΧ, Η ΑΓΑΠΗ...

Ναι μάγκα μου. 

Η αγάπη είναι το ζητούμενο των ημερών μας. 

Η αγάπη. 

Η αγάπη που έχει χαθεί στις μέρες μας.

Η αγάπη λέω. 

Η αγάπη που 

-μεταχειριζόμενοι κόλπα περίεργα-

μας την έχουν κλέψει.

Αχ, η αγάπη...

Η αγάπη: Η υπέρτατη απαίτηση των ημερών μας!

Aradia, Ηρωδιάς κλπ κλπ

In 1899, the American folklorist Charles Leland published "Aradia, or the Gospel of the Witches", a book which he claimed was the religious text belonging to a group of Tuscan witches who venerated Diana as the Queen of the Witches. He also claimed that he had been given the book by a Tuscan woman named Maddalena, although historians such as Ronald Hutton have disputed the truth of these such claims.

Aradia, or the Gospel of the Witches began with the tale of Aradia's birth to Diana and Lucifer, who is described as "the god of the Sun and of the Moon, the god of Light (Splendour), who was so proud of his beauty, and who for his pride was driven from Paradise". Diana instructed Aradia to "go to earth below / To be a teacher unto women and men / Who fain would study witchcraft". When Aradia descended, she became the first of all witches, and promised her students that "ye shall all be freed from slavery, / And so ye shall be free in everything".

Aradia was described as having continuing power to affect the world after she returned to the sphere of Diana. For example, in "A Spell to Win Love", the "Invocation to Diana" asked Diana to send her daughter Aradia to perform the magic. Leland's Aradia had a chapter containing folklore about the night assembly or banquet titled, "The Sabbat: Tregunda or Witch Meeting," which involved Diana.Leland commented in the Appendix, "I also believe that in this Gospel of the Witches we have a trustworthy outline at least of the doctrine and rites observed at these meetings [the witches' Sabbat]. They adored forbidden deities and practised forbidden deeds, inspired as much by rebellion against Society as by their own passions."
Leland speculated that this folklore ultimately had roots in ancient Etruscan mythology.
Leland also equated Aradia with Herodias, explaining his speculation that Herodias was actually Lilith. 

Και λοιπά και λοιπά και λοιπά λέει η wikipedia για το ζήτημα (ή για το πρόσωπο, ίσως) της Aradia, η οποία φαίνεται πως απασχολεί κάμποσους (μάλλον όχι λίγους - αλλά το ποσοτικό μέρος του πράγματος μόνο να το υποθέσω μπορώ) συνανθρώπους μας στη νότια Ευρώπη, δεδομένου πως η wikipedia συνεχίζοντας λέει ότι:

Aradia has become an important figure in Wicca as well as some other forms of Neo-Paganism. Some Wiccan traditions use the name "Aradia" as one of the names of the Great Goddess, Moon Goddess or "Queen of the Witches". Portions of Leland's text influenced the Gardnerian Book of Shadows, especially the Charge of the Goddess.Alex Sanders invoked Aradia as a Moon Goddess in the 1960s. Janet and Stewart Farrar used the name in their Eight Sabbats for Witches and The Witches Way. Aradia was invoked in spellcraft in Z. Budapest's The Holy Book of Women's Mysteries. An entire website, the Goddess Aradia and Related Subjects, is devoted to Aradia as a Wiccan goddess and a powerful spirit in Italian folklore.
Aradia is a central figure in Stregheria, an "ethnic Italian" form of Wicca introduced by Raven Grimassi in the 1980s.

Και λοιπά και λοιπά και λοιπά, για ένα ζήτημα που -όπως είπαμε- δείχνει να απασχολεί κάμποσους συνανθρώπους μας στη νότια Ευρώπη.

Στα πλαίσια λοιπόν ενός γενικευμένου "ασμπέτε" που έλεγε και μια παλιά ελληνική ταινία, θέτω εδώ τον σύνδεσμο προς το λεγόμενο "ευαγγέλιο της Αράντια" (διαισθητικά -ή κάπως έτσι- υποθέτω ότι η ορθή προφορά ΔΕΝ είναι "αράντια", αλλά τέλος πάντων), έτσι, για να' χεις κάτι εξωτικό να διαβάζεις τις ζεστές Αυγουστιάτικες ώρες, ω, ευγενέστατε αναγνώστα.
Στα αγγλικά βέβαια -λινκάκι με ελληνική απόδοση δεν βρήκα.

http://www.sacred-texts.com/pag/aradia/ara03.htm

Κι αν με ρωτήσεις "είναι σοβαρά πράματα αυτά?" θα σου απαντήσω πως όλα όσα μας περιβάλλουν (συμπεριλαμβανομένων των ιδεών που ίπτανται γύρω μας) σοβαρά είναι και χρήζουν της προσοχής μας -ειδικά εάν και εφόσον επηρεάζουν εμάς ή τους συνανθρώπους μας.

Όλη η Ελλάδα τον αναμένει αναμμένη!!!

RAISE THE KNOWLEDGE

Τώρα eternal λέει ή internal λέει?

Αι γνώμαι διίστανται, με αποκορύφωμα αυτήν εδώ την κουβεντούλα όπου ο ερωτών ερωτά τον πλέον αρμόδιο: "In your song “Raise the Knowledge,” you sing, “Revolution is eternal.” Do people still feel that, or are we too apathetic?" και ο πλέον αρμόδιος, μη-καταλαβαίνοντας την ερώτηση, απαντών απαντά "Well, what do you mean “still”? That’s a new message. I had to say that. The word revolution cycled around our songs quite a bit, and I found a lot of fans think of it as an act of political violence. Revolution is internal process that you are responsible for yourself. It starts in your backyard when you educate your neighbor. That’s the chain of events. It doesn’t start with throwing bricks".

Άντε βγάλε άκρη, δηλαδή
-αν και προσωπικά προτιμώ το eternal.
Το βρίσκω πιο ποιητικό.

Αυτά.

Gogol Bordello, "Raise the Knowledge"

ΝΑ ΠΑΜΕ!!!

Που να πρωτο-πάμε, δηλαδή...  Οι ομορφιές της ελληνικής επαρχίας είναι τόσες πολλές...

Ίσως πρώτα αξίζει να πάμε στο Βελημάχι Γορτυνίας...

Και μετά χαλαρά ανεβαίνουμε στα πολλά υποσχόμενα Γιάννενα...

Εδώ που τα λέμε, παλιότερα είχα γράψει ένα όμορφο ποίημα. Κλικ εδώ.

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΘΑ ΗΤΑΝ...

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΑΣ

Όταν ο άνθρωπας κατέχει 4-5 ξένες γλώσσες (και παραπάνω μη σου πω), τότε η επαγγελματική του φιλοδοξία για διεθνή απεύθυνση, είναι παιχνιδάκι...

Καταγγέλλω το εκπαιδευτικό σύστημα!!!

Καταγγέλλω το εκπαιδευτικό σύστημα, καταγγέλλω το ελληνικό σχολείο. 

Τα καταγγέλλω επειδή όχι μόνο δεν αποτελούν παράγοντες ολβιότητας, αλλά, τουναντίον, αποτελούν γενεσιουργές αιτίες πνευματικής μιζέριας. 

Διότι δεν πάει άλλο, καλέ μου αναγνώστη. 

Εν αρχή ήταν το σύνθημα "ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς". 

Το άκουσαν κάτι γενικώς επαναστατημένοι, τους άρεσε, κι άρχισαν εν χορώ: "ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς".  

Το άκουσε εκείνος ο ανεκδιήγητος βουλευτής Μεσσηνίας του ναζιστικού κόμματος, τσαντίστηκε και θεώρησε πρέπον να ανατρέψει τα γεωλογικά δεδομένα της χώρας: 

"Στο Βίτσι και στο Γράμμο σας θάψαμε στην άμμο" βροντοφώναξε, αποδεικνύοντας ότι το εκπαιδευτικό σύστημα στάθηκε ανίκανο να του μάθει το βασικό: Ότι, δηλαδή, τόσο στο Βίτσι όσο και στο Γράμμο, η άμμος σπανίζει -έως και απουσιάζει, μη σου πω. 

Ε, ναι ρε ταραμά, που τη βρήκατε την άμμο στο Βίτσι και στο Γράμμο? 

Τέτοια σας μάθαιναν στο σχολείο? Ότι το Βίτσι και ο Γράμμος είναι αμμουδερές παραλίες? 

Να χέσω το εκπαιδευτικό σύστημα, δηλαδή! 

Τον άκουσαν κάτι ανεκδιήγητοι κομμουνιστοτραφείς, και σου λέει "μικρό και σύντομο είναι το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς. Χρειάζεται επέκταση". 

Και καθήσανε και σκάρωσαν αυτή την μακροσκελέστερη εκδοχή του συνθήματος: 

Να χέσω το εκπαιδευτικό σύστημα, δηλαδή! 

Διότι δύο πιθανότητες υπάρχουν: Είτε οι καθηγητές δεν είναι σε θέση να διδάξουν, είτε το σύστημα οδηγεί του μαθητές να μη θέλουν να διδαχτούν. 

Τι να διδαχτούν?

Να διδαχτούν ότι η σφαγή του Μελιγαλά, όχι μόνο ΔΕΝ συνέβαλε στη "νίκη του λαού", αλλά ο αντίθετο: Συνέβαλε στo γενικευμένο μακέλεμα και τελικά στην  ήττα του λαού.

Να διδαχτούν και να κατανοήσουν σωστά το μεγαλειώδες απόσπασμα του Ευριπίδη, ας πούμε: 

ὄλβιος ὅστις τῆς ἱστορίας ἔσχε μάθησιν,

μήτε πολιτῶν ἐπὶ πημοσύνην

μήτ’ εἰς ἀδίκους πράξεις ὁρμῶν,

ἀλλ’ ἀθανάτου καθορῶν φύσεως

κόσμον ἀγήρων, πῇ τε συνέστη

καὶ ὅπῃ καὶ ὅπως.

τοῖς δὲ τοιούτους οὐδέποτ’ αἰσχρῶν

ἔργων μελέδημα προσίζει.

Το οποίο απόσπασμα, άριστα εξετάζει εδώ ο καθηγητής Παναγ. Μητροπέτρος, ο οποίος καταλήγει στην εξής νεοελληνική απόδοση του αποσπάσματος: 

Πραγματικά πλούσιος είναι εκείνος 

που διδάχθηκε πως να ερευνά συστηματικά τον κόσμο, 

χωρίς να επιδιώκει την συμφορά των συμπολιτών του και χωρίς

να επιδίδεται σε άδικες πράξεις, 

αλλά συλλαμβάνοντας με την νόησή του την αγέραστη κοσμική τάξη 

της αθάνατης φύσεως, με ποιον τρόπο αυτή δημιουργήθηκε

και για ποιον σκοπό και πώς ακριβώς.

Στο μυαλό τέτοιου είδους ανθρώπων

ουδέποτε προσκολλάται η μέριμνα για αισχρές πράξεις.

Άτιτλον

Η ανεργία στις γειτονιές

Οι γειτονιές είναι λυπημένες.
Οι γειτονιές έχουν χώσει το πηγούνι τους στον κόρφο τους.
Δε μιλάνε οι γειτονιές. Το βράδυ σεργιανάει στους λασπωμένους δρόμους
Έρημο, μ ένα παλιό, ξεκούρντιστο φεγγάρι στα χέρια του
Σαν τον τυφλό διακονιάρη με τη φυσαρμόνικα. Παίζει ένα τυφλό τραγούδι.
Κανένα παράθυρο δεν ανοίγει. Ο εργάτης που γυρνάει στη φαμίλια του
Δεν κοντοστέκει, δρασκελάει αργά το κατώφλι,
Κοιτάζει χάμου. Τα παιδιά τον κοιτάζουν.
Η γυναίκα μπαλώνει μια κάλτσα. Δεν τον κοιτάζει.
«Μήτε σήμερα», λέει σα ναχει φταίξει,
«δε βρήκα δουλειά μήτε σήμερα», λέει.
Και τα παιδιά δεν ξέρουν κι είναι λυπημένα,
Κι η πιατοθήκη είναι λυπημένη
Σα μια μικρή σκάλα που δε βγάζει πουθενά,
Και τα πήλινα πιάτα είναι λυπημένα
Σα φεγγάρια που δεν έχουν τι να φωτίσουν,
Και το ξύλινο αυγό του μανταρίσματος μέσα στην κάλτσα είναι σα μια γροθιά σφιγμένη, είναι σα μια γροθιά κρυμμένη σε μιαν άδεια τσέπη.
Οι γειτονιές δεν μιλάνε.
Οι γειτονιές θυμώνουν.
Κρύβονται μες στον ίσκιο οι γειτονιές
Και σφίγγουν τη γροθιά τους. Δε μιλάνε.

Αυτά τα ωραία έγραφε ο Ρίτσος τα παλιά τα χρόνια (το ποίημα υπάρχει και εδώ) και το θυμήθηκα προχτές διασχίζοντας τα Παγκράτια και τους Βύρωνες και τις Καισαριανές, όπου και με ιντρίγκαρε η απορία περί το εάν και κατά πόσον οι γειτονιές έχουν δώσει τον όρκο της σιωπής, εάν και κατά πόσον έχουν ενταχτεί σε κανένα ξερωγώ τάγμα σιωπής κλπ κλπ. 

Οι γειτονιές λέω. Όχι οι μειοψηφίες των γειτονιών. Οι μειοψηφίες μιλάνε, οκέϋ. Οι γειτονιές όμως? Γιατί δε μιλάνε? 

Διότι το σφίξιμο της γροθιάς τους είναι το ένα. Το άλλο όμως είναι η σιωπή τους. 

Ο Γιάννης Ρίτσος πέθανε στὶς 11 Νοεμβρίου 1990, αφήνοντας 50 ανέκδοτες συλλογὲς ποιημάτων. Έτσι λέει εδώ. 

Πενήντα ανέκδοτες ποιητικές συλλογές δεν είναι κάτι εύκολο. Μοιάζει με παγκόσμιο ρεκόρ. Πίστεψέ με, δεν είναι εύκολο. 

Ως αριθμός, πιθανότατα μας δείχνει πως ο ποιητής θα ήθελε να πει πολλά. Όμως με τι ψυχή να πεις πολλά σε ανθρώπους που θα σε ακούσουν μεν αλλά θα επιμείνουν στην άρνησή τους να μιλήσουν οι ίδιοι, αρκούμενοι να σφίγγουν τη γροθιά τους? 

Τσοπάνα ρέϊβ, 

Μi-la-re, mi-la-re-si.

ΜΕ ΤΗ ΦΕΤΙΝΗ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Τα πάνω-κάτω έχουν έρθει, σου λέω...

... με τη φετινή την κρίση.

Καμηλιέρικο. Μπάτης.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΑΣ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!

ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Καθόμουν και σκεφτόμουν πως πέρα από τον θρυλικό και μυριοτραγουδισμένο παίχτουρα με το επώνυμο Condom-in-ass, θα μπορούσε κάποιος στη μεταγραφική λίστα να σημειώσει και το Bass-in-ass, μη σου πω και το Coffee-in-ass, δίχως να υποτιμώ και τη δόξα επωνύμων όπως το Boots-in-ass ή το τρελιάρικο Mad-ass, μη σου πω και το εξίσου σημαίνον Bad-ass.

Μιλάμε για μεταγραφές έμπειρων παικτών. 

Αν τα παραπάνω αποκτήματα συνδυαζόντουσαν με μεταγραφές ταλαντούχων Βρετανών και Ιρλανδών ποδοσφαιριστών όπως ο Pexton, o Parton, o Prixton, o Faton και ο Bixton, τότε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα ενδιαφέρον και καλογυμνασμένο σύνολο, που αναμφίβολα θα ήταν έτοιμο να προσφέρει μεγάλο θέαμα και μεγάλες συγκινήσεις στο φίλαθλο κοινό, το οποίο θα έσπευδε να γεμίσει τις κερκίδες και ν' απολαύσει θέαμα. 

Όλα τ' άλλα είναι απλώς μεταγραφικά μπαλώματα.

ΑΪΝΤΕ ΚΑΙ ΝΤΕ

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

Το κίνημα θεριεύει και σύντομα θα λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Πλέον όλο και περισσότερες κοινωνικές ομάδες καταλαβαίνουν ότι ο μόνος δρόμος που έχει απομείνει είναι αυτός της εξέγερσης. 

Οι συντρόφισσες δείχνουν τον δρόμο!

Με αυτό τον τρόπο τέθηκε το ζήτημα της ανάπτυξης του κινήματος

στο μπλογκ Ξύλα-Πέτρες, 

και μου φαίνεται πως έχει δίκιο.

Ζούμε σε προεπαναστατική περίοδο.

ΕΧΕΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ

Ανέβαινα χτες το μεσημέρι την Ηρώδου Αττικού. Στο πεζοδρόμιο απέναντι από το Μαξίμου -προς το Στάδιο- ένας τυπάκος είχε σκύψει μέσα σ' έναν κάδο και μάζευε αλουμινένια κουτιά αναψυκτικών.

"Τον καημένο..." μονολόγησα κοιτώντας τον, και το μάτι μου έπεσε σε ένα πάκο χαρτιών Α4 που κάποιος είχε αφήσει δίπλα στον κάδο. Πλησίασα να τα δω καλύτερα. Καθαρά ήταν, πήρα δυο τρία κι έκατσα σ' ένα παγκάκι στον εθνικό κήπο να τα διαβάσω. Ήταν φανερό ότι επρόκειτο για τα χειρόγραφα ενός ποιητή. Προσχέδια ποιημάτων ή κάτι τέτοιο.

Τα περισσότερα δε νομίζω να έχουν ποιητική αξία.
Όμως...
Όμως το ένα, κυ-ρι-ο-λε-κτι-κά ήταν διαμαντάκι!!!

Το παραθέτω έτσι όπως το είχε γράψει ο άγνωστος ποιητής:

Όπως περιπλανιόμουνα μες τα στενά της Πλάκας
Ω! Γαμώ το κεφάλι μου!!! Τι σκέφτηκα ο μαλάκας!!!
Ιδέα για μεταρρύθμιση που όλοι θα θαυμάσουν,
θα κατεβούν στο Σύνταγμα και θα ζητωκραυγάσουν
και θ' αποδείξουν ο λαός εμένανε πως θέλει.
Τσακώνω το τηλέφωνο και παίρνω το Βαγγέλη: 

-Άκου Βαγγέλη φίλε μου και δώσε βάση αν θέλεις:
Πως φτιάξαν την Ακρόπολη? 
-"Με μάρμαρο Πεντέλης!

-Άκου λοιπόν το σχέδιο, τι πρέπει να ποιήσουμε: 
Θα φέρω νομοσχέδιο να αξιοποιήσουμε
το όρος το Πεντελικό. Θα ισοπεδωθεί
κι ώσπου να πεις "ανάπτυξη", ανάπτυξη θα 'ρθεί.
Θα τρέξουν όλες οι φυλές Πεντέλη ν' αγοράσουνε
με μάρμαρο πεντελικό να χτίσουν και να φτιάξουνε
ναούς, παλάτια, στάδια, Θησεία και Παρθενώνες
να 'χουν κι αυτοί ανάπτυξη για κάνα-δυό αιώνες.

Θα τρέξουνε οι Γερμανοί για ν' αγοράσουν μάρμαρο
Να φτιάξουνε Ακρόπολη, να φτιάξουν Καλλιμάρμαρο,
Άουσβιτς, Νταχάου, Μπούχενβαλντ, να τα μαρμαροστρώσουνε
και στην οικονομία μας νέα ώθηση να δώσουνε!
Θα σπεύσουν οι Αμερικανοί να φτιάξουν καλλιμάρμαρα, 
μέχρι και όπλα μη σου πω μ' εμπλουτισμένα μάρμαρα.
Κινέζοι βιομήχανοι θα σπεύσουνε με άλματα
για μάρμαρο πεντελικό να φτιάξουνε αγάλματα:
Το Βούδα με το Λάο Τσε να τρων σε συνεστίαση...
Και ποιός γαμεί αν έριξα το φόρο την εστίαση...

Και θα θαυμάσει η Λαγκάρντ για τη μικρή Ελλάδα
που πήρε σβάρνα το βουνό και το'κανε πεδιάδα.
Στον κάμπο της Πεντέλης, πια, θα χτίσει μεζονέτα
να γράφει εκεί τις λίστες της, να γράφει και σονέτα!

Και του Βαγγέλη τόνισα υπόψη του να λάβει
πως έτσι θα 'χουνε δουλειές κι οι μεγαλοεργολάβοι!
Θα ρέει το χρήμα άφθονο, ντόλαρς, ευρώ, χρυσάφι!
Κι άσ' τον Αλέξη μόνο του λογύδρια να γράφει...

"Ω! Γαμώ το κεφάλι σου! Μαλάκα!" είπ' ο Βαγγέλης
και πήγε για καλόγερος εις τη μονή Πεντέλης.

Το πιο περίεργο απ' όλα, όμως, είναι πως ξαφνικά, έτσι όπως αντέγραφα το ποίημα, με κάποιο μαγικό τρόπο το χαρτί... έσβησε!!! Έγινε εντελώς λευκό. Διαφορετικά απλώς θα το σκανάριζα και θα το ανέβαζα σκαναρισμένο, μπας και γνωρίσει κανείς το γραφικό χαρακτήρα (κυριολεκτικά ή μεταφορικά το "γραφικό χαρακτήρα") του άγνωστου ποιητή.

Θα ήθελα να του σφίξω το χέρι με το σωστό τρόπο, δηλαδή με το δεξί μου χέρι να του σφίξω το δεξί του χέρι. Αλλά, δυστυχώς, φαίνεται πως κάτι τέτοιο είναι απολύτως αδύνατον!

Ας του αφιερώσω, τουλάχιστον, ένα τραγούδι.
Θεοδωράκης, Καρυωτάκης, Παπακωνσταντίνου,
Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων

ΗΓΕΤΗΣ

Τώρα αυτό στέκει σε ενδεχόμενη κριτική?
Δεν ξέρω. Δεν τα ξέρω δα και όλα...
Πολύ θα ήθελα τη γνώμη σου και τη βοήθειά σου, αναγνωσταρά μου.

Διότι τίθεται το ερώτημα "εν τοιαύτη περιπτώσει τι τους θέλουμε τους ηγέτες?", που είναι ερώτημα μέγα.

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ

Μου είπαν πως σε είδανε με τον Καστοριάδη 
Εσύ να το φιλοσοφείς κι εγώ βαθιά στον Άδη 
Και συζητώ με τις ψυχές που να ‘ναι η αγάπη 
Και για το θέμα ρώτησα το Χάρο το σατράπη 
Μα αυτό που μου ‘πε μ’ άφησε αγιάτρευτο σημάδι 
Πως είναι σώα κι ευτυχής με τον Καστοριάδη

Το τραγούδι για τον Κορνήλιο Καστοριάδη γράφτηκε το 1994. Το είχα πει στον Κορνήλιο και μου είχε δώσει τη διεύθυνση του στο Παρίσι να του το στείλω. Δυστυχώς δεν πρόκανα....

Αυτά τα ολίγα είχε γράψει ο Ρασούλης παρουσιάζοντας το όμορφο και δροσερό αυτό τραγουδάκι.

ΜΑ ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙ?

Υπάρχουν φράσεις που γράφουν ιστορία. Και εξαιτίας αυτών των φράσεων, 

κάποιες ημερομηνίες χαράσσονται με ανεξίτηλα γράμματα στην ιστορική μνήμη

Ουδείς εχέφρων άνθρωπος εξεπλάγη από τη βαρυσήμαντη δήλωση του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος μπροστά στις κάμερες, αναφερόμενος εις τον εαυτό του, δήλωσε: "Γαμώ το κεφάλι μου, μαλάκα". 

Ως προς το δεύτερο σκέλος της δηλώσεως, τουλάχιστον, επρόκειτο για κοινό μυστικό. Όλοι το εγνώριζαν. Εις τας κοινωνικάς συναθροίσεις, πολύ καιρό τώρα, το αντικείμενο συζητήσεως δεν ήτο εάν ο πρωθυπουργός είναι ή δεν είναι αυτό που αυτοεχαρακτηρίσθη, αλλά εάν είναι περισσότερο ή λιγότερο σε σχέση με τον προηγούμενο πρωθυπουργό μας -και παλαιό συμφοιτητή του. 

Ωστόσο, μυστήριο συνεχίζει να καλύπτει το πρώτο σκέλος της δηλώσεως του πρωθυπουργού. 

Τι εννοούσε και σε τι αποσκοπούσε πληροφορώντας μας ότι γαμάει το κεφάλι του? 

Ουδείς γνωρίζει. 

Και όλοι αναρωτιούνται: Μα, πως το κάνει? 

Το λαϊκό κίνημα οφείλει να απαιτήσει να πέσει άπλετο φως στο μυστήριο! Να γίνει εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή, ενώπιον της οποίας, σε δημόσια συνεδρίαση,  ο πρωθυπουργός να κληθεί να δείξει τον τρόπο με τον οποίο γαμάει το κεφάλι του. 

Να μάθουμε κι εμείς ρε αδερφέ! 

Σε διαφορετική περίπτωση,  ένας δρόμος μένει: 

Να καταγγελθεί ο πρωθυπουργός για διασπορά ψευδών ειδήσεων! 

Τι παριστάνει δηλαδή? Τον υπεράνθρωπο? Ή μήπως θέλει να μας πει ότι είναι ο άνθρωπος-λάστιχο? 

Τόσο ανώτερος δηλαδή θέλει να μας πει ότι είναι, ώστε καταφέρνει και γαμάει το κεφάλι του? 

Τόσο ξεκομμένος είναι από τα ήθη, τα έθιμα και τις συνήθειες των μαζών? 

Κι εμείς που δεν μπορούμε -όσο κι αν προσπαθούμε- να γαμήσουμε το κεφάλι μας, τι είμαστε δηλαδή? Τόσο πολύ μας υποτιμά?

Θεωρώ το ζήτημα εξαιρετικά σημαντικό, ωστόσο δεν διστάζω να ευχηθώ στον κ. πρωθυπουργό "καλά γαμήσια, και να προέχει μην πάθει καμιά κράμπα". 

Τραγούδι.

Δημήτρης Μητροπάνος, Γιώργος Κακουλίδης, Θάνος Μικρούτσικος, 

"Θα κόψω το κεφάλι σου"

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ!!!

Τελικά οι Μάγιας δεν ήταν ακριβείς... 

Το τέλος της γης δεν ήρθε τον Δεκέμβριο του 2012. 

Τζάμπα πήγαν τόσες και τόσες αναλύσεις για το ημερολόγιο των Μάγιας...

Όμως οι Μάγιας κάάάάτι ήξεραν! 

Διότι, έστω και με μικρή καθυστέρηση... 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΗΡΘΕ!!!

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!!

Διότι δεν πάει άλλο! Διότι ήρθε η ώρα να καταλάβουν τη δύναμή μας! Διότι ήρθε η ώρα να τους δείξουμε όχι μόνο την αγανάκτηση αλλά και την αποφασιστικότητά μας! Διότι τώρα είναι η δικιά μας ώρα, διότι τώρα μιλάμε εμείς! Εμείς, ο λαός του ίντερνετ!

Ω, ναι, ο λαός του ίντερνετ δεν είναι απλά θυμωμένος. Είναι εξοργισμένος!

Χμμμ...
Όλος ο λαός του ίντερνετ?

Τι να σε πω σουλτάνα μου, μάνα μου ματζουράνα μου...
Τώρα που το σκέφτομαι, ανάμεσα στον οργισμένο λαό του ίντερνετ κυκλοφορούν και μερικοί βουλευτάδες της αριστεράς των κινημάτων, οι οποίοι έχουν το δικό τους, προσωπικό ύφος γραφής, το δικό τους προσωπικό είδος χιούμορ και τις δικές τους προσωπικές ανησυχίες:

Τι να σε είπω... Ας είπω ότι στώμεν καλώς.
Βενσερέμος!

Ζώα προς εξαφάνιση, Ίντερνετ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ -Μέρος Β.

Καταιγιστικό ρυθμό έχουν πάρει οι εξελίξεις στο χώρο της εν Ελλάδι αντικαπιταλιστικής αριστεράς! 

Πέραν των όσων θετικών αναφέραμε σε προηγούμενο ποστ, ήρθε η ώρα της θρυλικής και περιλάλητης και χιλιοτραγουδισμένης ΟΚΔΕ να ταράξει τα νερά, με μια αναμφιβόλως θετική απάντηση προς το κάλεσμα που απηύθυνε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προς την ΟΚΔΕ για συμμετοχή της τελευταίας ("τελευταίας" όπως λέμε "last but not least", βέβαια), σε ένα "Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής". 

Το αναμφιβόλως θετικό στην απάντηση της ΟΚΔΕ, εντοπίζεται στη φράση "τα παραπάνω δεν αποκλείουν τη συνέχεια της συζήτησης πάνω σε τέτοιες μετωπικές πολιτικές πρωτοβουλίες και μορφές". 

Διότι είπαμε: 

Εδώ ο κόσμος καίγεται, ο κόσμος πεινάει, ο κόσμος ψάχνει φαγητό στα σκουπίδια, ο κόσμος αυτοκτονεί. 

Ευνόητο είναι πως απαιτείται να συνεχιστεί η συζήτηση, λοιπόν! Συζήτηση μέχρι τελικής πτώσεως!

Άλλωστε και στην επιστημονική κοινότητα έχει ανάψει για τα καλά η συζήτηση, σχετικά με την αποτελεσματικότητα του νέου προϊόντος που κυκλοφορεί από σήμερα σε όλα τα καλά φαρμακεία: 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, και αναμφίβολα γέμισε με αισιοδοξία όσους αγωνιούν για το μέλλον της εν Ελλάδι αντικαπιταλιστικής αριστεράς!

Αντιγράφω από εδώ:

Τις προηγούμενες ημέρες πραγματοποιήθηκε κοινή συνάντηση ΕΕΚ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ προκειμένου  να αναπτυχθεί από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ η πρότασή της για τη μετωπική συμπόρευση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντι-ΕΕ αριστεράς. 
Στην συζήτηση επιβεβαιώθηκε  η βούληση των δύο χώρων να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο η  κοινή δράση μέσα στο κίνημα και οι κοινές πολιτικές πρωτοβουλίες επάνω στα μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά μέτωπα της περιόδου. Συζητήθηκαν σημαντικά ζητήματα της αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής πολιτικής σήμερα  όπως η φάση που βρίσκεται η καπιταλιστική κρίση, τα ζητήματα της αποδέσμευσης από την ευρωζώνη και την ΕΕ, της διεθνιστικής προοπτικής των αγώνων, του αντικαπιταλιστικού πόλου. 
Συμφωνήθηκε η συνέχιση του διαλόγου.

Αυτά λέει η επίσημη ανακοίνωση στο σάιτ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και μου φαίνεται πραγματικά ελπιδοφόρο το γεγονός ότι "συμφωνήθηκε η συνέχιση του διαλόγου", διότι ως γνωστόν εδώ ο κόσμος καίγεται και το πράγμα επείγει, ο κόσμος πεθαίνει, ως εκ τούτου επιβάλλεται να συνεχιστεί ο διάλογος.

Εν τω μεταξύ, στην επιστημονική κοινότητα επικρατεί ενθουσιασμός, ύστερα από την κυκλοφορία ενός νέου φαρμακευτικού σκευάσματος σε μορφή τσίχλας, που αναμένεται να αντιμετωπίσει μια συνήθεια η οποία τείνει να εξελιχθεί -αν δεν έχει ήδη εξελιχθεί- σε μάστιγα της εποχής μας...

ΕΘΝΙΚΟ-ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ

Να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή:
Θεωρώ απόλυτα πιστευτό το ότι οι Πατριωτικές Κινήσεις Πολιτών εκεί στις πόλεις της Βόρειας Ελλάδας, λειτουργούν "δίχως πίσω τους να υπάρχουν κόμματα που τις στηρίζουν οικονομικά και πολιτικά". Επίσης, θεωρώ απόλυτα πιστευτό το ότι "δεν χρηματοδοτούνται από αποσκιρτήσαντες του Εθνικού χώρου για να στηρίξουν συγκεκριμένες κινήσεις και φορείς".
Τέλος, θεωρώ απόλυτα πιστευτό το ότι οι Πατριωτικές Κινήσεις Πολιτών είναι "μόνοι εναντίον όλων".
(Βλέπε σχετική παλαιότερη κοινή ανακοίνωση τους).

Την προς τις τοπικές κοινωνίες της Βόρειας Ελλάδας προσφορά αυτών των κινήσεων πολιτών δεν είμαι σε θέση να την εκτιμήσω -η χιλιομετρική απόσταση με εμποδίζει, βλέπεις...

Ωστόσο, δηλώνω εκστασιασμένος με την παρακάτω πρότασή τους προς τους Πανέλληνες. Μιλάω συγκεκριμένα για την ρηξικέλευθη και καινοτόμα και μεγαλειωδώς ριζοσπαστική πρόταση επαγγελματικού προσανατολισμού και επανεκπαίδευσης των ανέργων, έτσι όπως αυτή διατυπώθηκε από τον πρόεδρο της Πατριωτικής Κίνησης Πολιτών Δράμας.

Ναι, καλέ μου αναγνώστη:
Επιτέλους, βρέθηκε ο δρόμος (κυριολεκτικά "βρέθηκε ο δρόμος") που σε χρόνο μηδέν θα φέρει την ανάπτυξη και την ευημερία!!!

Δες το σχετικό βίντεο κι οραματίσου την ανάπτυξη να έρχεται καλπάζοντας, κινούμενη εθνικο-πατριωτικά:

ΓΟΥΑΟΥ!!! Ο ΣΑΚΗΣ!!!

Ναι καλέ μου αναγνώστη, εδώ και κάμποσο καιρό
αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν.
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι?
Ουχί λέγω.
Απλά, ο Δ. Λιγνάδης παρουσιάζει τις "Βάκχες" του Ευριπίδη, με το Σάκη Ρουβά στο ρόλο του Διονύσου. Κι όπως καταλαβαίνεις, αρχίσανε τα "αίσχος!" και τα "τι άλλο θα δούνε τα ματάκια μας" και τα "απαράδεκτον!!!" και τα "αχ, καημένη Ελλάδα, πόσο ακόμα θα ξεπέσεις" και τα "θα τρίζουν τα κόκκαλα του Ευριπίδη" και τέτοια. Πασπαλισμένα όλα αυτά με επωδούς που μιλάνε για απόλυτη έλλειψη σεβασμού προς τους αρχαίους ημών.

Τώρα να σου πω την αλήθεια καλέ μου αναγνώστη, εγώ γελάω με όλα αυτά.
Διότι συμβαίνει το εξής:
Ασχέτως της γνώμης που μπορεί να έχει κάποιος για τις υποκριτικές ικανότητες του Σάκη Ρουβά, ένα πράγμα είναι απολύτως σίγουρο και καρατσεκαρισμένο:

Δεν έχει νόημα να λες πως σέβεσαι κάτι για το οποίο έχεις μαύρα μεσάνυχτα.

Εννοώ δηλαδή ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, μπορούμε να είμαστε απολύτως βέβαιοι πως ο Σάκης γνωρίζει (έστω και εξ ανάγκης)  την υπόθεση των Βακχών του Ευριπίδη. Την ίδια στιγμή, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι το 90% όσων τον κράζουν, έχει μαύρα μεσάνυχτα και πλήρη άγνοια οσοναφορά το τι στην ευχή πραγματεύονται οι Βάκχες (για να μη σου πω ότι κάμποσοι αγνοούν ακόμα και αν η λέξη "Βάκχες" αναφέρεται σε αρσενικούς Βάκχες ή σε θηλυκές Βάκχες).

Οπότε, Σάββατο σήμερα, λέω να βάλω εδώ ένα Σαββατιάτικο ανάγνωσμα, ένα λινκάκιον που λύνει το σχετικό πρόβλημα:

Οι Βάκχες του Ευριπίδη (αρχαίο κείμενο και νεοελληνική απόδοση του Παντελή Πρεβελάκη).

Όχι τίποτ' άλλο ρε αδερφέ, αλλά (αν τυχόν πας να δεις Σάκη σε ρόλο Διόνυσου) να έχεις μια ιδέα περί τίνος πρόκειται.

Διότι δεν πάει πολύς καιρός από τότε (πέρυσι ήταν, νομίζω) που κάποιοι ελληναράδες θίχτηκαν και απειλούσαν με μηνύσεις επειδή, λέει, ένας ανθελληνικός κωλο-θίασος της πλάκας είχε κάτσει κι είχε διαστρεβλώσει την κωμωδία "νεφέλες" του Αριστοφάνη (λέει) και την είχε κάνει (λέει) να γελοιοποιεί τον Σωκράτη (λέει) και είχα κάνει νέο συκώτι με όλη τη φάση, αλλά επειδή δεν έχει περάσει και πολύς καιρός δεν θα ήθελα να ξανακάνω νέο συκώτι (δε λέει τόση ανανέωση συκωτιού) ακούγοντας τίποτα κουλά όπως ότι οι οπαδοί της παγκοσμιοποίησης παρουσίασαν τον Σάκη-Διόνυσο να έχει ακολούθους κάτι βάρβαρες μαυρούκες από τη Λυδία -αντί για γνήσιες Ελληνίδες, όπως θα ήτο το εθνικώς ορθόν.

Για να προλάβω κάτι τέτοια σου λέω να διαβασεις το κείμενο των Βακχών.
Για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις.

ΕΔΩ ΚΑΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΣΟΥ ΛΕΩ!!!

Βαθιά υπόκλιση ο ένας αντισυστημικός...

...βλέμμα υπάκουου μαθητουδιού ο άλλος αντισυστημικός...

...βρε εδώ πέρα κάάάάάτι παίζει σου λέω.

Στα τέτοια μου, βέβαια, 

ωστόσο εξαπανέκαθεν με ενδιέφερε να μελετώ το βλέμμα των ανθρώπων.

Πάντοτε το βλέμμα λέει όσα κρύβουν τα λόγια.

Τραγούδι.

Μανώλης Φάμελλος και Ποδηλάτες: 

Μικρά γαλάζια μυστικά

Το πιο όμορφο τουριστικό βιντεάκι

Σύγχρονο (σημερινό για την ακρίβεια), το βιντεάκι δείχνει τι μπορεί να συμβεί σε κάθε υποψήφιο επισκέπτη της περιοχής πέριξ της Ακροπόλεως των Αθηνών.

Ω, πως να μην αισθάνομαι υπερηφάνεια που είμαι Έλλην, όταν βλέπω το αρχαίον ελληνικόν κλέος να μετατρέπεται σιγά-σιγά σε νεοελληνικόν κλαίος?

Μακαβρισμοί

Αν γουστάρεις χάσιμο μέσα στην ομοιομορφία και την ανωνυμία, σίγουρα ο επάνω εικονιζόμενος χώρος είναι ο χώρος που σου ταιριάζει.  Σε προθήκη θα σε βάλουν, βέβαια, ωστόσο δεν θα υπάρχει περίπτωση να ξεχωρίσεις από τους άλλους και δεν πα να' σουν ο πιο κεφάλας της παρέας.

Ωστόσο, η παρακάτω εικών δείχνει πως της κοινωνίας η διαφορά φέρνει στα κρανία μεγάλη συμφορά. Διότι, καλές οι προθήκες, όμως που τόπος για προθήκες όταν η παραγωγή είναι μαζική... Το πολύ να καταλήξεις σε μια ντάνα μαζί με άλλους συναδέλφους σου, αποτελώντας απλό ντεκόρ για νοσταλγικά τουριστικά ενσταντανέ όπως το παρακάτω:

Ωστόσο, αξιοζήλευτη είναι η μοίρα εκείνων που ένα αόρατο χέρι τους έταξε στην υπηρεσία της τέχνης! Βεβαίως κι αυτοί, επίσης, χάνονται μέσα στην ομοιομορφία και την ανωνυμία, πλην όμως η μοίρα τους επιφύλαξε σαφώς πιο γκλαμουράτες και αμπιγιέ οδούς ακινήτου δόξης!!! Χώρια που η τυχόν υπερπαραγωγή δεν μένει αναξιοποίητη! Ιδού τι εννοώ:

Ε, τώρα αν μετά από αυτά εσύ, καλέ μου αναγνώστη, επιμένεις ντε και καλα να μη χαθεί το όνομά σου και η μνήμη σου από τα ενδιαφέροντα των μεταγενεστέρων, οκέϋ, υπάρχουν κάμποσοι παλαιοί και καλοί τρόποι: Η μέθοδος μπατίκ, ας πούμε, ή έστω η μέθοδος της πυρογραφίας (αυτή η τελευταία, χρησιμοποιείται στην περίπτωση που οι μεταγενέτεροι σε θυμούνται με εκείνο το περίεργο είδος αρνητικής νοσταλγίας...). Ιδού σχετικόν δείγμα:

Το ηθικό δίδαγμα είναι πως η ορθοδοξια μας διδάσκει τη μεγάλη αλήθεια: λύσεις υπάρχουν, τόσο για ένα ζόρικο μεταθανάτιο  "λάθε βιώσας" (ή ίσως "λάθε αποβιώσας") όσο και για την τυχόν επιθυμία σου να κοιτάς (τρόπος του λέγειν "να κοιτάς", βέβαια) τους μεταγενέστερους περιηγητές, απευθύνοντάς τους το μεγαλειώδες υπαρξιακό ερώτημα: "Ξέρεις ποιός είμαι (ή μάλλον "ποιός ήμουν") εγώ ρε"?

Περί της Περεγρίνου εορτής

Μια πολύ παράξενη εορτή σήμερα για την ορθόδοξη εκκλησία.

Εορτάζουν οι άγιοι Περεγρίνος (αφ' ενός) και Λουκιανός (αφ' ετέρου).

Συνδυασμός ονομάτων που αναμφισβήτητα δημιουργεί τον συνειρμό ο οποίος μας θυμίζει το κείμενο του Λουκιανού με τον τίτλο "Περί της Περεγρίνου τελευτής".

Το λινκ για να κατεβάσει κάποιος το ζιπάκιον του όλου (ενδιαφέροντος) κειμένου, είναι τούτο δω.

Βοήθειά μας.

ΕΤΣΙ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΟΛΑ?

Αν δεχτούμε πως

κάθε σημαντικό ταξίδι ξεκινά από ένα μικρό βήμα, 

τότε θα πρέπει να δεχτούμε επίσης

ότι η κυκλοφορία του παρακάτω στικερακίου

μας δείχνει πως υπάρχουν οι προϋποθέσεις

για την έναρξη 

μιας σημαντικής κοινωνικής αντιδράσεως. 

Υπάρχουν συνδέσεις και συνδέσεις σου λέω!

Φρέσκα αρχαιοελληνικά παραμύθια

Εντελώς τυχαία (μα γιατί δε με πιστεύεις καλέ μου αναγνώστη?) είπα να βάλω στην αναζήτηση του google (και μάλιστα εντός εισαγωγικών) τη φράση:

"ο ίδιος ο Σωκράτης (μας το λέγει ο Πλάτων)"

Ε, ρε μάγκα μου, φαντάσου την έκπληξή μου μόλις ανακάλυψα πως αυτή η φράση -ακριβώς έτσι γραμμένη- υπάρχει σε 3.100 (ολογράφως: τρεις χιλιάδες και εκατό) μπλογκ και σάιτ -ξέρεις, μιλάμε για μπλογκ και σάιτ εκείνης εκεί της περίεργης ποιότητας η οποία απευθύνεται μόνο σε κάφρους και σε χρυσαυγίτες. 

Η εν λόγω φράση εμπεριέχεται μέσα σε ένα υπερ-γαμάτο κείμενο, το οποίο έχει ως εξής: 

Ο ίδιος ο Σωκράτης (μας το λέγει ο Πλάτων) δείχνοντας μία ημέρα στους μαθητές του ένα πλοίο που έφθανε στον Πειραιά από την Παλαιστίνη με Εβραίους εμπόρους είπε: «Ιδού ο κίνδυνος» χωρίς όμως να συνεχίσει την ανάπτυξι της σκέψεώς του, προς μεγάλη απορία του Πλάτωνος (όπως ομολογεί). Είναι πιθανό, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, να είχε αντιληφθεί ο Σωκράτης την αλλοίωσι των εννοιών της ελευθερίας που έχει επιβάλει η λεγομένη «δημοκρατία» και την «πηγή» των αλλοιώσεων αυτών. «Πηγή» την οποία κυνήγησε ανελέητα.

Ίσως να είναι αυτός ο λόγος που κατεδικάσθη να πιει το «κώνειο» σε συνδυασμό με την άτεγκτη κριτική του εναντίον της υποχρεωτικής και θεσμοποιημένης μετριότητος του συστήματος διακυβερνήσεως των Αθηνών.

Στην περίφημη «Απολογία» του διαβάζουμε την αυστηρότερη και την πιο θεμελιωμένη κριτική της λεγομένης «δημοκρατίας» των Αθηνών. Την οποία απεκήρυξαν και ο Σωκράτης και ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης, χαρακτηρίζοντάς την «πόλεως νόσημα».«Δημοκρατία» την οποία ορισμένοι αγράμματοι πολιτικοί «μας» εξυμνούν σήμερα με πάθος.

Όλα δείχνουν πως η συγκεκριμένη πλαστογραφία είναι φρέσκια (οι παλιότερες αναφορές που βρήκα είναι μόλις πριν από μια βδομαδούλα). 

Ως εκ τούτου μοιάζει σχετικά εύκολο να κάτσει κάποιος υπομονετικός αναζητητής και να βρει ποιός ξεκίνησε αυτή τη νέα φάρσα. 

Έτσι, για την τιμή του Σωκράτη ρε παιδί μου! 

Για την τιμή του Πλάτωνα! 

Για την τιμή των αρχαίων! 

Αλλά κυρίως για να μου λυθεί η παλιά μου απορία: 

Αν αυτές τις φάρσες τις ξεκινάνε οι ίδιοι οι αγράμματοι φασίστες ή αν τις ξεκινάνε σπιρτόζοι μορφωμένοι άνθρωποι με αίσθηση του χιούμορ, αρεσκόμενοι να γελάνε με τα στουρνάρια που καταπίνουν αμάσητο ό,τι βλέπουν μπροστά τους. 

Κι ύστερα μου μιλάς για καλοκαίρι

Κι ύστερα, το ΠΑΣΟΚ να ξεκαθαρίσει αν είναι μνημονιακή δύναμη ή όχι.
Κι ύστερα, η ΝΔ ν' αποφασίσει αν είναι μνημονιακή δύναμη ή όχι.
Κι ύστερα.....

Λάκης Παππάς, Κι ύστερα μου μιλάς για καλοκαίρι

Σχετικά με την πρόσφατη επιτυχία της "Αστυνομίας Εμφάνισης"

Φαίνεται πως στριμώχτηκε η Αστυνομία Εμφάνισης (που προχτές με καμάρι ξυλοφόρτωσε έναν άσχετο περαστικό διερχόμενο πολίτη επειδή αυτός φορούσε ένα προκλητικά ύποπτο μπλουζάκι με τη φασιστική φράση "Μολών Λαβέ").
(Κλικ εδώ για την πρώτη αντίδρασή μου σχετικά με το περιστατικό).

Σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει την πράξη της, λοιπόν, η Αστυνομία Εμφάνισης υπέπεσε σε νέο ατόπημα: Έδωσε στη δημοσιότητα -εν είδει χαιρέκακης διαπόμπευσης- τα στοιχεία του ξυλοφορτωθέντος, προκειμένου να αποδείξει πως ο ξυλοφορτωθείς ήταν ένοχος, εφόσον α) τυγχάνει επαγγελματίας οπλίτης στο Πολεμικό Ναυτικό και β) τυγχάνει υποστηρικτής (προσοχή: όχι μέλος, απλώς υποστηρικτής) της Χρυσής Αυγής.

Όμως στην ανακοίνωσή της η Αστυνομία Εμφάνισης αποφεύγει να απαντήσει στο εξής:

Άραγε, τα όργανά της γνώριζαν εκ των προτέρων τις παραπάνω (προφανώς "κακουργηματικές" κατά την Αστυνομία Εμφάνισης) ιδιότητες του τυχαία περαστικού πολίτη που ξυλοφορτώθηκε? Ή μήπως τα όργανα της Αστυνομίας Εμφάνισης απλώς "είχαν άγιο" και από καθαρή σύμπτωση δεν ξυλοφόρτωσαν -ας πούμε- κάποιον τυχαίο τουρίστα που είχε αγοράσει ένα μπλουζάκι "Μολών Λαβέ" από τα χιλιάδες ανάλογα μπλουζάκια που πουλιούνται στα παρακείμενα μαγαζιά με σουβενίρ στο Μοναστηράκι?

Φαίνεται πως υπάρχει σοβαρός λόγος που η Αστυνομία Εμφάνισης αποφεύγει ν' απαντήσει σε αυτό το καυτό ερώτημα!

Και ο λόγος αυτός δεν είναι άλλος από το εξής:
Στην ίδια την ανακοίνωση της Αστυνομίας εμφάνισης, υπάρχει η πληροφορία ότι -πέρα από τον υποστηρικτή της Χρυσής Αυγής- τα όργανά της ξυλοφόρτωσαν άλλους ΔΥΟ τυχαίους περαστικούς πολίτες  (και όχι έναν -όπως έλεγαν οι αρχικές πληροφορίες από πηγές της Αστυνομίας Εμφάνισης), με αποκλειστικό κριτήριο την "φασιστική περιβολή" τους (ο ένας, λέει, φόραγε το φασιστικά εγκληματικό "δελφικό έψιλον"...)

Όμως, φαίνεται πως κατά την εξακρίβωση στοιχείων των προαναφερθέντων ξυλοφορτωθέντων περαστικών πολιτών, ουδέν ενοχοποιητικό προέκυψε. Ως εκ τούτου, τα όργανα της Αστυνομίας Εμφάνισης, απλώς κράτησαν τα στοιχεία των προαναφερθέντων αδίκως ξυλοφορτωθέντων πολιτών, προκειμένου, μελλοντικά, "να τους τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί"...

Μπλέξαμε άσχημα με τους εχθρούς του ανθρώπινου γένους, αδέρφια... Είχαμε όσους είχαμε, τώρα μας προέκυψε και η Αστυνομία Εμφάνισης...

Η οποία, τόσο μισεί το ανθρώπινο γένος, ώστε το έχει χωρίσει σε τρεις κατηγορίες:
Στην πρώτη, ανήκουν τα μέλη και οι συμπαθούντες της Αστυνομίας Εμφάνισης.
Στη δεύτερη, ανήκουν οι υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής, οι μονιμάδες του Ναυτικού (και ακόμα χειρότερα αν κάποιος είναι και τα δύο).
Όμως, το πιο ανησυχητικό είναι ο χαρακτηρισμός που χρησιμοποιούν τα όργανα της Αστυνομίας Εμφάνισης προκειμένου να χαρακτηρίσουν τη μεγάλη μάζα, δηλαδή όσους δεν είναι ούτε υποστηρικτές της Χρυσης Αυγής ούτε μονιμάδες ούτε τίποτα...

"Κρετίνους" τους χαρακτηρίζουν.

Με χαρακτηρίζουν, δηλαδή.
Σε χαρακτηρίζουν, δηλαδή.
Μας χαρακτηρίζουν, δηλαδή.

Μπλέξαμε άσχημα με την Αστυνομία Εμφάνισης... Άκου που σου λέω...

Όλα στη ζωή είναι ρόλοι

Ρόλοι λέμε. Όχι ρολόι.

Θέλω να φάω ξύλο από συντρόφους!!!

Σε γενικές γραμμές, τα πράγματα είναι κάπως έτσι:
Όντας πλέον άνθρωπος μιας κάποιας ηλικίας (και με δεδομένο πως η επικρατούσα άποψη θέλει την αναρχία να είναι απλώς ένα πρόσχημα για το ξεκάβλωμα των πιτσιρικάδων), όλο και πιο συχνά μου συμβαίνει να εισπράττω απόψεις του στυλ "μα καλά, ακόμα δεν το ξεπέρασες αυτό το στάδιο?".

Έχω αρχίσει να προβληματίζομαι, εδώ που τα λέμε.
Και υποθέτω πως το ζήτημα δεν αφορά μόνο εμένα... Πιθανολογώ ότι αφορά τουλάχιστον μερικές εκατοντάδες συντρόφους της ηλικίας μου, που -πιθανολογώ- εισπράττουν αντίστοιχες και ανάλογες ερωτήσεις.

Τι πρέπει να γίνει, λοιπόν για το πρόβλημά μας?

Η απάντηση είναι σαφής:
Δεδομένου ότι κάθε άλλο παρά σκοπεύουμε να πάψουμε να είμαστε αναρχικοί, θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος που θα μας κάνει να σιχαθούμε τους αναρχικούς.
Κάτι που θα μας κάνει να τους θεωρούμε συνώνυμο του φασίστα.
Κάτι που θα μας κάνει να τους βλέπουμε και να κάνουμε εμετό.
Κάτι που θα μας κάνει, μαζί με τους αναρχικούς, να σιχαθούμε και την αναρχία διότι ένα σύστημα αξιών που βγάζει αηδιαστικούς ανθρώπους, δεν μπορεί παρά να είναι και το ίδιο αηδιαστικό.

Τώρα βέβαια, θα μου πεις ότι η αναρχία ΔΕΝ βγάζει αηδιαστικούς ανθρώπους.
Και θα σου απαντήσω: "Λάστ Γίαρ!!!".
Διότι, η κουφάλα η εποχή της κρίσης, όλα τα μπορεί.

Δεδομένο Άλφα:
Κάθε αναγνώστης του παρόντος ευλογίου, γνωρίζει ότι έχω μια ροπή προς το αρχαιοελληνικόν, προς το αρχαιοπρεπές και προς το αρχαιόθρησκον. Βεβαίως, είμαι πεπεισμένος ότι τα ράσα δεν κάνουν τον παππά, ως εκ τούτου δεν φοράω μπλουζάκια με "Μολών Λαβέ" και "Μηδέν Άγαν" και τέτοια, ωστόσο δεν θα μου φαινόταν και εγκληματικό εάν τυχόν έβρισκα ένα καλαίσθητο τέτοιο μπλουζάκι και το φορούσα.

Δεδομένο Βήτα:
Σήμερα είχε συγκέντρωση-πορεία στο Μοναστηράκι για τον απεργό πείνας Κ. Σακκά. Στο indymedia υπήρχαν ανταποκρίσεις. Ανάμεσά τους σταχυολογώ τα λεγόμενα ενός εχθρού της ανθρωπότητας:

Οι μονες στιγμες εντασης ηταν πριν το ξεκινημα της πορειας οταν ατομο με μπλουζα "μολων λαβε" βρεθηκε κοντα στην συγκεντρωση και αφου τις αρπαξε κρυφτηκε στον μπαιρακταρη περιμενοντας το εκαβ, και στο ξεκινημα ακριβως της πορειας βγηκε απο τον σταθμο στην αθηνας αλλος με φασιστικη περιβολη και αφου του βγαλανε την μπλουζα και εφαγε μερικες ξαναμπηκε στο σταθμο.

Και ένας άλλος εχθρός της ανθρωπότητας, λίγο παρακάτω αναλαμβάνει να διευκρινίσει:

Όσον αφορά το φασίστα στο Μπαϊρακτάρη, ως αυτόπτης επιβεβαιώνω πως όντως ξαφνιάστηκε. Έφαγε μία ξαφνική από σύντροφο και του είπε με απορημένο θυμό: «Τι κάνεις, ρε;» και πήγε να απαντήσει. Τότε φώναξε ένας «Φασίστας!» και μετά από ένα κλωτσομπουνίδι αλά καρτούν, πήγε για σουβλάκια.
Ο άλλος στο Μετρό είχε μπλούζα με δελφικό έψιλον. 
Από αύριο θα κυκλοφορεί με πουκαμισάκι.

Συμπέρασμα βάσει των δεδομένων:
Όπως καταλαβαίνεις καλέ μου αναγνώστη, το πράγμα δεν έχει να κάνει με 5-6 μαλακισμένα αμόρφωτα καφρο-κωλόπαιδα που παριστάνουν τους αναρχικούς. Όλα δείχνουν πως πρόκειται για ολάκερη φουρνιά από μαλακισμένα αμόρφωτα καφρο-κωλόπαιδα που παριστάνουν τους αναρχικούς.
Εκ των πραγμάτων λοιπόν τίθεται το φιλοσοφικό ερώτημα:
Αξίζει τον κόπο η προσπάθεια να τα εκπολιτίσεις?
Χωράνε εκπολιτισμό τα κωλόπαιδα?
Μήπως θα ήταν προτιμότερο να τα γράψεις στ' αρχίδια σου και ν' αλλάξεις διαδρομές?
Μήπως ο θρασύτατος ολοκληρωτισμός των υποθετικώς αντιφασιστών-κωλόπαιδων, μπορεί να δώσει στους συνομήλικους μου συντρόφους την ευκαιρία να την κάνουμε σιγά-σιγά για να γλιτώσουμε από τη μπόχα?

Εκεί που είμαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα 'μαι
Για να ξεκινήσω αυτό το κείμενο, χρησιμοποίησα τη φράση "Όντας πλέον άνθρωπος μιας κάποιας ηλικίας..."
Λέω να κλείσω το παρόν κείμενο χρησιμοποιώντας την ίδια φράση:

Όντας πλέον άνθρωπος μιας κάποιας ηλικίας, μπορώ να βεβαιώσω πως έχουνε δει πολλά τα ματάκια μου. Έχω δει φανατικούς να περνάνε στο άλλο στρατόπεδο (στο μοναδικό στρατόπεδο δηλαδή διότι εμείς οι αποδώ δεν έχουμε στρατόπεδα), έχω δει σκληρούς να μαλακώνουν στο πρώτο ευκαιριακό φύσημα του ανέμου, έχω δει ντούρους αναρχικούς να γίνονται (κυριολεκτικά) καλόγεροι ή πεντηκοστιανοί ιεραπόστολοι,  και γενικά έχουνε δει πολλά τα ματάκια μου.
Αυτή η γνώση είναι που με πείθει πως δε φταίει η αναρχία για την ύπαρξη των καφρο-κωλόπαιδων. Η πουτάνα η εποχή φταίει, που γεννάει τέτοια φαινόμενα αθλιότητας.
Και είναι προς τιμήν της αναρχίας το γεγονός ότι -δεκαετίες τώρα- καταφέρνει και εν τέλει πετάει από πάνω της όλη αυτή τη σιχαμερή βρώμα του κάθε χλιμίτζουρα εχθρού της ανθρωπότητας.

Το ίδιο θα κάνει και τώρα -αργότερα ή γρηγορότερα.

Σε προσωπικό επίπεδο η πορεία παραμένει σταθερή, λοιπόν.
Σταθερά ενάντια στην εξουσία -και πολύ περισσότερο σταθερά ενάντια στην εξουσία της κάθε αυτοβούλως ή ετεροβούλως δρώσας παρέας κωλόπαιδων που διασύρει την αναρχία.

Jacob Barnett

Σήμερα θα σας πω την ιστορία του Jacob Barnett, ενός αυτιστικού παιδιού που όντας μόλις δύο ετών διαγνώστηκε με σύνδρομο Asperger και οι γνωματεύσεις των γιατρών τον ήθελαν να μην μπορεί να μιλήσει ποτέ, να μην μπορεί να μάθει ποτέ, ακόμα και να μην μπορεί να δέσει τα κορδόνια των παπουτσιών του.
Τελικά όμως τι έκανε αυτό το παιδί; Κατάφερε όχι μόνο να διαψεύσει τους πάντες, αλλά κι έγινε δεκτός στο πανεπιστήμιο από την ηλικία των δέκα ετών, συνέθεσε μια νέα ριζοσπαστική θεωρία στην αστροφυσική και προσκλήθηκε να μιλήσει στο TEDx Teen όπου εκφώνησε έναν από τους πιο εμπνευσμένους λόγους που έχω ακούσει ποτέ σχετικά με το πώς να αντιμετωπίζουμε τη διαδικασία της μάθησης και τι πρέπει να κάνουμε τελικά για να ξεπεράσουμε τα καλά δομημένα στεγανά της προκειμένου να καταφέρουμε να κάνουμε αυτήν την υπέρβαση κι εκείνο το άλμα προς την πραγματική προσωπική, αυθεντική δημιουργία.

Ποιο όμως είναι τελικά το μυστικό της επιτυχίας; Ο Jacob μας εξομολογείται ότι το μυστικό βρίσκεται στην αμφισβήτηση:
“Για να πετύχετε πρέπει να κοιτάζετε τα πάντα μέσα από το δικό σας μοναδικό πρίσμα. Όταν σκέπτεστε πρέπει να σκέπτεστε με τον δικό σας δημιουργικό τρόπο κι όχι να αποδέχεστε τα πάντα που ήδη υπάρχουν εκεί έξω.”
Ο λόγος του είναι ένας ύμνος στη δημιουργική μάθηση, στην εξερεύνηση του εαυτού και τον ορίων του εγκεφάλου ο οποίος έχει τη δύναμη να ξεπερνά και να υπερβαίνει τις κατεστημένες θεωρίες και παραδοσιακές σχολές της γνώσης, πάντοτε ανασυνθέτωντας και αναδημιουργώντας. Για να γίνει κατανοητός, αναφέρει δύο παραδείγματα επιστημόνων που το όνομα τους έγινε συνώνυμο της φυσικής: του Ισαάκ Νιούτον και του Άλμπερτ Αϊνστάιν.
Οι δύο αυτοί επιστήμονες, παρόλο που έζησαν σε μακρινή χρονική απόσταση ο ένας από τον άλλο μοιράζονταν κάτι κοινό. Το 1665 ο Νιούτον φοιτούσε στο Κέμπριτζ όμως το πανεπιστήμιο εκείνη την εποχή αναγκάστηκε να κλείσει λόγω της πανούκλας. Οπότε ο Νιούτον δεν είχε κανένα τρόπο να συνεχίσει να μαθαίνει και αναγκάστηκε να κάνει πειράματα μόνος του, να ξεπεράσει τις συμβατική γνώση της εποχής του και να φτάσει στο σημείο να ανασυνθέσει τη γνώση με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Το αποτέλεσμα; Εκείνη την εποχή διένυσε την πιο παραγωγική φάση της ζωής του επειδή ακριβώς αναγκάστηκε να σταματήσει να μαθαίνει αρχίζοντας παράλληλα να σκέφτεται με τον δικό του μοναδικό τρόπο και να δημιουργεί.
Ο Αϊνστάιν πάλι, την εποχή που συνέλαβε τη θεωρία της σχετικότητας βρισκόταν σε μια κατάσταση που δεν είχε τρόπο να μάθει, επειδή είχε αποκλειστεί ως Εβραίος από το πανεπιστήμιο, και το μόνο που μπορούσε να κάνει είναι να αρχίσει κι αυτός να σκέφτεται τα προβλήματα της φυσικής που τον απασχολούσαν. Το αποτέλεσμα; Κατάφερε να βρει τα κενά της θεωρίας του Νιούτον, κάνοντας τη δική του υπέρβαση αντιλαμβανόμενος το πρόβλημα με ένα δικό του μοναδικό τρόπο.
Κι ερχόμαστε στην περίπτωση του Jacob. Όταν ήταν μικρός η σκέψη του τον υπερέβαινε. Σκεφτόταν τον κόσμο με τόση λεπτομέρεια που φαινόταν σαν να μην σκέφτεται καθόλου και τίποτε. Μπορεί να επιδείκνυε παταγώδη αποτυχία στις καθημερινές δραστηριότητες ενός φυσιολογικού παιδιού, όμως μέσω της παρατήρησης άρχισε να κατανοεί εις βάθος τον φυσικό κόσμο. Κι όλα αυτά συνέβησαν γιατί έκανε τη μετάβαση από την μάθηση, στη σκέψη κι έπειτα στη δημιουργία.
Ποιο είναι όμως το μήνυμα του Jacob; Κι άλλοι άνθρωποι έχουν υψηλό IQ, αλλά δεν καταφέρνουν να κάνουν κάτι δημιουργικό, αντισυμβατικό και καινοτόμο. Η ουσία βρίσκεται στο να σταματήσουμε να αποδεχόμαστε άκριτα ότι μας δίνουν ως τροφή του πνεύματος και να αρχίσουμε να αναδημιουργούμε με τον δικό μας μοναδικό τρόπο ώστε να καταφέρουμε να αποκολληθούμε από το γνωστό και το οικείο για να κατακτήσουμε την πραγματική δημιουργία του νέου, αυτού που μπορεί να ξαφνιάσει και να πάει το παιδί μας, την οικογένεια μας, ίσως και μεγαλειωδώς την ανθρωπότητα ένα βήμα παραπέρα.
Ας εξερευνήσουμε τα όρια της γνώσης λοιπόν, ας πειραματιστούμε κι ας δοκιμάσουμε νέα πράγματα. Εμπνεόμενοι κι εμπνέοντας τους άλλους.

Αν και δεν συνηθίζω να αναδημοσιεύω αυτούσια κείμενα, το παραπάνω κείμενο -που το βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον και καλογραμμένο- είναι αυτούσια αναδημοσίευση από το http://poseginamana.gr

Άλλο σχετικό κείμενο για το ίδιο θέμα: Κλικ εδώ.

Τραγούδι. 

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΝ ΦΕΣΤΙΒΑΛΙΟΝ

Να γινόταν στο Κλαμπ Εκάλη, να πω εντάξει, να πάω.
Να γινόταν στην Πολιτεία, να πω εντάξει, να πάω.

Σιγά τώρα μην πάω να ξεπέσω εις το Ποδηλατοδρόμιον του ΟΑΚΑ.

Τραγουδάκιον σχετικόνε.

Βέβαια η απουσία μου από το εφετινό αντιρατσιστικόν φεστιβάλιον ίσως γίνει αισθητή -ίσως και όχι.
Εδώ που τα λέμε, αισθητή ή όχι, θα επιφέρει κι ένα καλό:
Δεν θα αναγκαστώ να διαπραγματευθώ την είσοδόν μου σε στυλ Δεν περνάς κυρά Μαρία αν δε σκάσεις 5 ευρώ, Δεν περνάς κυρά Μαρία, Δεν περνώ, Περνώ.

Πάντως, καλού-κακού, για να μην αφήσω ορφανή την όλη φάση, έκατσα εκεί πέρα και έγραψα με τα χεράκια μου και με το μυαλουδάκιόν μου ένα αλληλεγγύης  κειμενάκιον που θα ψιλο-διανέμεται, ούτως ώστε το Σύντειον συντακτικόν και πνεύμα να είναι παρόν την ώρα που το Σύντειον σώμα θα απουσιάζει.

Πω-πω!!!

Δύο απόψεις για το ίδιο ζήτημα.

Μία βλακώδης άποψη γίνεται γνωστή κάνοντας κλικ εδώ...

και μια σοβαρότερη θεώρηση του ζητήματος γίνεται γνωστή κάνοντας κλικ εδώ.

Η ποιοτική διαφορά είναι προφανής και πασίδηλος.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!! Ο ΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!!!!!!

Ναι καλέ μου αναγνώστη!
Όπως τ' ακούς: Ο Δίας στην κυβέρνηση!!!

Διότι σ' αυτό εδώ το μπλογκ μαθαίνεις πράγματα δυσεύρετα και σπάνια!

Πάμε λοιπόν να δούμε αναλυτικά τα δεδομένα του όλου πράγματος, σύμφωνα με τα στοιχεία που βρήκα εδώ:

ΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΡΙΟ
Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς
Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Υπουργός: Γιάννης Βρούτσης

Υπουργείο Υγείας   Υφυπουργός: Αντώνης Μπέζας

Υπουργείο Τουρισμού  Υπουργός: Όλγα Κεφαλογιάννη
Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου



ΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΑΥΡΟ
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Αναπληρωτής Υπουργός: Φώφη Γεννηματά
Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Υπουργός: Κωστής Χατζηδάκης
Υπουργός Επικρατείας Δημήτρης Σταμάτης


ΔΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΔΥΜΟΥΣ
Υπουργείο Οικονομικών Υφυπουργός : Γιώργος Μαυραγάννης
Υπουργείο Εσωτερικών Αναπληρωτής Υπουργός : Λεωνίδας Γρηγοράκος
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Υπουργός: Δημήτρης Αβραμόπουλος
Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Υφυπουργός: Αθανάσιος Σκορδάς
Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Αναπληρωτής Υπουργός: Σταύρος Καλαφάτης


ΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ
Υφυπουργός Εξωτερικών: Δημήτρης Κούρκουλας


ΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ
Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Υπουργός : Κυριάκος Μητσοτάκης
Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Υφυπουργός: Παρασκευή Χριστοφιλοπούλου
Υφυπουργός Εξωτερικών: Άκης Γεροντόπουλος
Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Υπουργός : Μιχάλης Χρυσοχοϊδης
Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Υφυπουργός: Ασημάκης Παπαγεωργίου

ΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ
Υπουργείο Οικονομικών Υπουργός : Γιάννης Στουρνάρας
Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Υπουργός: Γιάννης Μανιάτης
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αναπληρωτής Υπουργός: Μάξιμος Χαρακόπουλος
Υπουργείο Ναυτιλίας  Υπουργός: Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης


ΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΖΥΓΟ
Αντιπρόεδρος και Υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος
Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού Υπουργός: Πάνος Παναγιωτόπουλος
Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Υπουργός : Χαράλαμπος Αθανασίου

ΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΣΚΟΡΠΙΟ
Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού Υφυπουργός Αθλητισμού: Γιάννης Αδριανός
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Υπουργός : Αθανάσιος Τσαυτάρης

ΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΞΟΤΗ
Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων Υπουργός: Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος
Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Υπουργός: Νίκος Δένδιας
Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης  Υπουργός: Θεόδωρος Καράογλου

ΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΑΙΓΟΚΕΡΩ
Υπουργείο Εσωτερικών  Υπουργός : Γιάννης Μιχελάκης
Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Υφυπουργός : Παναγιώτης Μηταράκης
Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων Υφυπουργός: Κωνσταντίνος Γκιουλέκας
Υπουργείο Υγείας  Υπουργός : Άδωνις Γεωργιάδης

ΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΥΔΡΟΧΟΟ
Υπουργείο ΟικονομικώνΑναπληρωτής Υπουργός: Χρήστος Σταϊκούρας
Υπουργείο Εθνικής ΆμυναςΥφυπουργός: Αθανάσιος Δαβάκης
Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων Υφυπουργός: Συμεών Κεδίκογλου
Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Υφυπουργός : Βασίλειος Κεγκέρογλου

ΔΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΙΧΘΕΙΣ
Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Υφυπουργός: Μιχάλης Παπαδόπουλος

Πρώτες σκέψεις για τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης

Πέρα από την πλάκα (δηλαδή: πολύύύ πέρα από την πλάκα), υπάρχουν κάποια πράγματα στη σύνθεση της νέας κυβέρνησης, τα οποία πραγματικά με ιντριγκάρουν!

Για παράδειγμα, ενώ όλοι αναρωτιούνται από που κι ως που ο Μπουμπούκος έγινε υπουργός υγείας, υπάρχει μια μικρή μειοψηφία μυημένων (στην οποία πιθανολογώ πως περιλαμβάνομαι) η οποία γνωρίζει με ποιόν τρόπο και από πότε άρχισε η επαφή του Σπυρίδωνος με τη σύγχρονη ιατρική, τις σύγχρονες θεραπείες και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος υγείας.

Ναι, καλέ μου αναγνώστη: Για όλα φταίει ο Δόκτωρ Φλάντζας!!!
Ω, ναι! Δίχως τον Δόκτορα Φλάντζα, ο Μπουμπούκος δεν θα είχε γίνει υπουργός!
(Κλικ εις το σχετικό αποκαλυπτικό ντοκουμέντο)

Ένα άλλο πρόσωπο που ετράβηξε την προσοχή μου, είναι ο ιατροδικαστής Γεροντόπουλος. Όσο να 'ναι, στην τοποθέτηση ενός ιατροδικαστή στη θέση του υφυπουργού εξωτερικών, υπάρχει άφθονος συμβολισμός και αποκαλυπτική ένδειξη προθέσεων. Για σκέψου το λίγο, αναγνώστα μου.

Όπως και να'χει, το παρόν μπλογκ -σε ανύποπτο χρόνο- έχει κάνει μια διθυραμβική αναφορά στο λαϊκό έρεισμα του Γεροντόπουλου και στην ικανότητά του να διαλύει συγκεντρώσεις.
Κλικ εδώ.

Γενικά, πρόκειται για μια εξαιρετική κυβέρνηση που υπόσχεται άφθονο γέλιο και ενδυνάμωση της ελπίδας μου ότι η εξέγερση πλησιάζει όλο και πιο κοντά.

Απίστευτη γκάφα Βενιζέλου! Εξαφάνισε το στικάκι με τη λίστα των νέων υπουργών!!!

Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν καλά πληροφορημένες πηγές που βρίσκονται πού κοντά του Μαξίμου -και τα λεγόμενά τους επιβεβαιώνουν τόσο ένα συντριβάνι στην Ιπποκράτους όσο και ένα spa στο Κολωνάκι-  κωμικοτραγικές σκηνές εκτυλίχτηκαν αμέσως μετά την έναρξη της πολυαναμενόμενης συνάντησης Σαμαρά-Βενιζέλου.

Συγκεκριμένα, και ενώ ο Σαμαράς ήταν έτοιμος να παρουσιάσει στον Βενιζέλο την επικαιροποιημένη συμφωνία και τα ονόματα του νέου υπουργικού συμβουλίου... Ξαφνικά έγινε αντιληπτό ότι έλειπε το στικάκι που περιείχε τη λίστα των υπουργών!!!

Έξαλλος ο Σαμαράς έβαλε τις φωνές στους στενούς του συνεργάτες, οι οποίοι μάταια προσπαθούσαν να τον πείσουν πως το στικάκι με τη λίστα των υπουργών είχε εξαφανιστεί επειδή πολύ απλά... ο Βενιζέλος το είχε καταπιεί περνώντας το για σοκολατάκι!

Τελικά αποφασίστηκε να ζητηθεί η συνδρομή της γαλλικής και της γερμανικής κυβέρνησης προκειμένου διά της διπλωματικής οδού  να σταλεί από τις Βρυξέλλες μια νέα -επικαιροποιημένη- λίστα με τα ονόματα των υπουργών, ώστε ο ελληνικός λαός να πάψει να αδημονεί για το φλέγον ζήτημα που δεν είναι άλλο από το ποιός καραγκιόζης θα αναλάβει το τάδε ή το δείνα υπουργείο.

Απίστευτες πολιτικές εξελίξεις! Υπουργοποιείται και ο Γιώργος Παπανδρέου?

Σαν βόμβα έχει σκάσει στα δημοσιογραφικά γραφεία εδώ και λίγη ώρα η πληροφορία ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα μετάσχει στο νέο κυβερνητικό σχήμα!

Συγκεκριμένα, η ανεπιβεβαίωτη πληροφορία αναφέρει ότι ο αναμφίβολα επιτυχημένος πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου θα είναι ο Α' αντιπρόεδρος του νέου κυβερνητικού σχήματος (με τον Βενιζέλο σε ρόλο Β' αντιπροέδρου), ενώ παράλληλα θα υπάρξει αφαίρεση μέρους των αρμοδιοτήτων του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Οι αρμοδιότητες που θα αφαιρεθούν από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, αναμένεται να αποτελέσουν το βασικό αντικείμενο ενός νέου υπουργείου το οποίο θα αναλάβει ο τέως πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς.

Φημολογείται ότι το νέο υπουργείο που θα σχηματιστεί, θα έχει ως βασική του αρμοδιότητα τα μαλακά πίτουρα, ενώ η ονομασία του νέου υπουργείου πιθανολογείται πως θα είναι Υπουργείο Μαλακού Πίτουρου.

Μένει να δούμε αν οι πληροφορίες θα επιβεβαιωθούν.

ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ, Ε?

ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Δύο παμπάλαιες, εξόχως διορατικές δημιουργίες.
Διότι οφείλουμε να αναγνωρίζουμε την διορατικότητα των καλλιτεχνών.
Μιλάμε για κάπου 40 χρόνια πριν, ε?

"Ευρώπη" -στίχοι μουσική του Θωμά Μπακαλάκου...


...και "Κοινή Αγορά" -στίχοι μουσική Άκη Πάνου, τραγουδάει ο Μενιδιάτης

Συνθηματολογική εξέλιξη

Αν τα θυμάμαι καλά τα πράγματα, εδώ και μια πενταετία είναι που ανθεί η μόδα με τα συνθήματα εις -όνι.
Όπως είναι πανθομολογούμενο, η μαζικού επιπέδου εμφάνισις των συνθημάτων εις -όνι έκανε την εμφάνισή της εκεί γύρω στις αρχές του 2009.

Μιλάω για τα συνθήματα-απογόνους του θρυλικού
"Και τώρα ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει: Μπάτσοι-Γουρούνια-Δολοφόνοι".

Αναφέρομαι δηλαδή σε συνθήματα του τύπου
"Το τσίπουρο μου τέλειωσε κι η μπύρα με φουσκώνει, Μπάτσοι-Γουρούνια-Δολοφόνοι"
ή στο
"Μαύρη είν' η νύχτα στα βουνά, στους κάμπους πέφτει χιόνι, Μπάτσοι-Γουρούνια-Δολοφόνοι"
ή στο
"Την παίρνω στο τηλέφωνο κι αυτή δεν το σηκώνει, Μπάτσοι Γουρούνια-Δολοφόνοι"
κλπ κλπ κλπ που μας συντρόφεψαν σε τόσες και τόσες νυχτερινές πορείες και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις (ενδεικτική συλλογή υπάρχει εδώ), δημιουργώντας την αναγκαιότητα για την ύπαρξη της συντομογραφίας "Μ-Γ-Δ".

Και, ως γνωστόν, όταν εμφανίζεται η συντομογραφία, το σημαινόμενον της συντομογραφίας έχει καταντήσει ανούσιο ή μη-πρωτότυπον.

Φαίνεται πάντως ότι εις το ζαχαροπλαστείο της κινηματικής συνθηματολογίας, αρχίζει να ψήνεται μια φουρνιά ολόφρεσκων συνθημάτων εις -νιά.

Οι υποψήφιες φράσεις της καθημερινής ζωής, είναι πάμπολλες -όπως φαίνεται και στην εικόνα (ερανισθείσα από το ευλόγιον του Εργοδότου). Το αν υπάρξει η ανάλογη και η πρέπουσα συνθηματολογική παραγωγικότητα, μόνο ο καιρός μπορεί να το δείξει. 

Ελπίζω, ωστόσο, ότι αυτή τη φορά το (φοβερόν και τρομερόν, ως γνωστόν) κίνημα, θα επιδείξει την απαιτούμενη αυτοσυγκράτηση, ξεφεύγοντας από την απλοϊκού και σεξιστικού τύπου χρησιμοποίηση της καταληκτικής συλλαβής -νιά. Αλλέως, θα κινδυνεύσει να εμπλακεί στις ανούσιες αντιπαραθέσεις  που είχαμε εντοπίσει κατά το παρελθόν.

ΓΗ ΠΟΤΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΙΔΡΩΤΑ

Εντάξει, όντως κάνει ζέστη και ο ιδρώτας τρέχει και σκάμε από τη ζέστη κλπ κλπ.

Να λοιπόν μια καλή ευκαιρία για να θυμηθούμε -έστω από σπόντα και από παρεξήγηση- τα λόγια του παππού Ησίοδου:

τῆς δ᾽ ἀρετῆς ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν ἀθάνατοι

Οι αθάνατοι θεοί, ακριβώς πριν από την αρετή τοποθέτησαν τον ιδρώτα.

Βούλα Πάλλα, "Γη ποτιμένη με ιδρώτα".
Έπος!