Τρίτη, Ιουνίου 14, 2016

Συγκρίσεις

Αν αυτό το μπλογκ το διαβάζεις πολύ καιρό τώρα, πιθανότατα θα είσαι σε θέση να μαντέψεις τη λεζάντα που θα έβαζε ο γράφων κάτω από μια τέτοια φωτογραφία. Κάτι σε στυλ "Βρε το καημένο το ζεύγος, είχε πάει για ήρεμη ηλιοθεραπεία και στα καλά καθούμενα πήρε την τρομάρα της ζωής του".

Ή ας πούμε, στην παρακάτω φωτογραφία η λεζάντα θα εμπνεόταν από το βλέμμα του σέρφερ και θα ήταν κάτι σε στυλ "Μαλάκα μου, πάμε να την κάνουμε γρήγορα, μπλέξαμε άσχημα, μου μυρίζει πόλεμος".
Ή ξερωγώ κάτω από την επόμενη φωτογραφία το πιθανότερο θα ήταν να αρκεστώ να γράψω τη λεζάντα"Ουδέν σχόλιον", λεζάντα που σε πάμπολλες περιπτώσεις αποτελεί ένα σαφέστατο σχόλιο.
Οι φωτογραφίες είναι από τη Νεμέα, όπου το περασμένο Σαββατοκύριακο έγινε κάτι σαν αναβίωση (κι επειδή ήδη από το 1958 ο Καζαντζίδης έχει ερμηνεύσει το "Δε ζωντανεύουν οι νεκροί" θα ήταν ακριβέστερο αν τη λέξη αναβίωση την αντικαθιστούσαμε με τη λέξη "αναπαράσταση") των αρχαίων αγώνων που γίνονταν στη Νεμέα και ονομάζονταν Νέμεα.

[Παράκαμψη: Λέω "αναπαράσταση" και όχι "αναβίωση", διότι στη δική μου πολυθεϊστική εκδοχή, ένας γιός του Δία και της νύμφης Αιδούς ονόματι Αδίδας, αδελφός του Πούμα, του Διαδώρα, της Νίκης και του Λεκοκσπορτίφη συναντήθηκε κάποια μέρα με έναν απόγονο του ήρωα που καθιέρωσε τη γυμνότητα των ανδρών στα στάδια (ενδεχομένως του Ηρακλέως, δηλαδή, αλλά μπορεί και να κάνω λάθος) και αφού τσακώθηκαν για τα μάτια μιας γυναίκας που λεγόταν Χρονομέτρηση και ήταν κόρη του βασιλέα Χρονόμετρου και της νύμφης Ρεκόρας, πάλεψαν στα Μαρμαρένια Αλώνια και νικητής ήταν ο Αδίδας, ο οποίος αμέσως μετά τη νίκη του έκανε μια σπονδή στον Δία και του ζήτησε από τούδε και στο εξής οι αθλητές να μην αγωνίζονται γυμνοί αλλά ενδεδυμένοι κάποια αθλητική ενδυμασία που θα αγόραζαν είτε από τον ίδιο τον Αδίδα είτε από έναν ή μία εκ των αδελφών του. Και ο ευρύοπας Ζεύς δέχτηκε το αίτημα του γιού του και από τότε οι αθλητές αγωνίζονται ελληνοπρεπώς ενδεδυμένοι με αθλητικά ρούχα. Βλέποντας αυτή την απόφαση του Δία, ο ήρωας που είχε επιβάλει τη γυμνότητα των αθλητών δοκίμασε ν'αυτοκτονήσει, όμως ο σπλαχνικός Δίας πήρε το πνεύμα του ήρωα στον Όλυμπο και τον έκανε ημίθεο πάνω στον Όλυμπο αναθέτοντάς του να εμπνέει στους ανθρώπους να φτιάχνουν παραλίες γυμνιστών. Όμως το σώμα του ήρωα το άφησε στη γη να πεθάνει, κατά τα πρότυπα των όσων έχουμε δει σχετικά με τον Ηρακλή στον Άδη της ομηρικής Οδύσσειας.

Διότι οι Έλληνες κάθε άλλο παρά είχαν τη φονταμενταλιστική στενομυαλιά να διανοηθούν πως οι θεοί τους είναι δυνατόν να σταματήσουν την τεκνοποιία ή, που θα ήταν ακόμα χειρότερο αλλά ευτυχώς δεν το έκαναν οι Έλληνες, να φανταστούν πως υπάρχει κάτι το οποίο συμβαίνει στη συνείδηση των ανθρώπων ενώ είναι αντίθετο με τη θέληση των θεών. Οι Έλληνες ήταν αδύνατον, δηλαδή, να διανοηθούν έναν κόσμο που δεν εξελίσσεται.

Βεβαίως τα παραπάνω αποτελούν ένα δικό μου βλάσφημο σύνολο ιδεών, το οποίο (ευτυχώς) έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα επί των ημερών μας νομιζόμενα αρκετών που επιδιώκουν (από διάφορες οπτικές γωνίες ο καθένας) κάποια παραλλαγή από τη λεγόμενη "επανελλήνιση", η οποία σαφέστατα υπογραμμίζει πως οι θεοί των Ελλήνων έπαψαν να τεκνοποιούν πριν από 2.000 χρόνια και, βεβαίως, πως ζούμε σε μια μισητή κοινωνία που την κυβερνούν κάτι κακοί όμως εμείς πρέπει να διαδώσουμε τα πλεονεκτήματα που είχε η ζωή όταν οι οπλίτες πολεμούσαν με δόρυ και περικεφαλαία και τους σεισμούς τους προκαλούσε ένας τιτάνας που είχε κλειστεί κάτω από τη γη, ο Εγκέλαδος κλπ κλπ.

Κλείνει η παράκαμψη].

Καθόμασταν λοιπόν και το χαζολογούσαμε στις Αλές την Κυριακή το μεσημέρι, κι ένας γνωστός που ξέρει ότι ασχολούμαι με τέτοια, μου λέει "Γίνονται και τα Νέμεα αυτό το Σ/Κ", τον κοίταξα απορημένος αλλά κι εκείνος δεν ήξερε κάτι παραπάνω να μου πει, τελοσπάντων τη Δευτέρα αργά τ' απόγευμα γυρνώντας απ' τη δουλειά μου στην πολυεθνική, ανοίγω το φέισμπουκ και πέφτω πάνω σε φωτογραφίες από τα Νέμεα αντίστοιχες κι εφάμιλλες εκείνων που παρέθεσα. Και με σχόλια από χλευαστικά έως υβριστικά. Όχι ότι κι εγώ δεν είχα γελάσει, βέβαια, απλώς υποθέτω ότι το δικό μου γέλιο ήταν καλοπροαίρετο.

Διότι το πράγμα πήγαινε κάπως έτσι στο δικό μου φέισμπουκ: Ο τάδε είχε μια φωτογραφία κι ένα χλευαστικό σχόλιο για τα Νέμεα και τσουπ, δυο σχόλια πιο κάτω είχε ένα συγκινητικό αγαπησιάρικο σχόλιο για το Athens Pride που κατά διαβολική σύμπτωση είχε συμβεί επίσης το ίδιο Σαββατοκύριακο. Η άλλη, των δικαιωμάτων και του αυτοπροσδιορισμού, πάρε τρία ενθουσιώδη για το Athens Pride και τον αυτοπροσδιορισμό και πάρε κι ένα χοληφόρο για τα Νέμεα. Και το πράμα πήγαινε κάπως έτσι απ' όλους.

Που με αποψοήτεψε σα φαινόμενο δηλαδή, σε στυλ "μαλάκα μου τούτοι δω το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό το περιορίζουν στους γκέι (και στους LGBDK ή όπως αλλιώς είναι τα αρχικά του όλου πράγματος) κι άντε, αν είναι στις καλές τους θα απλώσουν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού και στη μακεδονική μειονότητα ή στην τουρκική μειονότητα. Αλλά ο άλλος, ο επιθυμών χλαμύδες και δωδεκάθεα και σπαθάκια και σάρισες και τέτοια, αυτός μόνο χλευασμό αξίζει. Εκεί δικαιώματα δεν υπάρχουν και ο αυτοπροσδιορισμός πάει για μπάνιο".

Κάτι τέτοια σκεφτόμουν κι ήρθε και με αποτέλειωσε ένα εξαιρετικό δημοσίευμα που βρήκα στο μπλογκ anemosantistasis, ένα μπλογκ που γενικά κινείται στον πέραν του ΣΥΡΙΖΑ προοδευτικό χώρο. Το δημοσίευμα είχε τον απόλυτο τίτλο. Διότι μόνο "απόλυτος τίτλος" μπορεί να θεωρηθεί ένας τίτλος που τιτλοφορείται "Εθνικισμός από τα Lidl από τον Αλβανό πρωθυπουργό. Βάφτισε Αλβανό τον ανύπαρκτο Δία".

Τι καθόμουνα και διάβαζα ο άμοιρος την παραμονή των γενεθλίων μου...

Δευτέρα, Ιουνίου 13, 2016

Γιατί είμαι Πανιώνιος

Είμαι Πανιώνιος...

Γιατί τότε το 1969 εκεί είχε ο πατέρας μου πιο πολλούς φίλους.
Γιατί μου άρεσαν πολύ τα χρώματα της ομάδας.
Γιατί μου άρεσε που σε ένα δημοτικό 600 παιδιών ήμουν ο μόνος Πανιώνιος.
Γιατί μπορούσα να κάθομαι πίσω από το τέρμα και να μαζεύω τις μπάλες δίπλα στους αγαπημένους μου παίκτες.

Γιατί έμαθα ότι ήταν η πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδας.
Γιατί οι ρίζες της ήταν από τη γενέτειρα των παππούδων μου.
Γιατί μεγαλώνοντας κατάλαβα τι αντιπροσώπευε αυτή η ομάδα.
Γιατί πάντα πήγαινε κόντρα στο κατεστημένο που τόσο σιχαινόμουν.
Γιατί όσο πιο πολύ πλήρωνε αυτή την κόντρα τόσο πιο πολύ τον αγαπούσα.
Γιατί όσες φορές κι αν τον λύγισαν γρήγορα ξανασηκώθηκε.
Γιατί έτσι έμαθα την έννοια της διαφορετικότητας.
Γιατί πολλοί από τους καλύτερους παίκτες της χώρας βγήκαν από αυτή την ομάδα.
Γιατί όσους κι αν μας έκλεβαν πάντα βγάζαμε καινούριους.
Γιατί δεν με νοιάζει αν θα τη δω να παίρνει ποτέ πρωτάθλημα.
Γιατί πάντα θα έχω ένα λόγο να γκρινιάζω.
Γιατί δεν υπάρχει άλλη ομάδα που να έχει εξέδρα με όνομα “υβριστικά”.
Γιατί ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος αν θα κερδίσεις η θα χάσεις.
Γιατί το τελευταίο δεκάλεπτο κάθε αγώνα μας μοιάζει με βιβλίο του Στίβεν Κινγκ.
Γιατί μπορεί να τσακωθείς με το διπλανό σου στην εξέδρα απλά γιατί ένας παίκτης έδεσε στραβά τα κορδόνια του.

Γιατί όπου κι αν βρεις Πανιώνιο γίνεται αμέσως φίλος σου.
Γιατί θεωρούμε ότι μόνο εμείς έχουμε δικαίωμα να βρίζουμε τους παίκτες της ομάδας μας.
Γιατί αντίθετα με τους άλλους πιστεύουμε ότι η ομάδα μας είναι μεγάλη, ίσως γιατί πράγματι είναι.
Γιατί μόνο οι επιτυχίες της ομάδας μας είναι εκατό τα εκατό άξιες.
Γιατί μόνο εμείς έχουμε κάνει την “υπέρβαση” αυτοσκοπό χωρίς να τη θέλει ουσιαστικά κανένας.
Γιατί ποτέ κανείς από Πανιώνιος δεν θα γίνει άλλη ομάδα.
Γιατί πιστεύουμε ότι είμαστε η μόνη ομάδα που θα έπαιζαν τζάμπα οι μεγαλύτεροι παίκτες του κόσμου.

Γιατί ένας Πανιώνιος ξέρει πάντα τα οικονομικά, προπονητικά και αγωνιστικά θέματα της ομάδας καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον ακόμη και Πανιώνιο.
Γιατί μόνο ο Πανιώνιος μπορεί να αντέξει την τρέλα μας και μόνο η τρέλα μας μπορεί να αντέξει τον Πανιώνιο.
Γιατί άσχετα με όλα τα άλλα, για εμάς η ομάδα, ο πρόεδρος και ο προπονητής θα είναι πάντα οι καλύτεροι.
Γιατί…γιατί…γιατί…

Γιατί πάνω από όλα Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΕΑ…

Το βρήκα στα panionianea

Τραγούδι
Μαρκόπουλος, Κ.Χ. Μύρης, Πασχαλίδης

Τρίτη, Ιουνίου 07, 2016

Απορία


Ναι μεν οι συριζέοι δεν φημίζονται για τη συνέπειά τους, 
ωστόσο ο συγκεκριμένος προφητάναξ  βουλευτής
είναι εντελώς πάουερ. 
Πανίσχυρος.
Τα έχει πει όλα. 

Και έτσι πρέπει να είναι ο σωστός βουλευτής: 
Όχι μόνο απλός στρατιώτης, αλλά και 
εκφραστής των αποριών του κοσμάκη.


 

Που βαδίζομεν κύριοι?

Πήγα ν' αγοράσω καπνό και...

Μα, πάλι τα ίδια?

Που βαδίζομεν, κύριοι?

Κυριακή, Ιουνίου 05, 2016

Αχ, μύρισε μεταγραφές... ΙΙ

Εντβάλντο Άλβες Τέλες. Η... ιστορικότερη μεταγραφή που έχει κάνει ποτέ ο Ολυμπιακός. Το παλικάρι που δεν έβρισκε τη μπάλα ούτε αν καθόταν ακίνητος και του την πέταγε κάποιος, ο άνθρωπος που ενέπνευσε το σύνθημα "Δώστε μπανάνες στον Εντβάλντο".

Γεννηθείς στις 10/03/1966 στη Βραζιλία, ο τεράστιος Εντβάλντο Τέλες Άλβες (η σειρά προαιρετική : Άλλοι τον λένε Εντβάλντο Άλβες Τέλες, άλλο Τέλες Άλβες Εντβάλντο κ.ο.κ.) είναι άγνωστο το πότε ξεκίνησε να μαγεύει τα πλήθη. Για την ακρίβεια, είναι άγνωστο το πως κατάφερε αυτός ο άνθρωπος να αγωνιστεί σε 5 (τόσες βρήκα) ποδοσφαιρικές ομάδες! Δε μπορεί, οι ιθύνοντες των ομάδων κάτι που δε βλέπουμε εμείς θα έβλεπαν...

Το ποδοσφαιρικό παρελθόν του Εντβάλντο αποτελεί μυστήριο. Ουδείς (εκτός του ιδίου μάλλον) γνωρίζει επακριβώς ποιά ήταν η πρώτη ομάδα που τον εμπιστεύτηκε. Τα ίχνη του εμφανίζονται το 1988 στη Βραζιλία, ως μέλος της Esporte Clube Vitoria, όπου δεν έκανε και τίποτα ιδιαίτερο. Η σεζόν όμως 1988-1989 τον βρίσκει στην Πορτογαλία και μάλιστα στην Πόρτο (!!!), με την οποία είχε μόλις 2 συμμετοχές, κι αυτές ως αλλαγή. Οι Πορτογάλοι άργησαν λίγο (ενάμιση χρόνο για την ακρίβεια) αλλά ανακάλυψαν τι... διαμάντι είχαν και αποφάσισαν να τον ξεφορτωθούν. Ο μάνατζερ που εκπροσωπούσε τον παίκτη (μεγάάάάάλο γατόνι ο τύπος, αφού τον πήγε σε κοτζάμ Πόρτο) τον πρότεινε στον Ολυμπιακό που ταλανιζόταν απ'τους μετα-Κοσκωτικούς κραδασμούς και την είσοδο του "βασιλιά των ρουμπινιών", Αργύρη Καριόλη Πορτοφόλη. Σαν σήμερα θυμάμαι το πρωτοσέλιδο του "Φωτός" το Δεκέμβρη του 1989 : "ΤΟΝ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟ ΕΝΤΒΑΛΝΤΟ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ". Δυστυχώς όμως, τότε δεν υπήρχε internet ούτε στατιστικές υπηρεσίες, για να μάθουμε στο πατ-κιουτ τα στατιστικά του και την πορεία του. Ο μέσος γαύρος λοιπόν άρχισε να οραματίζεται έναν φοβερό και τρομερό Βραζιλιάνο που θα κάνει τουλάχιστον ότι έκαναν οι Βραζιλιάνοι της Φλαμένγκο που'χε φέρει ο Κοσκωτάς το καλοκαίρι του 1988 για φιλικά : Ντρίμπλες, λόμπες, τακουνάκια κλπ.

Έρχεται λοιπόν ο Εντβάλντο και τα πρώτα ρεπορτάζ βγαίνουν στον τύπο. "Θέλει χρόνο προσαρμογής" είναι τα πρώτα σχόλια, τα οποία πολύ σύντομα αντικαθιστούνται απ'το ερώτημα "είναι σίγουρα ο σωστός Εντβάλντο, αυτός που έπαιζε στην Πόρτο, ή είναι κανείς που του μοιάζει;" (οι πιο παλιοί θα το θυμούνται). Οι γαύροι αρνούνται να πιστέψουν οτι ο Βραζιλιάνος είναι τόσο άμπαλος όσο λένε τα δημοσιεύματα και περιμένουν να το διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι. Το πρώτο δείγμα έρχεται στον αγώνα Ιωνικού Νικαίας - Ολυμπιακού. Ο Εντβάλντο μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο, μάχεται, παλεύει, αλλά η συμμετοχή του τελειώνει άδοξα λόγω ενός τραυματισμού (σε μια προσπάθεια του να σκοράρει, τράκαρε με παίκτη του Ιωνικού και μάτωσε το πόδι του). Όμως, ο μεγάλος Βραζιλιάνος θα αποζημίωνε το κοινό του λίγες εβδομάδες αργότερα...

Η ιδανική ευκαιρία έρχεται στον αγώνα για τον Α' Γύρο του Κυπέλλου ΕΠΑΕ (του Ελληνικού League Cup δηλαδή, ενός θεσμού που έζησε μια σεζόν όλη κι όλη). Ολυμπιακός - Ιωνικός Νικαίας στο στάδιο Καραϊσκάκη. Ο Ολυμπιακός ήδη έχει προηγηθεί του Ιωνικού με 1-0 με τον Γιώτη Τσαλουχίδη απ'το 35' και ο Εντβάλντο μέσα σε αποθέωση μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο. Η πρώτη του επαφή με μπάλα... παραλίγο να γίνει λίγο μετά την είσοδο του, όταν ο Τσαλουχίδης του πάσαρε τη μπάλα αλλά ο μεγάλος Βραζιλιάνος σήκωσε ψηλά το πόδι του με αποτέλεσμα να περάσει αυτή από κάτω. Λίγο αργότερα, ο Ολυμπιακός κερδίζει φάουλ έξω απ'την περιοχή. Απόντος του Λάγιος Ντέταρι, ο μέγας Εντβάλντο παίρνει την ευθύνη. Παίρνει πολλά μέτρα φόρα και όλοι περιμένουν με αγωνία. Ο Εντβάλντο σηκώνει το μαγικό του πόδι, σουτάρει με όλη του τη δύναμη και μαζί με τη μπάλα (που μετά από δύο γκελ χτύπησε στα πόδια του τείχους των παικτών του Ιωνικού) σηκώνει και μια μεγάλη τούφα... χόρτο.

Ο κόσμος πλέον έχει πειστεί για το ποιόν του Εντβάλντο και αρχίζει το... δούλεμα. "Εντ-βάλ-ντο, Εντ-βάλ-ντο" οι γαύροι στην εξέδρα και ο μαυρούκος αναθαρρεί. Στο 79' ο Θοδωρής Παχατουρίδης έκανε το 2-0 και στο 80' ήρθε η στιγμή που όλοι περίμεναν. Αναμπουμπούλα στην περιοχή του Ιωνικού, ο Εντβάλντο σκύβει, βρίσκει τη μπάλα με το... σβέρκο και χρίζεται σκόρερ στο 80ό λεπτό! Αποθέωση απ'την εξέδρα και ο Εντβάλντο φεύγει τρέχοντας και σκαρφαλώνει στα κάγκελα για να πανηγυρίσει. Αυθόρμητα βγήκε το σύνθημα "δώστε μπανάνες στον Εντβάλντο"... και ακολούθησαν τα "βάλτε τον στην Τούμπα να πάθουνε κολούμπρα" και το μνημειώδες "Εντβάλντο, Εντβάλντο, εσύ είσαι ο φονιάς και όχι ο Ρομάριο ο παλιοπουσταράς"... Αυτή ήταν η 2η και τελευταία συμμετοχή του Εντβάλντο με την ερυθρόλευκη φανέλα. Ο Ιωνικός Νικαίας αναμφισβήτητα θα πρέπει να θεωρείται σημείο αναφοράς, αφού ήταν η ομάδα εναντίον της οποίας έκανε και τις δύο φορές τις μοναδικές της εμφανίσεις αυτή η κολοσσιαία μορφή του ποδοσφαίρου.

Η επόμενη σεζόν τον βρίσκει πίσω στη Βραζιλία και στην S.C. Freamunde, όπου έκανε τις... καθιερωμένες του 3 συμμετοχές, ως αλλαγή. Τα ίχνη του Εντβάλντο χάνονται απ'τον ποδοσφαιρικό χάρτη για 5 ολόκληρα χρόνια, με την πάροδο των οποίων τον βρίσκουμε το 1996 στην Sao Jose, στη Β' κατηγορία της Βραζιλίας. Ο Εντβάλντο συνέβαλλε τα μέγιστα στην πορεία της ομάδας που τερμάτισε σε θέση ανόδου και ανέβηκε στη μεγάλη κατηγορία, έχοντας... 3 συμμετοχές και 1 γκολ. Κάπου εκεί αυτή η μεγάλη μορφή θα τερμάτισε την ποδοσφαιρική της καριέρα, αφού πλέον δεν υπάρχει καμμία αναφορά γι'αυτόν.

Υ.Γ. : Για όσους δεν είχαν την τύχη να δουν τον Εντβάλντο : Πως λέμε Φέλιξ Αμποάγκουε; Ε, "υψώστε" το στη ν+1 και έχετε την πλήρη εικόνα...

ΠΗΓΗ

Σάββατο, Ιουνίου 04, 2016

Θα πάμε, εννοείται!

Σήμερα. 
4 Ιουνίου.
7 το απόγευμα.
 Στο πάρκο Τρίτση.

Αττικά Διονύσια.
(Στο κάτω μέρος της σελίδας υπάρχουν και οδηγίες πρόσβασης στο χώρο)

Εννοείται πως κάθε αναγνώστης του παρόντος μπλογκ,
στο βαθμό και στο μέτρο που δεν μένει στην Ιταλία ή στη Βρετανία 
ή  ξερωγώ στην Ορεστιάδα ή στο Σουφλί,
θα δώσει το παρόν.

Παρασκευή, Ιουνίου 03, 2016

Αχ... Μύρισε μεταγραφές!!!

Τέλειωσε η ποδοσφαιρική σεζόν, καλέ μου αναγνώστη. Μια νέα μεταγραφική σεζόν ξεκινά σιγά-σιγά!

Ας μεταφερθούμε 20 χρόνια πίσω και ας θυμηθούμε την ιστορία σχετικά με ένα αστέρι που έλαμψε στα σαλόνια της αγγλικής πρέμιερ λιγκ, αναλογιζόμενοι πόσα τέτοιας ποιότητας αστέρια έχουν κατά καιρούς τιμήσει και την ελληνική πρέμιερ λιγκ με την παρουσία τους.

Μια μέρα του Νοεμβρίου του 1996 ο προπονητής της Σαουθάμπτον εκείνη την σεζόν, Γκρέιαμ Σούνες, έλαβε ένα τηλεφώνημα. Στην άλλη άκρη της γραμμής βρισκόταν ο Ζόρζ Γουεά, ο οποίος μόλις την προηγούμενη χρονιά είχε ανακηρυχθεί καλύτερος παίκτης του κόσμου. Σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε μετά ο Σούνες, ο Γουεά του μίλησε για έναν ξάδερφο του από τη Σενεγάλη, ο οποίος είναι καλός επιθετικός, έχει αγωνιστεί στο παρελθόν στην Παρί Σεν Ζερμέν και είναι και διεθνής με την εθνική της χώρας του, με την οποία πρόσφατα κιόλας είχε σκοράρει. Η συζήτηση εξελίχθηκε τόσο καλά που ο Σούνες δέχτηκε να δοκιμάσει τον προτεινόμενο από τον Γουεά παίκτη, ο οποίος εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε αναζήτηση ομάδας.

Λίγο καιρό μετά απ” αυτό το τηλεφώνημα ο 31χρονος Σενεγαλέζος Άλι Ντία πέρασε την πόρτα των γραφείων της Σαουθάμπτον και υπέγραψε ένα δοκιμαστικό συμβόλαιο ενός μήνα. Παρά το γεγονός ότι στη μια και μοναδική προπόνηση που συμμετείχε προβλημάτισε με τις ικανότητες του, ή για την ακρίβεια με την έλλειψη αυτών, η τύχη αποδείχτηκε σύμμαχος του, όπως σε κάθε περίεργη και κουλή ιστορία αυτού του κόσμου. Αρχικά, το φιλικό της ομάδας των αναπληρωματικών με την Άρσεναλ, στο οποίο και θα δοκιμαζόταν, ακυρώθηκε λόγω κακής κατάστασης του αγωνιστικού χώρου και στη συνέχεια και για λόγους που πιθανόν ποτέ κανένας δεν θα μάθει (γιατί προφανώς ο Σούνες τους έχει θάψει κάπου στο βάθος της μνήμης του για να μην νιώθει το βάρος της γκάφας να τον καταπλακώνει), ο Σκοτσέζος τεχνικός τον συμπεριέλαβε στην αποστολή της πρώτης ομάδας για το παιχνίδι με τη Λίντς που με απλά λόγια σημαίνει ότι έδωσε σ” έναν παίκτη που δεν είχε δει ποτέ να αγωνίζεται  το δικαίωμα να κάτσει στον πάγκο σε έναν κανονικό αγώνα της Πρέμιερ Λιγκ. Και το καλύτερο κομμάτι του μύθου δεν είχε ακόμα ξεκινήσει… 
Παιχτούρα. Μεγάλη παιχτούρα ο Αλί Ντια.

Στις 23 Νοεμβρίου, ημέρα Σάββατο, η Σαουθάμπτον υποδέχτηκε την Λίντς και κάπου στα μισά του πρώτου ημιχρόνου ο, εν ενεργεία τότε θρύλος της ομάδας, Ματ Λε Τισιέρ ένιωσε ενοχλήσεις και ζήτησε αλλαγή. Προς έκπληξη όλων, στη θέση του δεν μπήκε κάποιος εκ των πεπειραμένων παικτών της ομάδας αλλά ένας παντελώς άγνωστος Σενεγαλέζος που φορούσε τη φανέλα με το νούμερο 33. Ο Άλι Ντία έκανε το όνειρο του πραγματικότητα, λαμβάνοντας μέρος σε έναν αγώνα της Πρέμιερ Λιγκ. Όλα έμοιαζαν με ένα τέλειο Χολιγουντιανό παραμύθι, μόνο που εδώ μιλάμε για την πραγματική ζωή, οπότε δεν προκαλεί καμία εντύπωση το γεγονός ότι η συνέχεια αποδείχτηκε εφιαλτικά ρεαλιστική.

Ο Άλι Ντία δεν έμοιαζε με επαγγελματία ποδοσφαιριστή. Όπως σχολίασε ο ίδιος ο Λε Τισιέρ μετά από χρόνια: «Η απόδοση του ήταν σχεδόν κωμική. Θεωρητικά είχε πάρει τη θέση μου αλλά στην πραγματικότητα δεν είχε καμία θέση. Απλά περιφερόταν παντού. Δεν νομίζω ότι είχε αντιληφθεί σε ποια θέση παίζει. Έτρεχε στον αγωνιστικό χώρο σαν να τρέχει ο Μπάμπι το ελαφάκι πάνω σε πάγο. Ήταν κάπως στενάχωρο να το βλέπεις». Η διαφορά επιπέδου του με τους υπολοίπους παίκτες ήταν τέτοια που ήταν σαν να έχεις πάρει έναν τυχαίο τύπο που παίζει μπάλα με την παρέα του μια φορά την εβδομάδα σ” ένα 5Χ5, που είναι απλά η μικρή εξέλιξη του ποδοσφαίρου που έπαιζε πιτσιρικάς στις αλάνες και να τον έχεις πετάξει ξαφνικά μέσα σ” ένα παιχνίδι πρώτης κατηγορίας. Και αυτό ακριβώς είχε συμβεί!

Ο Άλι Ντία δεν είχε καμία σχέση με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ούτε φυσικά με την Παρί και την εθνική Σενεγάλης. Ήταν ένας απλός φοιτητής του πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ, ο οποίος εκείνη την εποχή γέμιζε τον ελεύθερο χρόνο του παίζοντας μπάλα στην ερασιτεχνική Μπλάιθ Σπάρτανς μέχρι που μια μέρα μαζί μ” ένα συμφοιτητή του σκέφτηκαν την ιδέα με το τηλεφώνημα στον Σούνες, την οποία και υλοποίησαν με τον συμφοιτητή να παριστάνει τον Ζόρζ Γουεά. Και η ιδέα, ανέλπιστα, έπιασε.

Μετά από 43 ιστορικά λεπτά άσκοπης περιπλάνησης στον αγωνιστικό χώρο, κατά τα οποία πάντως σπατάλησε και μια καλή ευκαιρία, ο αποκαρδιωμένος Σούνες προσπάθησε να μπαλώσει το φιάσκο, κάνοντας αλλαγή τον παίκτη που είχε βάλει σαν αλλαγή στο πρώτο ημίχρονο. Ο Σενεγαλέζος επιθετικός αποχώρησε από το παιχνίδι, την επόμενη μέρα επισκέφτηκε τον φυσιοθεραπευτή της ομάδας κάνοντας παράπονα για ενοχλήσεις και μετά απ” αυτό δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά στο προπονητικό κέντρο. Μια εβδομάδα αργότερα η Σαουθάμπτον ακύρωσε και επίσημα το συμβόλαιο του, τερματίζοντας μια από τις πιο μικρές και απίστευτες επαγγελματικές καριέρες στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Ο Άλι Ντία πήρε το πτυχίο του μερικά χρόνια αργότερα, έπαιξε λίγη ακόμα μπάλα στις ερασιτεχνικές κατηγορίες και τελικά αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο σε ηλικία 32 ετών έχοντας όμως στο βιογραφικό του μια συμμετοχή σε αγώνα της Πρέμιερ Λιγκ, μια απίστευτη ιστορία για να διηγείται στα εγγόνια του, ένα σύνθημα με το όνομα του («Ali Dia, is a liar, is a liar») και κάμποσες αρνητικές διακρίσεις, όπως η παρουσία του στις λίστες: «The 50 worst footballers» των “The Times”, «Top 10 rubbish footballers» της “Sun” και «Top 50 worst strikers» της “Daily Mail”.

Πηγη

Πέμπτη, Ιουνίου 02, 2016

Εκ φύσεως

Αντιπαθής ο Φίλης, φιλτάτη όμως η αλήθεια του Φίλη.

Που λες, άκουγα κι εγώ πως "ο Φίλης είπε τα αρχαία παρά φύσιν γλώσσα" και λέω εντάξει, δεν είναι δα και κανένα τέρας ευφυΐας  ο Φίλης, κάποια μαλακία θα πέταξε προφανώς και ξεσηκώθηκαν οι δεξιούρες.

Ώσπου πέφτω πάνω σε αυτά:

Α.
«Βοηθούν τα αρχαία τα παιδιά να μάθουν τη γλώσσα; Δεν ξέρω, παρότι είμαι αρχαιολάτρης. Πιστεύει κανείς ότι στην Α’ Γυμνασίου που το παιδί σήμερα τρώει στο κεφάλι τρεις ώρες Αρχαία από πρωτότυπο και δυο ώρες Νέα Ελληνικά είναι παιδαγωγικά σωστό; Προφανώς είναι παρά φύσιν αυτό που συμβαίνει σήμερα, τρεις ώρες Αρχαία και δυο Νέα Ελληνικά στην Α’ Γυμνασίου. Αρα θα πρέπει να ξανασκεφτούμε».

Β.
«Θέλουμε αυτό το μάθημα που θα φτιάξουμε να κερδίσει και αυτά τα παιδάκια. Να ακούνε κάτι για τη δική τους θρησκεία και τον δικό τους πολιτισμό και τα δικά μας παιδάκια να ακούνε για τον πολιτισμό αυτών των παιδιών. Στο κάτω κάτω ο Χριστιανισμός δεν είναι ελληνικός χριστιανισμός. Η εθνικιστική προσέγγιση της θρησκείας είναι αίρεση. Δεν υπάρχει ελληνορθοδοξία, υπάρχει ορθοδοξία».

Όποιος διαφωνεί με τα παραπάνω (τα αντέγραψα από εδώ) πολύ απλά να μην με ξαναδιαβάσει, διότι (με τη φωτεινή εξαίρεση ενός συγκεκριμένου ηλιθίου αναγνώστη) δεν θέλω να με διαβάζουν εκ φύσεως ηλίθιοι αναγνώστες.

Όχι τίποτ' άλλο δηλαδή, αλλά όποιος διαφωνεί με τα παραπάνω αποσπάσματα του Φίλη, διαφωνεί με τον ζωικό παλμό αυτού εδώ του μπλογκ -θα μπορούσα -επί λέξει- να τα είχα γράψει κι εγώ εδώ μέσα.


Τραγούδι
Μουφλουζέλης, στον σχετικό ύμνο






Τετάρτη, Ιουνίου 01, 2016

Μεγάλη προσφορά για τους αναγνώστες του μπλογκ

Αφήστε καρέκλες, ντιβάνια, πολυθρόνες, καναπέδες, 
κρεβάτια, σκαμπό, αιώρες, στρώματα θαλάσσης, στρώματα γιόγκα,
και αγοράστε το νέο πολυμηχάνημα γυμναστικής! 

Για τέλειο σώμα τώρα το καλοκαίρι!

Κυριακή, Μαΐου 29, 2016

Παραμένει απύθμενο

Σε περίπτωση που πίστεψες ότι το θράσος τους τους έχει πιάσει πάτο, ω, αναγνωσταρά μου, σου έχω νέα:

Ο ΣΥΡΙΖΑ χαιρετίζει τον επίμονο αγώνα του γαλλικού λαού ενάντια στην κατάργηση των εργασιακών του κατακτήσεων. Πρόκειται για έναν αγώνα που αφορά τους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης, καθώς η συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελούν κεντρική επιλογή της ευρωπαϊκής χρηματοοικονομικής ελίτ.
Η επίθεση του νεοφιλελευθερισμού στα δικαιώματα των εργαζομένων πρέπει να βρει απέναντί της το ενιαίο μέτωπο των ευρωπαίων εργαζομένων και των ευρωπαϊκών λαών. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας ισοδυναμεί με υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.


Όπως βλέπεις, το θράσος τους παραμένει απύθμενο.
Ουδέν πρόβλημα. 

Σάββατο, Μαΐου 28, 2016

Αδερφέ μου βίγκαν, αδερφή μου βίγκαν...


Πως θα σου φαινόταν αν ήξερες πως το γάλα καρύδας που πίνεις, μπορεί να κρύβει από πίσω του την δολοφονία μιας μάνας και την σκλαβιά και τον άγριο ξυλοδαρμό του παιδιού της;

Δυστυχώς είναι πολύ πιθανό τις καρύδες να τις έχει συλλέξει μια μαϊμού που ανήκει σε ένα συγκεκριμένο είδος μακάκων και που χρησιμοποιείται κατά κόρον από τους ανθρώπους ως σκλάβος, στις φυτείες καρύδας σε χώρες της Ανατολικής Ασίας, όπως η Ταϋλάνδη, η Μαλαισία, η Ινδονησία και η Σρι Λάνκα .

Οι μαϊμούδες στη συγκομιδή καρύδας αποφέρουν τεράστια κέρδη στους ανθρώπους που τις εκμεταλλεύονται.

Η σκληρή τους πορεία ως σκλάβοι ξεκινά από τον πρώτο χρόνο της ζωής τους, όταν ξεκινά και η “εκπαίδευσή ” τους. Η “εκπαίδευση” ξεκινά με το να μαθαίνουν να στριφογυρίζουν μια καρύδα που είναι δεμένη σε πλαστικά σκοινιά, χρησιμοποιώντας και τα 2 πόδια τους και το ένα τους χέρι και στην ουσία γίνεται μια αναπαράσταση της συγκομιδής της καρύδας από το δέντρο.

Οι άνθρωποι προτιμούν να χρησιμοποιούν οι μαϊμούδες και τα χέρια τους και τα πόδια τους, γιατί έτσι εκτελούν την δουλειά με μεγαλύτερη ταχύτητα. Και φυσικά θα πωληθούν και σε καλύτερη τιμή. Μια μαϊμού που χρησιμοποιεί μόνο τα χέρια της θα πωληθεί σε πολύ χαμηλότερη τιμή.

Έπειτα θα πρέπει να μάθει να ξεμπερδεύει το σκοινί που είναι δεμένη, ώστε να ελευθερώνεται όταν αυτό μπλέκεται σε κλαδιά. Σε επόμενο στάδιο θα πρέπει να μάθει να μαζεύει και τις καρύδες που έχουν πέσει στο έδαφος, τις οποίες και θα πρέπει να φορτώνει σε τσουβάλια ή σε φορτηγά.

Η εκπαίδευση προφανώς και δεν είναι τόσο ιδανική, όσο θέλουν να την παρουσιάζουν οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε αυτή – διαφορετικά δεν θα γινόταν τόσο μεγάλη προσπάθεια να υπάρξουν νόμοι για την προστασία των ζώων αυτών. Η εκπαίδευση περιλαμβάνει εκτός από την στέρηση ελευθερίας και πάρα πολύ ξύλο. Άγριο ξύλο για κάθε λάθος που θα τύχει να κάνουν. Άγριο ξύλο αν η ταχύτητα συλλογής δεν είναι η ιδανική.

Σκοπός άλλωστε είναι να μπορεί στο τέλος η μαϊμού να συλλέγει 1000 καρύδες την μέρα – έναντι των 100 που μπορεί να μαζέψει ο πιο ικανός άνθρωπος και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί με ειρηνικό τρόπο, όσο και αν οι μακάκοι είναι πιο δυνατό και πιο ευκίνητο ζώο από τον άνθρωπο.

Μόλις “εκπαιδευτούν” και πωληθούν σε κάποια φυτεία θα εργάζονται, πάντα δεμένες, για τουλάχιστον 8 ώρες κάθε μέρα, εκτός από τις μέρες που βρέχει. Αλλά ακόμα και όταν δεν δουλεύουν ζουν την ζωή τους μόνιμα δεμένες με κοντή αλυσίδα.

Αν έχουν καταφέρει καλή συγκομιδή θα αμειφθούν με λίγο ρύζι και κάνα-δυο μπανάνες και θα γλιτώσουν την τιμωρία, δηλαδή το ξύλο.

Τα μεγαλύτερα κέρδη τα έχουν αυτοί που πωλούν “εκπαιδευμένες” μαϊμούδες. Μια “ανεκπαίδευτη” μαϊμού κοστίζει περίπου 14 ευρώ. Μόλις “εκπαιδευτεί” ο άνθρωπος που την εκμεταλλεύεται μπορεί να την πουλήσει σε κάποιον αγρότη για τουλάχιστον 250 ευρώ!

Και το κακό δεν σταματά εδώ! Οι ίδιες μαϊμούδες που χρησιμοποιούνται στη συλλογή καρυδών χρησιμοποιούνται και στη “διασκέδαση”!

Με εισιτήριο 5 ευρώ μπορεί ο καθένας να δει μια μαϊμού να οδηγεί ένα ποδήλατο, να κάνει push ups, να παίζει μπάσκετ και να εκτελεί διάφορα “κόλπα” που της έχουν κοστίσει το δικαίωμα σε μια φυσιολογική ζωή και της έχουν επιβληθεί με άγριο ξύλο.

Κάθε μια μαϊμού θα υποχρεωθεί να επαναλαμβάνει καθημερινά τα “κόλπα” για τουλάχιστον 8 ώρες .

Θεωρητικά όσοι υποστηρίζουν αυτό το είδος σκλαβιάς, το δικαιολογούν πως αφενός είναι ωφέλιμη για τον άνθρωπο – μιας και οι μαϊμούδες δεν παραπονιούνται ποτέ για τις συνθήκες, δεν προστατεύονται από κάποια εργατική νομοθεσία και δεν απαιτούν μισθό και αφετέρου πως είναι μια παλιά παράδοση (υπάρχουν στοιχεία πως οι άνθρωποι από το 3450 π.Χ. χρησιμοποιούσαν τις μαϊμούδες για αυτόν τον σκοπό).

Η καρύδα όπως και το φοινικέλαιο, αν και δεν είναι ζωικά παράγωγα δεν μπορεί να είναι μέρος μιας vegan διατροφής που έχει ηθικές ρίζες.

Μην αγοράζεις προϊόντα που περιέχουν καρύδα, ούτε γάλα καρύδας ή λάδι κλπ υποπροϊόντα της!

Ενημέρωσε την Vegan Society για αυτήν σου την απόφαση και ζήτησε να επαναπροσδιορίσουν τους όρους και τις προϋποθέσεις πιστοποίησης των vegan προϊόντων.

Επιπλέον μπορείς να στείλεις ένα email στις εταιρίες που γνωρίζεις πως χρησιμοποιούν καρύδα στα προϊόντα τους, ενημερώνοντάς τες για το τι συμβαίνει κατά την συγκομιδή και φυσικά να τους γνωστοποιήσεις πως δεν θα αγοράζεις τέτοια προϊόντα, έως ότου τουλάχιστον σταματήσει η άγρια χρησιμοποίηση των μαϊμούδων.

Πηγή

Πέμπτη, Μαΐου 26, 2016

Αγία Αναρχία?

Προχτές, πλατεία, Βοξ, καθόμουν μ' έναν άλλον, σκάει μύτη ο Χ.Π.Σοφίας, χαιρετισμοί, "έβγαλα ένα ποιητικό μονόφυλλο" μας λέει, "το έμαθα, το διάβασα και στη Βαβυλωνία" του λέω, βγάζει ένα αντίτυπο από την τσάντα, "πάρε να το διαβάσεις, γράψε και καμιά γνώμη" μου λέει, μέσα στη βιασύνη μου ξέχασα να τον ρωτήσω για ποιό λόγο η Αναρχία είναι αγία και ουχί θεά. 

Θα διαβάσω και θα εννοήσω διά τι αγία και ουχί θεά, σκέφτηκα αργότερα στο μετρό. 

Βέβαια τι να εννοήσω, αυτά τα πράγματα τα έχω εννοήσει δεκαετίες τώρα, που λέει ο λόγος. Διάβασα και εννόησα τα ήδη εννοηθέντα.

Γενικά δεν συμπαθώ τη στρατευμένη ποίηση, ούτε καν την ποίηση που αποτελεί απόρροια της στρατεύσεως -αν και αυτή η δύτερη έχει συχνά αρκετό ενδιαφέρον. Από την άλλη, δεν είμαι κατάλληλος για ανιαρές λογοτεχνικές κριτικές. 

Ας δοκιμάσω λοιπόν κάτι πρωτότυπο: Ας το ονομάσω συγκριτικώς θρησκευτική κριτική λογοτεχνίας. 

Να, για παράδειγμα ας πάρουμε δύο ποιήματα που συνυπάρχουν αρμονικά στην ίδια σελίδα του μονόφυλλου: 

Πρώτα το 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

Εμπρησμοί
Φωτίζεται η νύχτα
Επαναστατική λύσσα κάθε λέξη και πράξη
Αγόρι και κορίτσια με μαύρα ρούχα
Μοιράζονται τη χαρά στους δρόμους καίγοντας είδωλα

Και αμέσως μετά το

ΑΓΙΑ ΑΝΑΡΧΙΑ

Δαγκώνει τα χείλη της καθώς η αστροβροχή συνεχίζει να πέφτει
Αγκαλιάζει τα παιδιά της
Τους μιλά για την Αγία Αναρχία
Το οπλισμένο χέρι της
Τη νεανική της φλόγα
Την περπατησιά της
Το θάρρος της όταν πυροβολεί τον καθρέπτη και τις μισές λέξεις
Την ιερή οργή της για τους ανθρώπους που σιωπούν στο φως της ψυχής

Ή αν θες  ας δούμε και τους στίχους 
"Τον μαύρο σπόρο μας τον πήραν έως και οι άγγελοι και οι δαίμονες
Τον πήγαν μέχρι την κόλαση 
Μέχρι τον παράδεισο 
Έως εκεί που οι δούλοι του θεού 
έβαψαν με το αίμα των εξουσιαστών 
το γαλάζιο του ουρανού" 
(από το ποίημα Μαύρος Σπόρος) 

Βάλε τώρα στο μίξερ όλα τα παραπάνω. Αυθαιρέτησε δηλαδή, ω, αναγνώστα. Ενδέχεται να σου προκύψει κάτι τέτοιο : 

Τα είδωλα αξίζουν μόνο για κάψιμο, και θα καούν από την ιερή οργή της Αγίας Αναρχίας και των τέκνων της, τα έργα των δούλων του θεού και πιστών της είναι ονομαστά μέχρι τον παράδεισο με τους αγγέλους και μέχρι την κόλαση με τους δαίμονες...

Είπαμε, δε μου βγαίνει και δε θέλω να γράφω φιλολογικές κριτικές ποιητικών αποπειρών, υπάρχουν άλλοι αρμοδιότεροι σ' αυτό, ωστόσο αυτή η εμμονή που υπήρχε στο χώρο της αριστεράς να ταυτίζεται με τον θεό και τους αγίους και τους οσιομάρτυρες και το βάπτισμα και τα ευαγγέλια και την επερχόμενη κρίση και αγγέλους και αρχαγγέλους και τέτοια, πάντοτε μου έδινε στα νεύρα, πόσο μάλλον τα τελευταία χρόνια που βλέπω την ίδια εμμονή να απλώνεται στο χώρο της αναρχίας. 

Από την άποψη της ενατένισης ενός πιθανού μέλλοντος, μου φαίνεται προβληματική αυτή η συνεχής αποδοχή και αναπαραγωγή μιας βασικότατης πτυχής του υπάρχοντος.

Τραγούδι. 
Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Μάλαμας, Αγία Νοσταλγία







Τετάρτη, Μαΐου 25, 2016

Μία πλαστή φωτογραφία

Από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε το photoshop και τα συναφή προγράμματα, ο κόσμος πλημμυρίστηκε από φωτογραφίες είτε εξ ολοκλήρου πλαστές είτε παραποιημένες εν μέρει.

Ιδίως από τότε που άρχισε η μαζική χρήση του διαδικτύου, η διάδοση τέτοιων επεξεργασμένων φωτογραφιών απλώθηκε τόσο πολύ που είναι πλέον δύσκολο να πει κάποιος αν μια φωτογραφία που βλέπει στο διαδίκτυο είναι γνήσια ή πλαστή.

Χρειάζεται αρκετή μελέτη και αρκετή γνώση για να ξεχωρίσεις την πλαστή από τη γνήσια φωτογραφία. Όμως οι καρποί της μελέτης και της γνώσεως είναι πάντοτε γλυκείς και ο ειδήμων αισθάνεται απερίγραπτη χαρά κάθε φορά που μπορεί μετά βεβαιότητος να αποφανθεί περί της ολικής πλαστότητος ή περί της μερικής επεξεργασίας μιας φωτογραφίας.

Εγώ, ας πούμε, μετά από δεκάδες ώρες εντατικής μελέτης και έρευνας, είμαι πλέον σε θέση να πω με σιγουριά πως η παρακάτω φωτογραφία είναι επεξεργασμένη!
Ως εκ τούτου καλώ το χριστεπώνυμο πλήρωμα των αναγνωστών μου, κάθε φορά που πέφτει πάνω στην επεξεργασμένη αυτή φωτογραφία, να την καταγγέλλει! Παρ' όλο το ομολογουμένως αξιοπρεπές στιχουργικό και ποιητικό της επίπεδο.

Ευχαριστώ.

Τραγούδι. 
Τσιτσάνης. 
Σα χριστιανός κι ορθόδοξος σ' αυτή την κοινωνία
ξεκίνησα ρε μάγκες μου να κάνω λιτανεία κλπ κλπ

Τρίτη, Μαΐου 24, 2016

Χρειάζονται θυσίες και μεταρρυθμίσεις

Θυσία δέλφακος (θυσία γουρουνόπουλου δηλαδή)
Παράσταση αττικής ερυθρόμορφης κύλικος

Για να βγούμε από την κρίση χρειάζονται θυσίες και μεταρρυθμίσεις. Απαιτούνται μεταρρυθμίσεις και θυσίες προκειμένου να βγούμε από την κρίση. Δίχως θυσίες και μεταρρυθμίσεις δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση. Μόνο με μεταρρυθμίσεις και θυσίες θα βγούμε από την κρίση. Δεν θα βγούμε από την κρίση αν δεν υπάρξουν μεταρρυθμίσεις και θυσίες.

Οι πολυποίκιλες παραλλαγές αυτής της φράσης έχουν εμποτίσει σα νικοτίνη τους τοίχους του κοινοβουλίου και των τηλεοπτικών/ραδιοφωνικών στούντιο, έχουν εμποτίσει σα νικοτίνη το χαρτί των καθημερινών και κυριακάτικων εφημερίδων.

"Φτάνει πια, το εμπεδώσαμε! Μας έχετε ζαλίσει τον έρωτα με τις θυσίες και τις μεταρρυθμίσεις" θα αναφωνούσε ο μέσος άνθρωπος.

Μόνο οι ανώτεροι άνθρωποι (εγώ, ας πούμε) όταν ακούν αυτή τη φράση κοιτούν με αδημονία προς την πλευρά των Ελλήνων πολυθεϊστών, προσδοκώντας πότε θα έρθει εκείνο το έρμο το ήμαρ που έσεται, κατά το οποίο ήμαρ θα βγουν μπροστά οι Έλληνες πολυθεϊστές και θα πουν:

"Θυσίες είπατε? Είμαστε οι καθ' ύλην αρμόδιοι!" και δεν ξέρεις καμιά φορά, ενδέχεται να βρεθεί πεδίο συνεννόησης, ιδίως με εκείνους τους πολιτικούς που ενίοτε δε ζητάνε από όλους μας απλώς θυσίες αλλά "αιματηρές θυσίες".

"Ωραία, εμείς βάζουμε τις αιματηρές θυσίες και εσείς βάλτε τις μεταρρυθμίσεις" θα μπορούσαν να πουν οι Έλληνες παγανιστές.

Η μπάλα παίζεται στο γήπεδό τους. Παίζουν εντός έδρας. Το σύστημα χρησιμοποιεί την ορολογία τους. Ας το εκμεταλλευτούν κατοχυρώνοντας τα θρησκευτικά τους δικαιώματα, ειδάλλως (όπως είχε γράψει κι ένας άσχετος με το θέμα) "Εκείνη τη στιγμή που ανεβαίνει το κύμα πρέπει να γίνει η ανατροπή. Αν περιμένεις το επόμενο κύμα, τότε θα περιμένεις κάποιο άλλο κύμα".

Τραγούδι. 
Άντζελα Δημητρίου, "Ποιά θυσία".

Μια ενδιαφέρουσα συνάντηση εργασίας, 27-29 Μαΐου

Το Ινστιτούτο Πολιτικών & Κοινωνικών Ερευνών "Παντελής Πουλιόπουλος", μετά την επιτυχημένη διοργάνωση της Συνάντησης "Ο Παντελής Πουλιόπουλος και η εποχή του - 80 χρόνια από την έκδοση του βιβλίου ΄Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα', διοργανώνει Συνάντηση Εργασίας με τίτλο: "Διαδρομές του επαναστατικού μαρξισμού στην Ελλάδα" η οποία περιλαμβάνει 3 ενότητες:
α) 70 χρόνια από την ίδρυση του ΚΔΚΕ (1946 -2016)
β) Η υποδοχή και πρόσληψη των θεωριών του Ε. Μαντελ στην Ελλάδα
γ) Ο Μιχάλης Ράπτης και ο Επαναστατικός Μαρξισμός - (για τα 20 χρόνια από το θάνατο του Πάμπλο)
Το πρόγραμμα του τριημέρου. 

Στο κτίριο του νέου Χημείου, 
Ναυαρίνου 13Α,
(Αίθουσα ΑΑ, 1ος όροφος)

Αναμφιβόλως ενδιαφέρον τριήμερο. 

Παρασκευή, Μαΐου 20, 2016

Γoυάου!


Και ναι μεν οι πληροφορίες λένε 
ότι η θεατρική ομάδα του σωματείου δεσμοφυλάκων 
θα κάνει ρελάνς 
ανεβάζοντας κάτι πιο κλασικό, 
τον Προμηθέα Δεσμώτη, 
όμως (όπως λέει κι ένας φίλος) 
όλοι ζούμε κι αναπνέουμε 
περιμένοντας τη μέρα κατά την οποία 
η θεατρική ομάδα της ΕΥΠ 
στα πλαίσια αυτής της ευγενούς σκυταλοδρομίας 
θα ανεβάσει το "Θου-Βου ο φαλακρός πράκτωρ". 


Δευτέρα, Μαΐου 16, 2016

Σάββατο, Μαΐου 14, 2016

Μια αξιόλογη έκθεση αυτό το Σ/K

Μια εξαιρετικά αξιόλογη έκθεση βρίσκεται σε εξέλιξη στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στον Βύρωνα. Ο επισκέπτης της εκθέσεως θα μπορέσει να θαυμάσει από κοντά:

1. τμήμα Τιμίου Ξύλου,
2. τα Ιερά Λείψανα των Αγίων Σεραφείμ του Σάρωφ,
3. του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Παντελεήμονος,
4. του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου,
5. της Αγίας Βαρβάρας,
6. του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου,
7. του Αγίου Χαραλάμπους, των Αγίων Δέκα Μαρτύρων της Κρήτης,
8. του Αποστόλου Θωμά,
9. τεμάχιο Ιερού Λειψάνου εκ της δεξιάς χειρός του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου,
10. τεμάχιο Κάρας του Αγίου Στεφάνου του Πρωτομάρτυρος,
11. και την Κάρα του Αγίου Στεφάνου Μάρτυρος Μονής Αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου



Τα Άγια Λείψανα και το Τίμιο Ξύλο υποδέχθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού κ. Δανιήλ, πλαισιούμενος από των Πρωτοσύγκελλο Αρχιμ. Αναστάσιο Τασόπουλο, τον Ιεροκήρυκα Αρχιμ. Καλλίνικο Νικολάου και πλειάδα κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως.

Το Ιερό Λείψανο παρέδωσε ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ Τρικόρφου Φωκίδος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος Αρχιμ. Νεκτάριος Μουλατσιώτης μετά της συνοδείας αυτού στον Σεβ. Μητροπολίτη Καισαριανής κ. Δανιήλ.

Τα Ιερά Λείψανα καθώς και το Τίμιο Ξύλο θα παραμείνουν στον Ιερό Ναό προς προσκύνηση και ευλογία μέχρι 25 Μαΐου.........

Η είδηση είναι από το vironas.gr και νομίζω πως αποτελεί την δεσπόζουσα πρόταση εξόδου για το Σαββατοκύριακο. Δεν είναι να χάνει κανείς τόση πνευματικότητα.


Παρασκευή, Μαΐου 13, 2016

Ο Βασίλης Λεβεντης και το Παπαρι

Πριν από σχεδόν έναν μήνα
ο Βασίλης Λεβέντης, πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων
βρέθηκε στο Παπαρι,
στο οποίο έκατσε αρκετή ώρα, χόρεψε...
...και προέβη σε δηλωσεις.

(αναλυτικό ρεπορτάζ από την επίσκεψη και τις δηλώσεις
του Λεβέντη στο Παπαρι, 
δημοσιεύτηκε εδώ, στο news247.gr)

Υποψιάζομαι μάλιστα πως ήταν οι φυσικές ομορφιές του Παπαριού
εκείνες που ενέπνευσαν στον πρόεδρο
μια νέα θέαση της ιστορίας:

Ωραία πράματα, αναγνωσταρά μου.
Έτσι κι αλλιώς τον χαίρονται οι ψηφοφόροι του,
τώρα έχουν έναν λόγο παραπάνω να τον χαίρονται.

ΕΣΒΗΣΕ ΧΤΕΣ ΑΘΟΡΥΒΑ 24ΧΡΟΝΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ, ΘΥΜΑ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ ΤΟ 2007

Απο τότε, ήταν ουσιαστικά ζωντανός-νεκρός. Ο Θεός να τον αναπαύσει…
Χθες έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση από κουκουλοφόρους σε συναυλία στο Ελληνικό το καλοκαίρι του 2007. Όλο αυτό το διάστημα ήταν ουσιαστικά ζωντανός-νεκρός. Δεν ήταν αρκετά νέος, ήταν ήδη 24 ετών. Δεν ανήκε στη γενιά των 700 ευρώ, γιατί έβγαζε 750. Δεν είχε… όνειρα για τη ζωή του, είχε όπλο, κι ας μην το τράβηξε ποτέ για να σωθεί. Δεν είχε μάνα να τον κλάψει, γιατί ήταν ένας μπάτσος, ένα γουρούνι, ένας δολοφόνος. Κάποιοι θάνατοι δεν πουλάνε το ίδιο, αλλά μαντέψτε,πονάνε το ίδιο. Ποιος είναι ο αστυνομικός;

Δυστυχώς θυμηθείτε το περιστατικό….

Από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ανακοινώνεται ότι την 23.10 ώρα της 06/07/2007, δύο (2) αστυνομικοί οι οποίοι βρίσκονταν σε διατεταγμένη υπηρεσία μέτρων ασφαλείας για αποτροπή κλοπών, επιθέσεων και φθορών ξένης περιουσίας, (σπάσιμο οχημάτων, καταστημάτων ή εγκαταστάσεων κ.α αδικημάτων) όπως έχει συμβεί κατά το παρελθόν, κατά την διάρκεια συναυλίας συγκροτημάτων μουσικής στις εγκαταστάσεις του γηπέδου Baseball στο Ελληνικό, δέχθηκαν απρόκλητα δολοφονική επίθεση από πλήθος ατόμων του αντιεξουσιαστικου χώρου. Η αναίτια επίθεση έγινε από τριάντα τουλάχιστον άτομα, με ενωμένες δυνάμεις τα οποία διέπραξαν βιαιοπραγίες σε βάρος των δύο (2) αστυνομικών, με γρόνθους, λακτίσματα και υλικά αντικείμενα (σιδηρολοστούς, ρόπαλα, θλώντα όργανα), προκαλώντας σε αυτούς βαρείες σωματικές βλάβες. Ειδικότερα ο ένας αστυνομικός (γεν. 1983), φέρει βαριές κακώσεις κεφαλής, πολλαπλά τραύματα στο σώμα και νοσηλεύεται στη Μ.Ε.Θ. , ευρισκόμενος σε καταστολή. Η κατάσταση του εγκυμονεί κίνδυνο ζωής. Ο δεύτερος αστυνομικός (γεν. 1972), επίσης νοσηλευόμενος φέρει ρωγμώδες κατάγματα στο αριστερό χέρι και μώλωπες στα πλευρά.
Η βάναυση επίθεση συνεχίζει μια σειρά προκλήσεων έναντι της έννομης τάξης και »καταδρομών» που αποδέχονται με απάθεια το ενδεχόμενο αποτέλεσμα της σωματικής βλάβης και της ανθρωποκτονίας από »άτομα» που ασκούνται στη βία, μάλλον ως πρόταση και στάση ζωής και ως »πολιτική παρέμβαση». Η Ελληνική Αστυνομία κινείται για την ανακάλυψη των δραστών».
Γι’ αυτό το γεγονός όμως, κανένας δημοσιογράφος δε θα φωνάξει, κανένα Ιντυμίντια δε θα γράψει αράδες, κανένας ψευτοδημοκράτης δε θα αναρτήσει έστω και μία γραμμή.

ΠΗΓΗ

Πέμπτη, Μαΐου 12, 2016

Αμείωτο το διεθνές ενδιαφέρον για τη μέτρηση του IQ του Γιωργάκη!

Αμείωτο το διεθνές ενδιαφέρον 
αναφορικώς με τη μέτρηση του IQ 
του τέως πρωθυπουργού, κυρίου GAP. 

Το αμείωτο διεθνές ενδιαφέρον για το εν λόγω φαινόμενο, 
διαφαίνεται καθαρά μέσα από την ανακοίνωση 
που εξέδωσε το γραφείο του τέως πρωθυπουργού. 

Η ανακοίνωση (που καποιος μπορεί να την διαβάσει εδώ),
τονίζει το διεθνές ενδιαφέρον μεγάλων πανεπιστημίων της υφηλίου,
τα οποία παραμένουν διατεθειμένα να διαθέσουν σημαντικά χρηματικά ποσά 
προκειμένου οι φοιτητές τους να έχουν την ευκαιρία 
να αναλύσουν εκ του σύνεγγυς 
τη μορφή σκέψης αυτού του ιδιόμορφου σύγχρονου διανοητή
-τον οποίο, ως γνωστόν, αυτός ο δύσμοιρος τόπος 
είχε την ευκαιρία να τον απολαύσει 
στο ρόλο του πρωθυπουργού. 


Τραγούδι.
Ποιός Γιώργος?


Τρίτη, Μαΐου 10, 2016

Όcοι πιcτοί...

 
 
-Κι αν μένω στην εξωτική Πρέβεζα
τότε τι κάνω βρε Πρκλς?
 
-Έ, τότε, εξωτικε Πρεβεζάνε αναγνώστα,
πας εδώ!!!


Δευτέρα, Μαΐου 09, 2016

And the Οscar goes to... ΣΥΡΙΖΑ!!!

Πολλοί θα ήταν σε θέση να διεκδικήσουν 
το Όσκαρ μαλακίας για σήμερα. 

Ωστόσο, νομίζω πως ανάμεσα στις υποψηφιότητες 
θα πρέπει να ξεχωρίσουμε 
τον τυπάκο που εμπνέεται τις ανακοινώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. 

Η βραβευόμενη ανακοίνωση οπως τη βρήκα στο σάιτ της Αυγής

Ο  ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει τις σημερινές ενέργειες των αστυνομικών δυνάμεων στη διαδήλωση στο Σύνταγμα και τη χρήση δακρυγόνων, η οποία οδήγησε και στον τραυματισμό διαδηλωτών, καθώς και  στελεχών της ΛΑΕ. "Αναμένουμε από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη  να διεξαγάγει  εξονυχιστικό έλεγχο και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Τα κρούσματα αστυνομικής βίας και η ασυλία όσων τα υποθάλπουν πρέπει να τελειώσει" καταλήγει η ανακοίνωση.

Νομίζω πως το σημερινό όσκαρ ανήκει δικαιωματικά 
σε αυτή την ανακοίνωση 
αλλά και σε αυτόν που την εμπνεύστηκε.

Σάββατο, Μαΐου 07, 2016

Κοινοβουλευτική επιθεώρηση

Απεργία στα ΜΜΕ, 
θρήνος και κοπετός για τους ζάκηδες των δελτίων ειδήσεων, 
ωστόσο για τους θαμώνες του Δελφινάριου 
υπάρχει το κανάλι της Βουλής 
που θα καλύψει 
ακόμα και τους απαιτητικότερους αυτών.

Τραγούδι. 
The Democratic Circus

Παρασκευή, Μαΐου 06, 2016

Μετονομάζοντας το Αριστεροχώρι


«Το κόμμα πλέον απευθύνεται σε ευρύτερα ακροατήρια και όχι σε ένα αριστεροχώρι» είπε ο κ. Τσίπρας σαν απάντηση σε ενοχλητική ερώτηση κάποιου συντρόφου του στην τελευταία πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό λέει η είδηση και για κάποιο παράξενο λόγο η φράση του πολυχρονεμένου ηγέτη μας μου θύμισε το παλιό, καλό ανέκδοτο με το Πουστοχώρι:

Ήτανε, λέει, δυο τύποι που κάνανε με το αυτοκίνητό τους εσωτερικό τουρισμό. Σταμάτησαν για καφέ στην Κρουσταλοπηγή, περάσανε από την Πάνω Παναγιά, ρίξανε μια βουτιά στην παραλία Κάτω Παναγιά, σταμάτησαν για φαγητό στην Πέρα Παναγιά, είπανε να κατευθυνθούν προς την Δώθε Παναγιά, κι έτσι όπως πήγαιναν, σε μια διασταύρωση είδαν μια ταμπέλα που έδειχνε: δεξιά προς Κερατοχώρι, αριστερά προς Πουστοχώρι. 

Παραξενεμένοι από το όνομα του χωριού, άνοιξαν το χάρτη. Περίεργο, το Πουστοχώρι δεν υπήρχε στο χάρτη. 

Αποφάσισαν να πάνε να δούνε τι παίζει. Στα όρια ενός γραφικού χωριουδακίου είδαν μια ταμπέλα: "Καλώς ορίσατε στο Πουστοχώρι". Έβαλαν τα γέλια, κατέβηκαν απ' το αμάξι και κατευθύνθηκαν στο χωριό. Λίγα μέτρα πιο κάτω συνάντησαν έναν αγρότη που κλάδευε κάτι δέντρα. 
"Γειά χαρά ρε πατριώτη" του είπαν, "πως λέγεται το γραφικό και όμορφο χωριό?" 
Ο αγρότης αδιάφορος τους κοίταξε λίγο και συνεχίζοντας να κλαδεύει τους λέει αδιάφορα: "Α! Πουστοχώρι λέγεται το χωριό μας". 
Κρατώντας τα γέλια τους τον ρωτάνε: "Μα καλά, συγγνώμη δηλαδή... δεν είναι λίγο παράξενο όνομα για χωριό?"
"Τι να σας πω ρε παιδιά... πάππου προς πάππου Πουστοχώρι λέγεται το χωριό!" τους λέει ο τύπος και συνεχίζει το κλάδεμα. 
Οι άλλοι επιμένουν: "Μα γιατί να λέτε Πουστοχώρι ένα τόσο όμορφο και γραφικό χωριό?" 
Ο άλλος σταματά το κλάδεμα, ξύνει λίγο το κεφάλι του και τους λέει: "Τι να σας πω ρε παιδιά... δεν το'χω σκεφτεί ποτέ...  πάππου προς πάππου έτσι το λέμε... δεν ξέρω από τέτοια... αλλά μιας και θέλετε να μάθετε την ιστορία του χωριού, μισό λεπτό να φωνάξω τη γυναίκα μου που είναι και δασκάλα και ξέρει κάτι παραπάνω..." 
Στρέφεται προς ένα σπιτάκι στο βάθος και φωνάζει: 
-Αλέξηηηη!!! 

Τετάρτη, Μαΐου 04, 2016

Σεσημασμένα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

Όσο πάει γίνεται και καλύτερο το έργο!

Για παράδειγμα, 
μαθαίνω πως στη διεύθυνση εγκληματολογικών ερευνών 
της αστυνομίας 
υπάρχουν φωτογραφίες σεσημασμένων μελών ενός κόμματος.
Περισσότερα εδώ.

Τραγούδι.
Ζαμπέτας,
Αν μας σπάσουν το μπουζούκι

Τετάρτη, Απριλίου 27, 2016

Δωρο-ιδέες για τα μικρά

Σκέφτομαι τι ν' αγοράσω ως δωράκι 
στο πιτσιρίκι κάποιων φίλων. 

Παιχνίδι θα είναι,
αλλά ποιό? 

Είμαι ανάμεσα σε αυτό...

...και σε αυτό:

Εκτός κι αν καταλήξω 
-στο πνεύμα των ημερών-
να του πάρω ως δώρο κανένα σοκολατένιο λαγουδάκι.
Βρήκα σε προσφορά αυτό εδώ:

Δευτέρα, Απριλίου 25, 2016

Ο Αναρχικός Τραπεζίτης

Ανεγνώσθη Ο Αναρχικός Τραπεζίτης του Πεσόα.

Το ίδιο το έργο εδώ.

Ενδεικτικές απόψεις για το έργο εδώ κι εδώ.

Κείμενο ευφυέστατο, όχι μεγάλο σε μέγεθος, ευχάριστο και κατανοητό στην ανάγνωση του -ιδίως στην ανάγνωση του από έναν αναρχικό. Γραμμένο στο στυλ ενός πλατωνικού διαλόγου και με πλήρως ενσωματωμένη την (κατά κανόνα ανύπαρκτη για τους πολλούς) ειρωνεία ενός πλατωνικού διαλόγου, το κείμενο του Πεσόα φτάνει σε συμπεράσματα ανάλογου μεγαλείου με τις ετυμολογήσεις του πλατωνικού διαλόγου "Κρατύλος", ας πούμε, όπου κάθε σοβαρός άνθρωπος ξέρει πως οι ετυμολογήσεις στον Κρατύλο είναι λανθασμένες ετυμολογήσεις, όμως ενταγμένες σε ένα ευφυές κείμενο μοιάζουν ακλόνητες.

Ω, ναι! Ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να καταδείξεις τα αδιέξοδα ενός τρόπου σκέψης είναι να γίνεις μάστορας της ειρωνείας ακολουθώντας τον εν λόγω τρόπο σκέψης μέχρι τις έσχατες συνέπειές του. Και μόνο όσοι εντοπίσουν τα σημεία της ειρωνείας σου θα εννοήσουν τι κάνεις και θα συμφωνήσουν με τα συμπεράσματά σου. Οι υπόλοιποι θα πάρουν κατά γράμμα όσα λες και θα συμφωνήσουν με τα συμπεράσματα του κειμένου σου. Όσο να 'ναι έχει διαφορά...!

Διαφορά που γίνεται διασκεδαστικότερη αν αναλογιστούμε ότι σε μια από τις ελληνικές εκδόσεις του Αναρχικού Τραπεζίτη (σε αυτή που διάβασα κι εγώ), τον πρόλογο έχει γράψει ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή Έλληνες διανοούμενους: Ο Άρης Πορτοσάλτε!


Τρίτη, Απριλίου 19, 2016

Η διαφορά της Βιλαρίμπα από το Βιλαμπάχο

Η βασικότερη διαφορά ανάμεσα στη Βιλαρίμπα και στο Βιλαμπάχο, είναι το ότι "στη Βιλαρίμπα γιορτάζουν ενώ στο Βιλαμπάχο ακόμα τρίβουν".

(Για μύηση στα μυστήρια της Βιλαρίμπα και του Βιλαμπάχο, κλικ εδώ).


Στις 9 Απριλίου του 1950, 10.000 πιστοί είχαν συγκεντρωθεί στην Παναγία των Παρισίων για τη λειτουργία του Πάσχα. Ωρα 11.10 το πρωί, ένας καλόγερος ανεβαίνει στον άμβωνα και κηρύττει:
«Σήμερα, ημέρα του Πάσχα, έτος Ιωβηλαίου, εδώ, στην εξαίρετη βασιλική της Παναγίας των Παρισίων, κατηγορώ την οικουμενική Καθολική Εκκλησία για θανάσιμο σφετερισμό των ζωντανών μας δυνάμεων προς όφελος ενός άδειου ουρανού. Κατηγορώ την Καθολική Εκκλησία για απάτη. Κατηγορώ την Καθολική Εκκλησία ότι μιαίνει τον κόσμο με τη νεκρώσιμη ηθική της, ότι είναι η πληγή μιας Δύσης σε αποσύνθεση. Αληθινά σας λέω: ο Θεός είναι νεκρός.
Ξερνάμε την ξεψυχισμένη ανοσιότητα των προσευχών σας, γιατί οι προσευχές σας λίπαναν βασιλικά τα πεδία της μάχης της Ευρώπης μας. Μεταβείτε στην τραγική, συναρπαστική έρημο μιας γης όπου ο Θεός είναι νεκρός, ζυμώστε εκ νέου αυτή τη γη με χέρια γυμνά, χέρια υπερήφανα, χέρια προσευχής. Σήμερα, ημέρα του Πάσχα, έτος Ιωβηλαίου, διακηρύσσουμε τον θάνατο του Ιησού-Θεού για να ζήσει επιτέλους ο Ανθρωπος».
Οι πιστοί μένουν αρχικά άναυδοι, κατόπιν εξεγείρονται. Ελβετοί φρουροί απειλούν με τις λόγχες τον μασκαρεμένο καλόγερο και τους τρεις νεαρούς συνεργούς του. Εξαγριωμένος όχλος καταδιώκει τους τέσσερις βλάσφημους προς τον Σηκουάνα, θα τους λιντσάρει· τελικά συλλαμβάνονται από την Αστυνομία.
Είναι λετριστές, θιασώτες ενός κινήματος με ρίζες στη θεωρία του σουρεαλισμού και του ντανταϊσμού. Ο ψευδοκαλόγερος ονομάζεται Μισέλ Μουρ, είναι 21 ετών. Συνέταξε το κήρυγμα μαζί με ακόμη έναν λετριστή, τον 24χρονο Σερζ Μπερνά. «Τρελοί», «αγροίκοι», «άρρωστοι» αναφωνεί ο γαλλικός Τύπος. Ο Μουρ στέλνεται για ψυχιατρική εξέταση - θα αφεθεί ελεύθερος 11 ημέρες αργότερα. Από τους ελάχιστους που τους στηρίζουν, αναγνωρίζοντας στα πρόσωπά τους παιδιά του σουρεαλισμού, ο Αντρέ Μπρετόν: «Εκεί, στην καρδιά του χταποδιού που πνίγει ακόμα την οικουμένη, έπρεπε να δοθεί το χτύπημα».

(Δες: Le scandale de Notre-Dame στη wikipedia).

66 χρόνια από τότε, εμείς εδώ έχουμε την ευκαιρία να αντλήσουμε θεωρούμενα ως ολοζώντανα διδάγματα από την ευαγγελική δεξαμενή και να διαδηλώσουμε την αποδοχή χρησιμοποιώντας πανέμορφα επαναστατικοφανή προσχήματα.


Πέμπτη, Απριλίου 14, 2016

Η σκληρή διαπραγμάτευση συνεχίζεται!

Με εκπληκτική δεξιοτεχνία 
και κινήσεις υψηλής διπλωματικής ακριβείας,
ο πρωθυπουργός 
καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια 
προκειμένου 
να εξασφαλίσει το καλύτερο αποτέλεσμα 
για τη χώρα 
και την εθνική οικονομία! 

Σε παγκόσμια αποκλειστικότητα 
μια αδημοσίευτη σκηνή 
από το ξεδίπλωμα 
της διπλωματικής δεξιοτεχνίας 
του πρωθυπουργού μας: 


Τρίτη, Απριλίου 12, 2016

Ας προσευχηθούμε για να μην έρθει ο πάπας!

Και όμως! 
Υπάρχει ένα μαχητικό προσευχόμενο χωριό
κάπου στη Γλυφάδα, 
με κατοίκους που προσεύχονται 
για να μην έρθει ο πάπας! 
Η επίσημη -απίστευτη- ανακοίνωση, 
στο σάιτ της μητρόπολης Γλυφάδας 
εδώ

Άσμα.

Δευτέρα, Απριλίου 11, 2016

Έρχονται οι στρατιές των άπλυτων!

Επιστήμονας του ΜΙΤ έχει να πλυθεί 12 χρόνια και ψεκάζεται με...βακτήρια!

Καθαρίζει το σώμα του μία φορά την εβδομάδα με ένα σφουγγάρι και ψεκάζεται με ένα σπρέι ζωντανών βακτηρίων (το οποίο δημιούργησε ο ίδιος) δύο φορές την εβδομάδα. Αυτό, όπως υποστηρίζει ο ίδιος ο Dave Witlock, χημικός μηχανικός-απόφοιτος του Πανεπιστημίου ΜΙΤ- είναι το μυστικό για την καλή υγεία....

Με τον τρόπο αυτό, όπως επισημαίνει ο ίδιος ο Witlock, διατηρεί το δέρμα του όπως πρέπει να είναι. «Δεν έχω κάνει ντους εδώ και 12 χρόνια. Θα ήθελα μία μέρα το σπρέι αυτό να το χρησιμοποιούν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι», δηλώνει ο Witlock, για το δήμιούργημά του το σπρέι με την ονομασία "Mother Dirt".

Το σπρέι που δημιούργησε ο ίδιος πωλείται μέσω της εταιρείας ΑΟΒime, της οποίας είναι συνιδρυτής και έχει έδρα το Κέιμπτριτζ.

Ο Witlock λέει πως εμπνεύστηκε την ιδέα για το Mother Dirt όταν μια πρώην κοπέλα του τον ρώτησε γιατί αρέσει στο άλογό της να κυλιέται στη λάσπη τους καλοκαιρινούς μήνες. «Ο μόνος λόγος για τον οποίο θα μπορούσαν να έχουν αναπτύξει αυτήν τη συμπεριφορά τα άλογα είναι επειδή αποκομίζουν οφέλη που συμβάλλουν στην εξέλιξη του είδους τους», λέει ο Witlock που παράλληλα επισημαίνει πως δεν έχουν γίνει έρευνες σε ανθρώπους που κάνουν ντους κάθε μέρα, που να επιβεβαιώνουν πως αυτή η πρακτική είναι πράγματι υγιεινή.

Αυτό που ο ίδιος θεωρεί υγιεινό δεν είναι η καθαριότητα, αλλά η αποκατάσταση των καλών βακτηρίων στο δέρμα μας.

Το άοσμο σπρέι, που μοιάζει με νερό, αποκαθιστά στην πραγματικότητα τη χλωρίδα της επιδερμίδας, γεγονός που, όπως o ίδιος πιστεύει, μπορεί να θωρακίσει τον οργανισμό από πολλές παθήσεις, κυρίως δερματικές. Τέλος η γενική διευθύντρια της εταιρείας AOBime Jasmina Aganovic αναφέρει: "στην σύγχρονη εποχή έχουμε μπερδέψει το καθαρό με το αποστειρωμένο".


Το απολύτως σχετικό άσμα. Χειμερινοί Κολυμβητές.

Κυριακή, Απριλίου 10, 2016

Να πάμε όλοι!!!

Το ζήτημα είναι πολύ σημαντικό.
Φλέγον θα έλεγα.
Ας πάμε όλοι, να δούμε τι έχει να μας πει 
στον χαιρετισμό του το παλικάρι. 

Πηγή: Αυτή.


Παρασκευή, Απριλίου 08, 2016

Τρίτη, Απριλίου 05, 2016

Οι της παιδείας μετέχοντες -τρομάρα τους

Χάιντε ξανά-μανά...

«Τοσοῦτον δ' ἀπολέλοιπεν ἡ πόλις ἡμῶν περὶ τὸ φρονεῖν καὶ λέγειν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ὥσθ' οἱ ταύτης μαθηταὶ τῶν ἄλλων διδάσκαλοι γεγόνασι, καὶ τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνομα πεποίηκε μηκέτι τοῦ γένους ἀλλὰ τῆς διανοίας δοκεῖν εἶναι, καὶ μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας ἢ τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας». 
Ισοκράτης

Τους τελευταίους μήνες με την έξαρση του προσφυγικού, αρχίσανε και πάλι τις δημόσιες εμφανίσεις τα μέλη του ροκ συγκροτήματος "Οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες". 
Βέβαια το θέμα εχει τόσο πολύ συζητηθεί και αναλυθεί, που νιώθω ότι σιγά-σιγά αρχίζει να μου ζαλίζει τ' αρχίδια κάθε νέα αναφορά σε αυτό.
Κάθε φορά λοιπόν που πέφτω πάνω του, αρκούμαι να το ρίχνω στο στοχασμό. 

Στον στοχασμό τον σχετικό με τους Ρομά. 

Οι οποίοι Ρομά, κατά κανόνα δεν είναι της ημετέρας παιδείας ούτε τραβάνε κάποιο ιδιαίτερο ζόρι να γίνουν -και απ' όσο ξέρω δεν τραβάνε κάποιο ιδιαίτερο ζόρι να λένε πως κατάγονται ντε και καλά από το ένδοξο ελληνικό γένος.
Κι έτσι, ενώ το τσιτάτο για τους της ημετέρας παιδείας μετέχοντες έχει αναφερθεί με αφορμή πρόσφυγες και μετανάστες, καταλήγει να αφορά κάποιους Έλληνες πολίτες: Τους Ρομά. 
Τους οποίους Ρομά κανείς δεν αγαπά: 
Ούτε οι φανς του συγκροτήματος "Οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες" αλλά ούτε και οι κατά κανόνα αγράμματοι (ως εκ τούτου απολύτως δικαιολογημένα υποτιμούντες το ρόλο της ημετέρας παιδείας) εθνικιστές. 

Βρε μιλάμε κανείς δεν τους θέλει τους Ρομά: Ούτε όσοι κόβουν φλέβες για τους της κοινής φύσεως μετέχοντας ούτε όσοι λατρεύουν τους της ημετέρας παιδείας μετέχοντας. 

Όποτε λοιπόν πέφτω σε τέτοια συζήτηση για το γνωστό τσιτάτο του Ισοκράτη, αντί να κάθομαι να αναλύω ποιος και τι στα κομμάτια ήταν ο Ισοκράτης και τι εννοούσε, αρκούμαι να βάζω στο κέντρο της συζήτησης τους Ρομά. 
Σύντομα οι δυο αντιμαχόμενες πλευρές διαπιστώνουν πως αυτά που τοις χωρίζουν είναι λιγότερα από αυτά που τις ενώνουν, με αποτέλεσμα όλα να τελειώνουν μέσα σ' ένα κλίμα καταλλαγής και συνεννόησης -αν και μερικές φορές μ' αρέσει να τους τσιγκλάω με ερωτήματα του στυλ "δηλαδή χαρίζετε τους Ρομά στους Τούρκους?", ερωτήματα που φερνουν ευχάριστα αποτελέσματα αν υπάρχουν παρόντες τίποτα λανθάνοντες στρατόκαυλοι ή ανησυχούντες για το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.

Α, ρε Ισοκράτη και που να 'ξερες ότι μια μέρα θα  συμβάλλεις στη διασκέδασή μου... 

Τέλος πάντων. 
Ας κλείσω το σημείωμα βάζοντας την κατά τη γνώμη μου ορθώς επικαιροποιημένη ερμηνεία του Ισοκράτειου τσιτάτου: 

«Είναι δε τόσο μεγάλη η απόσταση που χωρίζει την πολιτεία μας από τούς άλλους ανθρώπους ως προς την πνευματική ανάπτυξη και την τέχνη τού λόγου (αμφότερα δεν τα κατέχουμε), ώστε οι μαθητές της αντί να έχουν γίνει διδάσκαλοι τών άλλων έχουν γίνει σύμβολα αμορφωσιάς και φανατισμού. Με αποτέλεσμα το όνομα τών Ελλήνων να διασύρεται και να έχει καταντήσει σύμβολο όχι πλέον τής καταγωγής ή της πνευματικής ανυψώσεως αλλά του φανατισμού και της αγραμματοσύνης, και να αυτοαποκαλούνται Έλληνες εκείνοι που πέρα από την ενδεχόμενη εξ αίματος καταγωγή τους από τους αρχαίους Έλληνες, δεν έχουν καμία πνευματική συνάφεια με εκείνους και το έθος και το ήθος τους. Αν μάλιστα προσθέσει κάποιος και την ενδεχόμενη παντελή έλλειψη καταγωγής από τους αρχαίους Έλληνες, τότε η περηφάνεια τους για την ελληνική τους καταγωγή είναι για γέλια».

Αγγελόπουλος, Ο Πρόσφυγας



Δευτέρα, Απριλίου 04, 2016

Όταν ονομάζεσαι Σπυρίδων-Άδωνις...

... το όνομά σου είναι συνώνυμο της σοβαρότητας και η πραγματική ισχύς σου είναι η αφοσίωση των πολυπληθών θαυμαστών σου!
(Κλικ)

Κυρίως, όμως, η ευστροφία των συνεργατών σου είναι αυτή που αποτελεί την ασπίδα της σοβαρότητός σου!
Αλλο κλικ, συνέχεια του προηγουμένου).

Όμως η ρέντα σου θα είναι απερίγραπτη αν ισχύει εις το διηνεκές η γκίνια των άλλων, οίτινες πήραν ένα ΛΑΟΣ εκτός κοινοβουλίου και το έκαναν ισχυρό κοινοβουλευτικό κόμμα, πήραν μια περιθωριακή Χροισύ Αβγί και την έκαναν τριτοτέταρτο κόμμα και τώρα ασχολούνται με σένα, τον αντιπρόεδρα με τ' όνομα Σπυρίδων-Άδωνις. Δικαιολογημένα ελπίζεις να τριτώσει το κακό.

Τραγούδι.
Απολύτως άσχετο με τα παραπάνω, 
ωστόσο μου έχει κολλήσει κάνα τριημερο τώρα.

Θ. Μικρούτσικος, Άλκης Αλκαίος, Βλ. Μπονάτσος
 Σκάντζα
Από το ιστορικό Εμπάργκο.




Παρασκευή, Απριλίου 01, 2016

Σακίδιο τεραστίων δυνατοτήτων


Μεγάλα 
τα βάρη 
όλων μας.

Μεγάλα 
και πολυποίκιλα 
και σε ποιο σακίδιο 
να χωρέσουν... 

Το prkls.blogspot 
πάντως
προτείνει 
τον παρακάτω 
τύπο σακιδίου. 

Άνετα χωράει 
αν όχι τα πάντα
τουλάχιστον τα πρέποντα.