Δευτέρα, Οκτωβρίου 13, 2014

80 χρόνια ΟΚΔΕ

80 χρόνια από την ίδρυση της ΟΚΔΕ συμπληρώνονται φέτος και εν όψει της σειράς εκδηλώσεων που οργανώνει η οργάνωση για να τιμήσει την επέτειο, το παρόν μπλογκ, ως δικό του φόρο τιμής στην ιστορία, αποφάσισε να μην ασχοληθεί με τις προηγηθείσες και επακολουθήσασες μνημειωδώς απανωτές διασπάσεις στο χώρο των Ελλήνων τροτσκιστών, αλλά να κάνει αναφορά σε μια -ίσως και τη μοναδική- ενοποιητική στιγμή μέσα στο χωροχρόνο του ελληνικού τροτσκισμού, δημοσιεύοντας ένα κείμενο του ιστορικού Δημήτρη Λιβιεράτου.  Το κείμενο δείχνει να έχει γραφτεί στις αρχές της δεκαετίας του '90, αλλά η ιστορική του αξία παραμένει ίδια.

Τώρα, αν κάποιος -για κάποιο λόγο- θα ήθελε να εμβαθύνει περισσότερο σε αυτή την ιστορική ενοποιητική στιγμή του ελληνικού τροτσκισμού, θα μπορούσε να διαβάσει και αυτό εδώ το κείμενο, όπου θα διαπιστώσει πως η ενοποιητική στιγμή υπήρξε κυρίως "στιγμή" και δευτερευόντως "ενοποιητική", εφόσον ο αναγνώστης θα πληροφορηθεί πως μόλις 6 μήνες μετά από το ενοποιητικό συνέδριο... "αποχωρούν από το νεοσύστατο κόμμα οι ντεφετιστές (ομάδα Στίνα), παρ’ ότι ο Κ. Καστοριάδης τους εκπροσώπησε στο δεύτερο συνέδριο της Τέταρτης Διεθνούς, τον Απρίλιο του 1948, μέσα από τις γραμμές του Γαλλικού PCI. Σύντομα, όμως, θα συγκρουστεί και ο Καστοριάδης με τον τροτσκισμό και θα αποχωρήσει".

Κλασικές τροτσκιστικές καταστάσεις, δηλαδή, που όμως ακριβώς επειδή εκδηλωνόντουσαν μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένου χαλασμού, αν μη τι άλλο υπογραμμίζουν την τόλμη και την εμμονή στην ιδεολογική συνέπεια όσων συμμετείχαν σε αυτά τα εγχειρήματα!

ΤΟ ΕΝΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΩΝ, ΙΟΥΛΗΣ 1946. 

Το συνέδριο συνήλθε τέλη Ιουλίου 1946 κάτω από συνθήκες παρανομίας. Οι αντιπρόσωποι είχαν ειδοποιηθεί να είναι έτοιμοι οποιαδήποτε μέρα να κληθούν και θα έπρεπε να απουσιάσουν τουλάχιστον τρεις μέρες. Να φέρουν μαζί τους σκέπασμα και φαγητό όσοι μπορούν. Το μέρος δεν ανακοινώθηκε σε κανέναν. Μόνο η επιτροπή που είχε αναλάβει την προετοιμασία είχε βρει το μέρος, ήξερε που να κατευθυνθούν. Οι αντιπρόσωποι κατά ομάδες συγκεντρώθηκαν σε ορισμένα σημεία του κέντρου της Αθήνας. Ύστερα ειδοποιήθηκαν να κατευθυνθούν σαν εκδρομείς και να φτάσουν στο τέρμα. Από εκεί θα πάρουν οδηγίες. Άρχισαν να φτάνουν την Παρασκευή απόγευμα 26 Ιουλίου 1946. Τους περίμενε σύνδεσμος να τους οδηγήσει. 

Η άφιξη των αντιπροσώπων και των συμπληρωματικών συντρόφων που θα πρόσεχαν και θα μετακινούνταν, ολοκληρώθηκε το Σάββατο 27 Ιουλίου. Έγινε στο βουνό της Παλαιάς Πεντέλης και συγκεκριμένα από τη σημερινή μεγάλη πλατεία, με κατεύθυνση προς τα δεξιά όπως φτάνουμε, προς περιοχή Γέρακα περίπου είκοσι λεπτά με μισή ώρα πορεία. Σε μια μικρή χαράδρα, κατεβασιά νερού, όπου εκεί κοντά υπήρχε μια μικρή πηγή για νερό, ανάμεσα σε πυκνά δέντρα. 
Με την τρομοκρατία που υπήρχε τότε δεν γινόταν συζήτηση να βρεθεί σπίτι. Γι΄αυτό διαλέχτηκε το βουνό που τότε ήταν έρημο και χωρίς παρακολούθηση. Η επιτροπή το παρακολούθησε μέρες για να αντιληφθεί ενδεχόμενη κίνηση. Μαζεύτηκαν περίπου πενήντα άνθρωποι: 35 αντιπρόσωποι, 4 της Διεθνούς και οι υπόλοιποι συμπληρώθηκαν για την περιφρούρηση του συνεδρίου. Αντιπρόσωποι της Διεθνούς ήταν ο Σέρρυ Μάγκαν (Πατρίς) συνοδευόμενος από τη γυναίκα του και ο Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο) συνοδευόμενος από τη σύντροφό του Έλλη Δυοβουνιώτη. 

Όλοι κοιμήθηκαν εκεί στο ύπαιθρο με τα σκεπάσματα που είχαν φέρει. Πλενόντουσαν και έπιναν νερό από την πηγή. Για τα τρόφιμα, ψωμί, ελιές, τυρί, ντομάτες, σταφύλια κλπ. Όσα έλειψαν συμπληρώθηκαν από τους συντρόφους της περιφρούρησης που μπορούσαν να μετακινηθούν. Από τους συνέδρους κανένας δεν απομακρύνθηκε κατά τη διάρκεια των ημερών που κράτησε η συνεδρίαση. 
Όταν άρχισε το συνέδριο ανακοινώθηκε από τον Κυριάκο Βλαδίκα ότι στο δρόμο που ερχόντουσαν πιάστηκαν τρεις αντιπρόσωποι από την αστυνομία για έλεγχο ταυτοτήτων και δεν θα παραβρεθούν. Το συνέδριο δεν κινδύνευε επειδή κανένας τους δεν γνώριζε το μέρος που θα πήγαιναν. Ακόμα δεν είχαν συναντήσει το σύνδεσμο. 

Οι τάσεις ήταν τρεις: 
1) της Πλειοψηφίας του ΕΔΚΕ, με την πλειοψηφία της Θεσσαλονίκης και τους προερχόμενους από την "ΚΟΚΚΙΝΗ ΣΗΜΑΙΑ" νέους, 
2) της μειοψηφίας του ΕΔΚΕ, με την μειοψηφία της Θεσσαλονίκης, 
3) του ΔΕΚΕ (ντεφαιτιστές). 

Αντιπρόσωποι απ' ότι θυμάμαι: 
Λουκάς Καρλιάφτης (Κώστας Καστρίτης), Γιάννης Θεοδωράτος (Μαστρογιάννης), Χρίστος Αναστασιάδης (Θαλασσινός Αθανασιάδης), Άγις Στίνας (Σπύρος Πρίφτης), Σωτήρης Γουδέλης, Γιώργος Δαλαβάγκας, Δημήτρης Λιβιεράτος, Σταμάτης Στανίτσας, Παναγιώτης Βασιλειάδης (Θεσσαλονίκης), Κώστας Καροτσέρης (Θεσσαλονίκης), Τάσος Σούλας, Νίκος Κονδυλίδης, Θόδωρος Αραβαντινός, Ρωμύλος Ντόκος, Μίμης Δασκαλόπουλος, Κυριάκος Βλαδίκας (Λεωνίδας), Βλαδίκας Μιχάλης, Κλεάνθης Δεπαπής, Γρηγόρης Μελιδόνης, Λάζαρος Τουρνόπουλος, Σωτήρης Σμυρλής, Χαριτωνίδης Βαγγέλης, Τάκης (Φλώρινα). 
Συμπληρωματικοί: Σταύρος (ταξιτζής), Χρήστος Περκαντές (Κόρακας), Διαμαντής Μεγκλής, Χρύσανθος Χρήστου. 
Στο συνέδριο έγινε μεγάλη συζήτηση και αναφέρθηκαν αναλυτικά όλα τα θέματα. Επίσης έγινε μια έκθεση για τις δραστηριότητες της Διεθνούς και τα τμήματα που διέθετε σε όλο τον κόσμο. Ιδεολογικές μετακινήσεις δεν φανερώθηκαν μέσα στο συνέδριο και οι τάσεις παρέμειναν με τη δύναμη που είχαν όταν άρχισε. Με αυτή την αναλογία έγινε και η εκλογή της νέας Κεντρικής Επιτροπής. Δηλαδή από τους έντεκα επίτροπους η πλειοψηφία εξέλεξε τους πέντε, η μειοψηφία τους 3 και οι ντεφαιτιστές επίσης τρεις. 
Το Κόμμα που προήλθε από την ενότητα όλων των τεταρτοδιεθνιστικών δυνάμεων πήρε το όνομα ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ύστερα από επέμβαση της αντιπροσωπείας της Διεθνούς η οποία είπε ότι με αυτόν τον τίτλο ονομάζονται πλέον όλα τα τμήματα, εκτός αν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο εμπόδιο, όπως ήταν με το αμερικάνικο. Η νομοθεσία της χώρας απαγόρευε σε κάποιο αμερικάνικο κόμμα να ανήκει σε διεθνή οργάνωση και πειθαρχία. Το "ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς" δεν θα έμπαινε μέχρι να επικυρωθεί η αποδοχή του κόμματος από την Εκτελεστική Επιτροπή της Διεθνούς που είχε αυτή την αρμοδιότητα. 

Την τελευταία μέρα, Δευτέρα μεσημέρι περίπου, φάνηκε ξαφνικά ένας άνθρωπος με εμφάνιση χωρικού, αλλά καλοντυμένου για την εποχή εκείνη και ρώτησε αν είχαν δει το γαϊδαρό του που είχε χάσει. Επειδή η στάση του φάνηκε ύποπτη επισπεύτηκε η αναχώρηση των αντιπροσώπων προς διάφορες κατευθύνσεις. Αλλωστε το συνέδριο είχε ουσιαστικά τερματιστεί και συζητούσαν μερικές λεπτομέρειες. 
Η αντιπροσωπεία της Διεθνούς και μερικοί αντιπρόσωποι είχαν αναχωρήσει. Αυτοί που είχαν μείνει καθόριζαν μερικά διαδικαστικά προβλήματα της νέας ενοποιημένης οργάνωσης. 
Στις 12 Αυγούστου 1946 επανεξεδόθη (στην πραγματικότητα δεν σταμάτησε η έκδοση) η "ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ", όργανο του ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (4η Διεθνής). Κάτω από τον τίτλο έγραφε: ΝΕΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΧΡΟΝΟΣ A' - ΦΥΛΛΟ I. 
Η διοίκηση του Κόμματος, Πολιτικό Γραφείο, που ανελάμβανε, προερχόταν από την παλιά μειοψηφία του ΕΔΚΕ. Με την νέα αρίθμηση ήθελε να δείξει ότι η εφημερίδα δεν είχε σχέση με την προηγούμενη και είναι σαν να αρχίζει από την αρχή. Το Π.Γ. προερχόταν όπως είπαμε από την τριμελή μειοψηφία, που είχε όμως ψηφιστεί, και από τα τρία μέλη της τάσης του πρώην ΔΕΚΕ. Έλεγαν ότι παρόλο που δεν συμφωνούσαν μαζί τους, ψήφιζαν αυτούς για να εφαρμόσουν τη γραμμή της Διεθνούς, αφού ήταν οι μόνοι που συμφωνούσαν μαζί της. 
Πράγματι οι 15 αντιπρόσωποι της πλειοψηφίας στο συνέδριο και οι 10 του ΔΕΚΕ (των ντεφαιτιστών) είχαν διαφωνήσει με την γραμμή της Διεθνούς. Μόνον οι 7 της μειοψηφίας είχαν συμφωνήσει. Έτσι η ζωή του νέου Κόμματος αρχίζει με κάποια παραδοξότητα που δημιουργούσε αντιδικίες. 
Σ' αυτό το φύλλο δημοσιεύτηκε και η ανακοίνωση για το συνέδριο που δημοσιεύουμε παρακάτω: 

‘'ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ’' 
Στα τέλη του Ιούλη του 1946 συνήλθε στην Αθήνα το Ενωτικό Συνέδριο των ελληνικών τεταρτοδιεθνιστικών οργανώσεων. Σ' αυτό πήρανε μέρος το Εργατικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας (εφημερίδα "Εργατική Πάλη"), το Διεθνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Ελλάδας (εφημερίδα "Εργατικό Μέτωπο"), η ανεξάρτητη τεταρτοδιεθνιστική Περιφερειακή Οργάνωση Μακεδονίας (εφημερίδα "Σπίθα") και μια ομάδα τεταρτοδιεθνιστών που αποσπάστηκε από την ΕΛΔ - ΣΚΕ, όλες δηλαδή οι οργανώσεις που γενικά διακηρύττουν ότι παραδέχονται το πρόγραμμα της 4ης Διεθνούς. Αντιπροσωπεία της Διεθνούς Γραμματείας της 4ης Διεθνούς παραβρέθηκε στο Συνέδριο. 
Αποφασίστηκε ομόφωνα η ενοποίηση όλων των αντιπροσωπευόμενων δυνάμεων, με βάση την πειθαρχία στο πρόγραμμα και στην πολιτική της 4ης Διεθνούς και στις αποφάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής σε μια ενιαία οργάνωση, το ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ Δ1ΕΘΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ, που θα διεκδικήσει την αναγνώρισή του σαν επίσημο τμήμα του Παγκόσμιου Κόμματος για τη Σοσιαλιστική Επανάσταση (4η Διεθνής). Το Συνέδριο αποφάσισε την έκδοση της "Εργατικής Πάλης" (νέα περίοδος) σαν κεντρικού πολιτικού οργάνου του ενιαίου Κόμματος της "4ης Διεθνούς" (νέα περίοδος) σαν θεωρητικού, καθώς και ενός "Εσωτερικού Δελτίου" . 
Το Π.Γ. της Κ.Ε. 

Στο ίδιο φύλλο δημοσιεύεται μια "Διακήρυξη της αντιπροσωπείας της 4ης Διεθνούς" που είχε πάρει μέρος στο συνέδριο. Επίσης μια απόφαση του συνεδρίου ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί ο τίτλος "ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς" μέχρι να γίνει δεκτή η αίτηση του τμήματος για να αναγνωριστεί επίσημα από την Εκτελεστική Γραμματεία. 
Η περίοδος γινόταν ακόμα πιο δύσκολη, επειδή οι τροτσκιστές καταλάβαιναν ότι η επανάσταση είχε ηττηθεί και δύσκολα η εργατική τάξη θα ξανάρχιζε μετά τις προδοσίες του Λιβάνου, της Βάρκιζας κλπ. Και οι τροτσκιστές συνέχιζαν τον αγώνα αποδεκατισμένοι από τις δολοφονίες όμως με θάρρος επειδή καινούργιοι σύντροφοι ερχόντουσαν να προστεθούν και να κλείσουν τα κενά από τις απώλειες. Δυστυχώς όμως άρχιζε άλλη μια σκληρή νύχτα αντίδρασης που θα κρατήσει πολλά χρόνια. 

Η μεγαλοστομία και το "επαναστατικό" υβρεολόγιο ήταν συνήθεια εκείνου του καιρού. Ο καθένας έπρεπε να χρησιμοποιεί την υποτιθέμενη γλώσσα του αυστηρού λενινισμού, για να κατακεραυνώνει τους ιδεολογικούς του αντιπάλους- συντρόφους. Διαβάζοντας τα κείμενα, κάποιος που δεν έζησε τους ανθρώπους, θα νόμιζε ότι είναι έτοιμοι να φαγωθούν. Στην πραγματικότητα επρόκειτο περί των αγαθότερων συντρόφων και ανθρώπων. Εννοώ συντρόφων, επειδή κάθε φορά που υπήρχε ανάγκη βοηθούσαν. Ελάχιστοι οδήγησαν το φραστικό φανατισμό μέχρι την καθημερινή πράξη. Και αυτοί ενοχλούσαν τις τάσεις τους και στο τέλος βρισκόντουσαν απομονωμένοι. 

Παρακάτω δημοσιεύουμε ένα κατάλογο, που βέβαια δεν είναι πλήρης, των μελών των διαφόρων ομάδων που έλαβαν μέρος στις διαδικασίες για το συνέδριο. Αυτούς βέβαια που είχαν δραστηριότητες στην περίοδο 1945-46. Μια πραγματικά δύσκολη περίοδο. Πρόκειται για παλιούς και νέους συντρόφους, τότε, που αγωνίστηκαν σε σκληρές συνθήκες καταδιώξεων και παρανομίας. Συγκρουόμενοι επίσης με τους σταλινικούς, οι οποίοι παρά τα τραγικά τους σφάλματα, εξακολουθούσαν να καταδιώκουν τροτσκιστές παρ΄όλο που και αυτοί καταδιωκόντουσαν. 

Όμως οι Τροτσκιστές που εδώ αναφέρουμε δεν είναι όλοι. Πολλοί απομονωμένοι, αποκομμένοι από τις οργανώσεις, χωρίς συνδέσεις, κάτω από τρομοκρατία, υπάρχουν και δρουν σε διάφορες περιφέρειες. Ομάδες ή και άτομα, κρατάνε όσο μπορούνε. Μερικοί έπεσαν, άλλοι πήγαν στις εξορίες, στο εξωτερικό, χωρίς να έχουμε πολλές πληροφορίες. 
Υπήρχαν στην Καλαμάτα, Τρίπολη, Κεφαλονιά, Κέρκυρα, Αγρίνιο, Φλώρινα, Λάρισα, Καρδίτσα, Ήπειρο. Έτσι δεν μπορούμε να έχουμε μια πλήρη εικόνα. Προσπαθήσαμε να μαζέψουμε κομμάτια μαρτυριών. Δουλειά πολύ δύσκολη, όταν ακόμα στην Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη πολλοί επιζώντες σύντροφοι ξέχασαν ή ακόμα αρνούνται να θυμηθούν. Η προσπάθεια όμως πρέπει να συνεχιστεί.

Με αλφαβητική σειρά: 
ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ φοιτητής 
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΙΑΚΩΒΙΔΗ ΑΓΛΑ δημοτ. Υπαλ. Αυτοκτόνησε το 1948 
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ - ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ - ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ Δημοσιογράφος 
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΘΑΛΗΣ Γιατρός ΩΡΛ 
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΟΥΡΑΝΙΑ - ΡΟΖΑ γιατρός 
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ Πολιτικός μηχανικός 
ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ ΘΟΔΩΡΟΣ εργαζόμενος σε λεωφορεία Βάθη, Αθήνα 
ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ ΣΑΒΒΑΣ Εκτελωνιστής 
ΑΛΕΚΟΣ Μάγειρος 
ΑΡΧ0ΝΤΟΥΛΑ εργάτρια, Νέα Ιωνία 
ΑΡΧΥΤΑΣ ΑΛΕΞΗΣ φοιτητής, Πολύγωνο Αθήνα 
ΑΜΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Τσαγκάρης, Καλλιθέα 
ΒΑΣΑΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ σπουδαστής-οικοδόμος, Βύρωνας 
ΒΑΣΑΛΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ σπουδαστής, Βύρωνας 
ΒΑΣΙΛΑΔΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Μεταλεργάτης, 
Αθήνα ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ υπάλληλος, Θεσσαλονίκη 
ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ οδηγός, Καλλιθέα 
ΒΗΧΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, Καπνεργάτης, Πειραιάς 
ΒΑΡΙΚΑΣ ΒΑΣΟΣ Δημοσιογράφος – Κριτικός 
ΒΙΤΣΩΡΗΣ ΠΩΡΓΗΣ Ηθοποιός (στο εξωτερικό) 
ΒΑΡΔΑΚΗΣ ΑΑΕΚΟΣ φοιτητής 
ΒΛΑΔΙΚΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ - ΛΕΩΝΙΔΑΣ σπουδαστής 
ΒΛΑΔΙΚΑΣ ΜΙΧΑΛΗΣ Υπάλληλος 
ΒΟΥΛΙΓΕΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ εργάτης, Μάνη - Αθήνα 
ΒΟΥΤΣΙΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Τσαγκάρης 
ΒΡΥΧΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Λογιστής, Αθήνα 
ΒΥΡΩΝ Εργάτης, Θεσσαλονίκη 
ΓΑΖΕΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ελαιοχρωματιστής, Καλλιθέα 
ΓΑΖΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ (ΣΤΑΦΙΛΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ) Τσαγκάρης 
ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ εργάτης, Αθήνα 
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ - ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ Αθήνα, Υπάλληλος 
ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΡΕΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Δικηγόρος 
ΓΙΑΝΝΑΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Μυλεργάτης, Πειραιάς 
ΓΙΑΝΝΑΤΟΣ ΜΗΤΣΟΣ Σερβιτόρος, Κεφαλονιά, Αθήνα, Βάθη 
ΓΚΙΚΑΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ Εμποροϋπάλληλος, Αθήνα 
ΓΚΛΟΡΙΚΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ Δάσκαλος 
ΓΟΥΔΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Φοιτητής, Αθήνα 
ΓΟΥΔΕΛΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ Μαθηματικός, Αθήνα 
ΓΟΥΛΙΑΣ ΤΡΥΦΩΝΑΣ Ράφτης, Θεσσαλονίκη 
ΔΑΛΑΒΑΓΓΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Υπάλληλος, Σπουδαστής, Θησείο 
ΔΑΟΥΣΗΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Σπουδαστής, Αθήνα 
ΔΑΟΥΣΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Δικηγόρος, Αθήνα 
ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΜΗΣ Φοιτητής 
ΔΕΠΑΠΗΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ -
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΤΟΣ - ΚΡΟΝΤΟΣ Οικοδόμος, Καισαριανή 
ΔΕΠΑΠΗ ΜΑΡΙΑ Εργάτρια, Καισαριανή 
ΔΕΠΟΣ Γ Βασίλης Φοιτητής 
ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Φοιτητής 
ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΒΙΒΗ Φοιτήτρια 
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Φοιτητής 
ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΑΣΟΣ Λινοτύπης, Αθήνα 
ΔΥΟΒΟΥΝΙΩΤΗ ΕΛΛΗ στο εξωτερικό 
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΚΛΗΜΗΣ Υδραυλικός, Καλλιθέα 
ΕΡΜΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Κουρέας, Καλλιθέα 
ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Οδηγός, Βάθη 
ΖΑΡΒΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Σπουδαστής, Αμφιάλη 
ΖΑΧΑΡΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Επαγγελματίας, Αθήνα 
ΗΛΙΑΣ Ράφτης, Κολωνός 
ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ -ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΗΣ Οικοδόμος, Αθήνα 
ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ Βιβλιοδέτης, Αθήνα 
ΙΑΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Φοιτητής 
ΙΕΡΟΠΑΙΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ Φοιτητής, πέθανε 23.3. 1945 
ΙΩΑΚΕΙΜ Τσαγκάρης, Πειραιάς, Κοκκινιά 
ΙΩΑΝΝΑΤΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ Σταθμάρχης λεωφορείων, Αθήνα 
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ Τραπεζοϋπάλληλος, Αθήνα 
ΚΑΒΙΑΣ ΦΩΤΗΣ Αρτεργάτης, Πειραιάς 
ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Εστιάτορας, Θήβα 
ΚΑΜΙΝΑΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Τσαγκάρης, Βάθη, Αθήνα 
ΚΑΡΑΜΥΤΗΛΙΝΙΟΣ Αγρότης, περιοχή Θεσσαλονίκης 
ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Βιοτέχνης - Συνεταιριστής, Βύρωνας 
ΚΑΡΑΠΑΤΕΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Εργάτης, Αθήνα 
ΚΑΡΛΙΑΦΤΗΣ ΛΟΥΚΑΣ - ΚΑΣΤΡΙΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Εμποροϋπάλληλος, Αθήνα 
ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ ΗΛΙΑΣ Οικοδόμος, Νέα Ιωνία 
ΚΑΡΜΠΟΥΛΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Φοιτητής 
ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ Φοιτητής στο εξωτερικό 
ΚΑΤΣΑΛΙΔΗΣ ΜΑΡΙΟΣ Μηχανικός υποδηματομηχανών, Ψυρρή, Αθήνα 
ΚΑΤΣΑΛΙΔΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ 
ΚΑΤΣΑΛΙΔΗΣ ΤΑΚΗΣ Φοιτητής, Ψυρή, Αθήνα 
ΚΑΡΟΤΣΕΡΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Γουνοποιός, Θεσσαλονίκη 
ΚΕΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Κυτιοποιός, Καλλιθέα 
ΚΕΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ 
ΚΟΒΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Τυπογράφος, Αθήνα 
ΚΟΒΑΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Τυπογράφος - Φοιτητής, Αθήνα 
ΚΟΚΚΩΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ Ξυλογλύπτης, Βάθη, Αθήνα 
ΚΟΝΔΥΛΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ Μηχανικός, κινηματογράφου 
ΚΟΛΑΝΔΡΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Αγρότης, περιοχή Θεσσαλονίκης 
ΚΟΣΜΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ Ράφτης, Αθήνα 
ΚΟΥΤΡΑΦΟΥΡΗΣ ΝΙΚΟΣ Σπουδαστής 
ΚΟΥΤΡΟΥΛΗΣ ΜΕΛΙΟΣ Αγρότης, περιοχή Θεσσαλονίκης 
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ Δημοσιογράφος 
ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ Δικηγόρος, Καλλιθέα 
ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ υπάλληλος ΟΛΠ, Θησείο, Αθήνα 
ΚΟΥΡΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Τσαγκάρης 
ΚΟΥΛΑΝΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Φοιτητής, Θεσσαλονίκη 
ΚΟΥΣΤΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Ζαχαροπλάστης, Αθήνα 
ΛΑΖΑΡΟΣ Ράφτης, Πειραιάς 
ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ- ΛΑΜΠΡΙΔΗΣ Φοιτητής 
ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Εμποροϋπάλληλος - Τυπογράφος, Πετράλωνα 
ΛΙΛΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ Μεταφραστής, Αθήνα 
ΛΟΥΚΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Τεχνικός Τηλεφωνικής 
ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ Υπάλληλος, Αθήνα 
ΜΑΚΡΙΔΗΣ Υπάλληλος, Πειραιάς 
ΜΑΝΙΑΤΌΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ Τραπεζικός - Φοιτητής 
ΜΑΡΓΩΝΗΣ ΛΟΥΚΑΣ Ελαιοχρωματιστής, Θήβα 
ΜΑΥΡΟΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ Τυπογράφος, Πετράλωνα 
ΜΕΓΑΡΙΩΤΉΣ ΜΕΝΕΛΑΟΣ Έμπορος, Καλλιθέα 
ΜΕΪΝΤΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Μεταλλεργάτης, Πειραιάς - Δομβραίνα Θηβών 
ΜΕΓΚΛΗΣ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ Φοιτητής, Αθήνα 
ΜΕΛΙΔΟΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Εργάτης - Λεωφορεία, Βάθη, Αθήνα 
ΜΗΤΣΟΥΡΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Φοιτητής, Αθήνα 
ΜΙΧΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ - ΜΟΥΓΓΟΣ Σπουδαστής, Θίσβη Θηβών 
ΜΟΥΡΟΥΝΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Ελαιοχρωματιστής, Καλλιθέα 
ΜΠΕΛΟΣ ΝΕΣΤΩΡ Ράφτης, Θεσσαλονίκη 
ΜΠΕΝΕΤΑΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Τσαγκάρης, Αθήνα 
ΜΠΗΤΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Σιδηρέμπορος, Πειραιάς 
ΜΠΙΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Αγρότης, Πολύγυρος 
ΜΠΟΥΡΑΣ Δ. Φοιτητής 
ΜΠΟΤΖΟΓΙΟΓΛΟΥ ΝΕΛΗ Γιατρός 
ΜΥΤΑΡΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Τσαγκάρης 
ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗΣ I. Καπνεργάτης, Καβάλα 
ΝΙΚΑΙΝΑΣ Εργάτης 
ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΕΚΤΩΡ Τραπεζοϋπάλληλος, Πειραιάς 
ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ Κ. Φοιτητής 
ΝΙΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Φοιτητής 
ΝΙΚΟΛΙΝΑΚΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Υπάλληλος ΟΛΠ, Πειραιάς 
ΝΤΟΚΟΣ ΡΩΜΥΛΟΣ Σπουδαστής, Βύρωνας 
ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ ΝΑΝΑ Φοιτήτρια, Παγκράτι 
ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Φοιτητής 
ΠΑΝΑΓΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Μικροπωλητής - Βιβλιοπώλης, Καλλιθέα 
ΠΑΝΤΑΖΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Λογιστής, Θεσσαλονίκη 
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Τσαγκάρης, Καλλιθέα 
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ Ράφτης, Θεσσαλονίκη 
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Σπουδαστής, Θεσσαλονίκη 
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ Σπουδαστής, Θεσσαλονίκη 
ΠΑΡΑΣΧΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Φοιτητής -Τραπεζικός 
ΠΑΡΑΣΧΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Τροχιοδρομικός, Καισαριανή 
ΠΕΡΚΑΝΤΕΣ ΧΡΗΣΤΟΣ - ΚΟΡΑΚΑΣ Καθηγητής Φιλόλογος, Βάθη 
ΠΕΤΡΟΛΕΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Μεταλλεργάτης, Πειραιάς 
ΠΗΛΙΤΣΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Ξενοδοχοϋπάλληλος, Πειραιάς 
ΠΙΤΣΑΔΙΩΤΟΥ ΚΟΥΛΑ Φοιτήτρια 
ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ ΝΙΚΟΣ Φοιτητής 
ΠΡΙΓΚΟΥΡΗΣ Καφετζής 
ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΣΑΒΒΑΣ Καπνεργάτης, Καβάλα 
ΡΑΠΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Οικοδόμος, Πειραιάς 
ΡΑΠΤΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ στο εξωτερικό 
ΡΗΓΑΣ Τεχνικός Τηλεφωνικής, Αθήνα 
ΡΙΖΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ Αρτεργάτης 
ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΣ Πέθανε 20.3.1945 
ΣΗΜΙΤΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ Λογοτέχνης, Πειραιάς 
ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ράφτης, Θεσσαλονίκη 
ΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ Τσαγκάρης, Αθήνα 
ΣΑΡΡΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Λινοτύπης, Νέα Σμύρνη 
ΣΑΒΒΑΣ Ράφτης, Νέα Ιωνία 
ΣΙΔΕΡΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ Υπάλληλος, Νέα Ιωνία 
ΣΚΑΦΙΔΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Μαθηματικός - Υπάλληλος Γκαζιού, Αθήνα 
ΣΜΥΡΛΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ Μυλεργάτης, Πειραιάς, Καλαμάτα 
ΣΤΑΥΡΟΣ οδηγός, Ακομινάτου, Αθήνα 
ΣΟΥΛΑΣ ΤΑΣΟΣ Εργάτης, Αθήνα 
ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ Δάσκαλος, Αθήνα 
ΣΤΕΦΟΠΟΥΛΟΣ Γ. - ΒΑΣΟΣ Φοιτητής 
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΙΤΣΟΣ Ξυλουργός - Αγρότης, Θίσβη Θηβών 
ΣΤΙΝΑΣ ΑΓΙΣ - ΠΡΙΦΤΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Λογιστής, Αθήνα, Κέρκυρα 
ΣΤΡΑΤΗΓΑΚΟΣ ΗΛIΑΣ Σπουδαστής, Αθήνα 
ΣΚΟΠΕΛΙΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ - ΡΕΓΚΛΑΝ Βαφέας μετάλλων, Πειραιάς 
ΣΠΑΘΟΠΟΥΛΟΥ ΜΙΡΚΑ Θεσσαλονίκη 
ΤΑΚΗΣ Φλώρινα 
ΤΑΜΤΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Τσαγκάρης, Θεσσαλονίκη 
ΤΑΣΣΙΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Τσαγκάρης 
ΤΖΑΒΑΡΑΣ ΚΩΣΤΑΣ - ΡΗΓΑΣ Έμπορος-Βιοτέχνης, Αθήνα 
ΤΖΑΒΑΡΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ 
ΤΖΩΡΤΖΑΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ Ζαχαροπλάστης, Αθήνα 
ΤΕΡΙΤΖΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Ωρολογοποιός, Πειραιάς, Κοκκινιά 
ΤΟΥΡΝΟΠΟΥΛΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ Τσαγκάρης, Αθήνα 
ΤΟΥΡΝΟΠΟΥΛΟΥ-ΚΟΥΡΤΗ ΜΑΡΙΑ Εργάτρια, Αθήνα, Πέθανε 11.4.1945 
ΤΡΙΜΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Τραπεζικός, Πετράλωνα 
ΤΣΑΚΝΑΚΗ ΜΑΡΙΚΑ-ΜΙΡΚΑ Θεσσαλονίκη 
ΤΣΑΚΑΛΟΠΑΝΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Ξυλουργός, Πολύγωνο 
ΤΣΑΪΛΑΣ Φοιτητής 
ΤΣΑΝΤΑΣ Εργάτης 
ΤΣΟΥΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Αθήνα-Τρίπολη 
ΤΣΟΛΚΑΣ ΑΛΕΚΟΣ Υπάλληλος, Αθήνα, Αϊ-Γιάννης, Δάφνη 
ΤΖΑΛΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ αρτεργάτης, Αθήνα 
ΦΑΡΜΑΚΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Δικηγόρος, Αθήνα 
ΦΛΕΣΣΑ ΚΑΙΤΗ Δικηγόρος, Πετράλωνα 
ΦΙΛΗ ΟΥΡΑΝΙΑ - ΝΙΤΣΑ Φοιτήτρια, Πλ. Αττικής 
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Μεσολόγγι 
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ (αδελφός του) 
ΧΑΡΙΤΩΝΙΔΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ Σπουδαστής, Αμφιάλη 
ΧΑΤΖΉΪΑΚΩΒΟΥ ΚΩΣΤΑΣ Ράφτης, Αθήνα 
ΧΑΤΖΗΜΙΧΕΛΑΚΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ Επαγγελματίας, Λογοτέχνης, Παγκράτι 
ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ - ΛΙΑΜΗΣ Αγρότης, Θίσβη, Θηβών 
ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ Φοιτητής 
ΧΙΛΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Σχεδιαστής υποδημάτων 
ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Φοιτητής 
ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ γυναίκα του 
ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ-ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ Τσαγκάρης, Αθήνα 
ΧΡΙΣΤΟΦΗΣ ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ Τσαγκάρης, Αθήνα 
ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ-ΣΛΟΒΟΣ Ξυλουργός, Αθήνα 


Οι τροτσκιστές είναι από τις ελάχιστες ομάδες στην Ιστορία που έζησαν και επιβεβαιώθηκαν. Μια μικρή, απέραντα μικρή μειοψηφία που κράτησε ζωντανές ορισμένες επαναστατικές ιδέες. Πολλές φορές με ανεξήγητη δύναμη, ενώ άλλα μεγαλύτερα ρεύματα έσβησαν, διαλύθηκαν. Από τη συνεχή μελέτη που έκαναν πίστευαν ότι θα δικαιωθούν. Έζησαν και το είδαν στη μεγάλη χώρα όπου έγινε η επανάσταση που συγκλόνισε τον κόσμο. Κι αν ακόμα πισωγυρίσει, ακόμα μια φορά, για ένα διάστημα, τώρα είναι σίγουρο ότι οι αναλύσεις σε γενικές γραμμές ήταν σωστές. Τιμή ανήκει σε εκείνους που κράτησαν αυτή την παράδοση. Πολλοί σκοτώθηκαν, άλλοι έμειναν πίσω, μερικοί κουράστηκαν, νέοι τους αντικατέστησαν. Ταλαιπωρήθηκαν πάρα πολύ. Όμως είναι σίγουρο ότι είχαν δίκιο.


Κυριακή, Οκτωβρίου 12, 2014

Ο Ιπποκράτης, οι ιώσεις και η αντιμετώπιση του έμπολα

Πόσο ν' αντέξω πια τόση γνώση, πόσο ν' αντέξω πια τόση πρόοδο της ιατρικής... Πόσο ν' αντέξω πια τη διαπίστωση ότι επί αιώνες η ιατρική βρισκόταν σ' έναν σκοτεινό μεσαίωνα και μόλις τα τελευταία χρόνια σημειώνεται κάποια πρόοδος στο χώρο της ιατρικής επιστήμης... Δεν μπορώ να σηκώσω τόση γνώση! Έλεος πια. Δεν αντέχω. Θέλω να πεθάνω. Δεν αντέχω.
Πάρε για παράδειγμα την αντιμετώπιση των ιώσεων. Χρειάστηκε να περάσουν τόσες δεκαετίες μέχρι το ελληναράδικο ιατρικό ίντερνετ να βρει το γιατρικό!

Aπό το επιστημονικό σάϊτ "katohika", αντιγράφω σύντομο επιστημονικό σημείωμα του επιδημιολόγου ιατρού Ζαχαρία Μυτιληνιού:

Οι ιώσεις... ο Ιπποκράτης και η αιθαλομίχλη. 
Γιατί οι ιώσεις μειώθηκαν τα τελευταία χρόνια;
Η ΑΙΘΑΛΟΜΙΧΛΗ που σχηματίζεται από τη καύση προϊόντων ξύλου και μας έγινε γνωστή από την περίοδο της κρίσης, τελικά θα αποδειχθεί ευεργετική.

Στην αρχαία Αθήνα όταν η πόλη είχε προσβληθεί από λοιμό που αποδεκάτιζε τον πληθυσμό ρώτησαν τον Ιπποκράτη τι να κάνουν. Αυτός του απάντησε ότι η μόνη λύση ήταν να απολυμανθεί η ατμόσφαιρα γιατί πλέον ο ιός ήταν αερόβιος.

Πράγματι λοιπόν οι Αθηναία έβαλαν παντού φωτιές και πάνω από τα ξερόχορτα έβαζαν και χλωρά για να γίνεται περισσότερος καπνός καθώς και φυτά που είχαν αποδεδειγμένα αντιβιοτική και αντισηπτική δράση (Φασκόμηλο, Δενδρολίβανο, τσουκνίδα, θυμάρι, ρίγανη κλπ).

Η σύγχρονη επιστήμη απέδειξε ότι ο φαινομενικά καθαρός αέρας είναι απολύτως πρόσφορος για την μετάδοση των ιών.

Οπότε να και ένα καλό της αιθαλομίχλης ειδικά στην χρονιά του Έμπολα...

Όπως καταλαβαίνεις, καλέ μου αναγνώστη, τόση και τέτοιας ποιότητας γνώση, με ξεπερνάει ως άνθρωπο, ως χιουμορίστα και ως μπλόγκερ, ως εκ τούτου το παρόν σημείωμα δεν θα μπορούσε παρά να τελειώσει με ένα όμορφο και πονεμένο τραγούδι-προτροπή:
Καζαντζίδης, "Κάψε-κάψε τι θα κάψεις".
Κάθε άλλο παρά τυχαία, οι στίχοι είναι του Πυθαγόρα!

Σάββατο, Οκτωβρίου 11, 2014

Σύμπραξη

Η διαφαινόμενη σύμπραξη των δύο μεγαλύτερων stand-up comedians των ημερών μας, αναμένεται να σκορπίσει νέο άφθονο γέλιο, ενώ σημαντικά αναμένεται να είναι και τα οφέλη για την ορθοδοξία.

Πέμπτη, Οκτωβρίου 09, 2014

Πόσα γκολ να βάλει, πόσα αγάλματα να φτιάξει πια ο Γιώργος Σαμαράς?

Καλοκαιρινό και αντι-μουντιαλικό το πανό με το ομοιοκατάληκτο σλόγκαν (που μην το θεωρήσεις αμιγώς τρικαλινό... Το είχα δει εκείνες τις ένδοξες μέρες να κοσμεί την πρόσοψη της Εθνικής τράπεζας στο Χαλάνδρι, άρα υποθέτω πως ήτο πανελλήνιας εμβέλειας).
Όμως, όπως όλα τα καλά που κάποτε τελειώνουν, έτσι και το μουντιάλ τελείωσε (αν και ο Ρουβάς παραμένει ατελείωτος).  Στο υπόγειο στρατηγείο κατασκευής τροφής της συνείδησης του ελληναρά επικράτησε πανικός, με τους στρατηγικούς διατροφολόγους της συνείδησης του ελληναρά να συσκέπτονται και ν' αναρωτιούνται μεγαλοφώνως:
"Με τι θα τραφεί τώρα η συνείδηση του ελληναρά"?

Ξάφνου ένας διατροφολόγος της συνείδησης του ελληναρά τράβηξε ένα Α4 απ' το ντοσιέ του.
"Κύριοι, ιδού μια προσωρινή λύση" είπε, κι έδωσε το Α4 στον διπλανό του, αυτός στον διπλανό του και σύντομα το Α4 είχε κάνει τον γύρο του τραπεζιού.

Το prkls.blogspot.com κατάφερε να εξασφαλίσει το απόρρητο Α4 και το παρουσιάζει -διότι οι αναγνώστες του παρόντος μπλογκ ΠΡΕΠΕΙ να είναι έγκαιρα ενημερωμένοι!



ΕΝΑΣ ΥΠΟΓΕΙΟΣ θάλαμος που περιέχει 130 αρχαία ελληνικά αγάλματα ανακαλύφθηκε στην Αθήνα πριν από 25 χρόνια. Αλλά κανείς μέχρι τώρα δεν έχει κατορθώσει να νικήσει το τέρας της ελληνικής γραφειοκρατίας που εμποδίζει το άνοιγμα της καταπακτής, ώστε τα αγάλματα να έρθουν στο φως. 

Πρόκειται για μια ακόμη «σκοτεινή» ιστορία, σχετικά με ανακαλύψεις που παραμένουν στο σκοτάδι, επειδή υπάρχει μεγάλη απροθυμία από τις Αρχές. Και αυτό τη στιγμή που ξένοι λαοί, που εμφανίστηκαν πολύ όψιμα στο προσκήνιο της ιστορίας, προσπαθούν να οικειοποιηθούν την παράδοση και τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων. 

Η δικαιολογία που προβάλλει το Υπουργείο Πολιτισμού είναι ότι η μυστηριώδης υπόγεια αίθουσα βρίσκεται σε ιδιωτικό χώρο και κανείς δεν θέλει να εμπλακεί σε μια νομική μάχη με τους ιδιοκτήτες. 

Ο θάλαμος ανακαλύφθηκε τυχαία, όταν δύο φίλοι παρατήρησαν στο χώρο που χτιζόταν μια οικοδομή, ένα άνοιγμα στο έδαφος, δίπλα στα θεμέλια του νέου κτιρίου. Ρίχνοντας στην τρύπα ένα αναμμένο χαρτί, είδαν ότι υπήρχαν σκάλες που οδηγούσαν βαθιά μέσα στο έδαφος. Οι δύο φίλοι κατέβηκαν τη σκάλα με τη βοήθεια κεριών. Και αυτό που είδαν τους άφησε άναυδους. 

O Κωνσταντίνος Κυπαρίσσης, ένας από τους δύο φίλους που έκαναν την ανακάλυψη, περιγράφει το γεγονός: 

«Πετάξαμε μέσα την αναμμένη εφημερίδα και οι φλόγες αποκάλυψαν την αρχή μιας σκάλας. Στο τέλος της, και σε βάθος τριών μέτρων ή λίγο περισσότερο, υπήρχε ένα δωμάτιο ∙ στα δεξιά του δωματίου υπήρχε το άγαλμα μιας θεάς με ύψος περίπου 1,80 μέτρα – έναν μεγαλοπρεπές άγαλμα. Η αριστερή πλευρά του προσώπου της ήταν ημιτελής. Στη δεξιά πλευρά της θεάς υπήρχε το άγαλμα ενός λιονταριού και δίπλα το γυμνό άγαλμα του Διογένη (του ιδρυτή της κυνικής φιλοσοφίας). Πιο δίπλα υπήρχε το άγαμα της θεάς Αθηνάς. Το δωμάτιο ήταν μακρόστενο, και στις πλευρές του, δεξιά κι αριστερά, υπήρχαν πολλά ολόσωμα αγάλματα. Μετά από είκοσι μέτρα δεν υπήρχε οξυγόνο, αλλά το δωμάτιο συνεχιζόταν κι άλλο…» 

O Κωνσταντίνος Κυπαρίσσης μαζί με το φίλο του μέτρησε συνολικά 130 ακέραια αγάλματα. 

Υπάρχει η φήμη ότι το δωμάτιο, με τον πλάτους 4 μ. σαν σήραγγα διάδρομο, ήταν ένα από τα εργαστήρια του κορυφαίου γλύπτη, ζωγράφου και αρχιτέκτονα Φειδία, του σημαντικότερου από τους καλλιτέχνες της κλασικής εποχής. 

Άλλοι πάντως συμπεραίνουν από τον μεγάλο αριθμό των αγαλμάτων, ότι ο υπόγειος διάδρομος οδηγούσε πιθανώς σε έναν ναό. 

Θα περίμενε κανείς ότι μια τόσο σημαντική ανακάλυψη θα κινητοποιούσε το Υπουργείο Πολιτισμού και την Αρχαιολογική Υπηρεσία να σπεύσουν επί τόπου για να διεξάγουν περαιτέρω έρευνες. Ευτυχώς, όμως, κάτι τέτοιο δεν έγινε, γιατί θα ερχόταν σε αντίθεση με την ακολουθούμενη νεοελληνική πρακτική της πλήρους αδιαφορίας. 

Ο Κωνσταντίνος Κυπαρίσσης μίλησε με έναν δικηγόρο, ο οποίος τον συμβούλεψε να μην πει τίποτε σε κανέναν, αλλά να γράψει μια επιστολή προς το Υπουργείο Πολιτισμού με την οποία θα γνωστοποιούσει την ανακάλυψη. Έτσι και έγινε. Η πρώτη επιστολή εστάλη στο υπουργείο την 1η Μαρτίου 1988. Έκτοτε ακολούθησαν πολλές άλλες επιστολές. Χάθηκαν όμως στους λαβύρινθους του υπουργείου, καθώς με κάθε αλλαγή της κυβέρνησης γινόταν και αλλαγή υπουργού. 

Αρχαίοι ελληνικοί θησαυροί. Οι ξένοι τους προβάλλουν, ενώ εμείς τους αποκρύπτουμε, παρ’ όλο που είναι εθνική κληρονομιά. Πού οφείλεται αυτή η ολιγωρία; Είναι τυπικό παράδειγμα γραφειοκρατικής ανικανότητας, ή υπάρχουν άλλοι λόγοι που ό,τι κάνουν το κάνουν στα κρυφά; 

Μια ακόμη επιστολή στάλθηκε στις 20 Αυγούστου 2003. Το 2004, και μη έχοντας πάρει καμιά απάντηση, ο κ. Κυπαρίσσης απευθύνθηκε στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή και το ίδιο έκανε το 2006 και το 2007. 

Όμως, στου κουφού την πόρτα… 

Παρ’ όλα αυτά, γίνονται και θαύματα. Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την ανακάλυψη, ο κ. Κυπαρίσσης έλαβε την πρώτη του απάντηση. Στις 20 Μαρτίου 2007, το Υπουργείο Πολιτισμού έστειλε μια επιστολή με την οποία τον ευχαριστούσε για το… ενδιαφέρον του και του ζητούσε να… δηλώσει αυτά που είχε βρει. Εναρμονισμένη με τα πολιτικά ειωθότα, η επιστολή ανέφερε ότι, εάν το πράξει, θα λάβει ανταμοιβή και αναγνώριση. 

Την ίδια μέρα, ο κ. Κυπαρίσσης έλαβε μια δεύτερη επιστολή, η οποία του ζητούσε να οδηγήσει τους αρχαιολόγους της υπηρεσίας στον τόπο της ανακάλυψης. 

Αμ' έπος, αμ' έργον. Μια ομάδα 17 ατόμων, αποτελούμενη από αρχαιολόγους, κυβερνητικούς παράγοντες και νομικούς επισκέφθηκε την επίμαχη τοποθεσία. Στο μεταξύ η είσοδος είχε καλυφθεί με άσφαλτο. Παρ’ όλα αυτά, το στρώμα της ασφάλτου ήταν λεπτό και μπορούσε άμεσα να μετακινηθεί, αποκαλύπτοντας την μαρμάρινη είσοδο, χωρίς να χρειαστεί περαιτέρω ανασκαφή.  

Την επόμενη μέρα, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης απέστειλε νέα επιστολή στον κ. Κυπαρίσση με την οποία τον ενημέρωνε ότι επειδή ο τόπος ανήκει σε ιδιώτη και η είσοδος καλύπτεται με άσφαλτο, δεν επιτρέπεται η ανασκαφή και ως εκ τούτου δεν μπορούν να ελέγξουν αν οι ισχυρισμοί του ήταν αληθείς ή όχι. Φαίνεται πως αγνοούσαν ότι υπάρχουν συσκευές που μπορούν εύκολα να εντοπίσουν αν υπάρχει κενός χώρος κάτω από την επιφάνεια του εδάφους και ότι αυτό δεν απαιτεί καμία γεώτρηση). 

Η ιστορία δεν σταματά εδώ. Λίγες μέρες αργότερα, ο δικηγόρος του κ. Κυπαρίσση πήγε στην περιοχή και διαπίστωσε ότι η άσφαλτος πάνω από την είσοδο ήταν νωπή, που σημαίνει ότι κάποιος είχε σκάψει στο σημείο αυτό και στη συνέχεια το σφράγισε πάλι. 

Έκτοτε, άκρα του τάφου σιωπή. Τίποτα δεν ακούστηκε ξανά ούτε από το Υπουργείο Πολιτισμού ούτε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. 

Ο δικηγόρος του κ. Κυπαρίσση επικοινώνησε με το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και τους έδωσε όλα τα σχετικά έγγραφα και τις επιστολές, καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με τον τόπο και την υφιστάμενη κατάσταση. Το Αρχαιολογικό Συμβούλιο εξεπλάγη διότι δεν ενημερώθηκε ποτέ γι’ αυτό. Τα μέλη του έδειξαν ενθουσιασμένα με τις πληροφορίες και υποσχέθηκαν ότι θα διερευνήσουν άμεσα την υπόθεση και ότι θα τον ενημερώσουν σχετικά. Κάτι που δεν συνέβη ποτέ. 

Στο βίντεο που ακολουθεί, ο δικηγόρος του κ. Κυπαρίσση αναφέρεται στην περίεργη αυτή υπόθεση.

Υ.Γ: Το παραπάνω κείμενο -όπως και το παραπάνω βίντεο- τα βρήκα δημοσιευμένα στο makeleio του Χίου, και με μια πρόχειρη ματιά διαπίστωσα έντρομος ότι το κείμενο -όπως συβαίνει πάντα με τις τροφές της συνείδησης του ελληναρά- έχει πλημμυρίσει το ελληναράδικο τμήμα του διαδικτύου.  

Υ.Γ.2: Το βίντεο είναι από κάποια τηλεοπτική εκπομπή του Βαγγέλη Μπεξή. Οι παλαιότεροι ελληναράδες (ή μη) τηλεθεατές, θα ενθυμούνται (ελπίζω) το ιστορικό μέγεθος της τηλεοπτικής προσφοράς του Βαγγέλη Μπεξή προς το ελληναράδικο κοινό, προσφορά που ίσως αρχίζει από την εποχή που ο Άδωνις Γεωργιάδης ήτο απλώς ένας φιλόδοξος νεαρός και  κάποιος έπρεπε να επωμιστεί τον άχαρο ρόλο τού να τον παρουσιάσει στο ευρύ κοινό. Για το καλό της Ελλάδας ρε γαμώτο.

Τετάρτη, Οκτωβρίου 08, 2014

AIMA - TIMH - ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Video footage of Jewish Israelis with ISIS-style flags, chanting “niggers go home” at an anti-African rally in Tel Aviv on October 5 has surfaced. Hundreds of protesters could be heard in streets of Tel Aviv chanting anti-African racial slurs, following an Israeli High Court ruling to close down “Holot” detention facility within 90 days. Holot is essentially an internment camp holding about 2,300 of 60,000 African asylum seekers in Tel Aviv. Israelis are outraged by the court decision to close “Holot,” where African migrants from Eritrea and Sudan have been locked in facilities overnight and are forced to sign in several times per day.
In the ruling, Justice Fogelman explains that imprisonment inherently infringes on the right to human dignity and that,

 “Every person, by virtue of being a person, has a right to human dignity … and infiltrators are people. And if that needs explanation, let’s say it explicitly: infiltrators do not lose one ounce of their right to human dignity just because they reached the country in this way or another”
Children led by parents and grandparents joined in chanting,

“Sudanese to Sudan!”

“ Eritreans to Sudan!”

“Niggers go home!”

Seen in the raw footage, Jewish men yell at an African passersby “Go home, go home! Sudanese to Sudan!

African asylum-seekers met the protesters en route and offer them bouquets of roses, but their gestures were aggressively rebuffed and met with the responses,

 “Curse your name, you garbage.”

“May you get AIDS, you whore, daughter of a whore.”

“May you be raped, you maniac!”


“You’ll get raped and get AIDS!”

“I spit on you, you garbage!”

“May you be raped, you whore!”

“Fuck you, motherfucker! Piece of shit!”

Chants even ring in English.

“Go back to Africa! Go back to Africa!”

“We hate you as much as we can motherfucker!”

“Go back to Africa! Go back to Africa!”

On Monday, Interior Minister Gideon Sa’ar called to limit the High Court’s ability to overturn laws.

“Anyone who enters Israel illegally has to be jailed. How can we deal with infiltration without that tool?” Sa’ar said.

Jerusalem Post reports, Interior Minister Gideon Sa’ar will attend a meeting to discuss the High Court decision and the migrant issue. Officials from the Interior Ministry’s Population, Immigration and Borders Authority, the Justice, Finance and Public Security ministries, and members of NGOs that support the African migrant community and residents of south Tel Aviv also plan to attend the meeting, reports the Jerusalem Post.

Αναβλύζουσα πηγή: Αυτή εδώ



Τρίτη, Οκτωβρίου 07, 2014

Υπό αμφισβήτησιν η ελληνικότης?

Αίσχον! 
Οι ανθέλληνες ανάγκασαν μια μεγάλη μορφή της ελληνικής 
-και όχι μόνο-
δημοσιογραφίας -και όχι μόνο-
να ανακρούσει πρύμναν
Αίσχον και κρίμας!
Μεγάλο κρίμας!
Μέγιστο κρίμας, διότι η απόσυρσις της επιμάχου αποκαλύψεως
εσυνέβη -μυστηριωδώς- 
μόλις εκυκλοφόρησε εις το διαδίκτυον
φωτογραφία του δικού μου ποδιού
αποδεικνύουσα περιτράνως 
την αναμφισβήτητη ελληνικότητά μου!
Αίσχον και πάλιν αίσχον.
Ας ελπίσουμε ότι εις το μέλλον
θα υπάρξει καθηγητής τις 
(ας είναι και καθηγητής ζαχαροπλαστικής) 
όστις θα αξιοποιήσει το πόδι μου ως απόδειξιν ελληνικότητος.

Δευτέρα, Οκτωβρίου 06, 2014

Σκηνές από την καθημερινή ζωή στο χαλιφάτο

Και ενώ στο κοινοβούλιο του Ορθόδοξου Χαλιφάτου 
έκαναν σήμερα σύναξη οι μουλάδες και οι ιμάμηδες
προκειμένου να ευλογήσει ο Αλλάχ τη νέα κοινοβουλευτική χρονιά...

...ένας από τους συγκυβερνώντες το χαλιφάτο
βρήκε την ιδανική ευκαιρία
να ξαμοληθεί για να βοσκήσει 
ολόφρεσκια ευλογημένη πρασινάδα.

Στο μεταξύ, οι  χρεοκοπημένοι πολίτες του χαλιφάτου
αδιαφορώντας για όλα αυτά 
συνεχίζουν  να θέλουν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη
προσδοκώντας αμύθητα κέρδη από το νέο παιχνίδι του ΟΠΑΠ.

Στέλιος Αλ-Καζαντζίδης,
Αράπικα κορμιά.
Ο εθνικός ύμνος του χαλιφάτου

Οι Αρχές της Κυνικής φιλοσοφίας

Οι Αρχές της Κυνικής φιλοσοφίας

ΘΕΣΗ 1. Κατά τους «Κυνικούς», η Φιλοσοφία οφείλει ν’ ασχολείται με την καθημερινή ζωή και με κάθε τι που είναι συγκεκριμένο και απτό και να παρακάμπτει, ως ματαιοπονία, τον κόσμο των αφηρημένων εννοιών. Για την Αρετή, η οποία ορίζεται ως σκοπός της ζωής, δεν απαιτείται πολυμάθεια, και στην κατάκτησή της δεν συντελεί διόλου η μελέτη πολύπλοκων αντικειμένων όπως η Γεωμετρία, η Μουσική και η Λογοτεχνία.


Ανίσχυρες και παραπλανητικές είναι επίσης όλες οι ενασχολήσεις με μεταφυσικά, γλωσσολογικά και επιστημονικά ζητήματα. Ως βασικά εργαλεία διακίνησης των ιδεών της Σχολής αναγνωρίζονται μόνον το έμπρακτο παράδειγμα και η συγγραφή «διατριβών» και «σάτυρας».

ΘΕΣΗ 2. Σημαντικό είναι το απτό άτομο και όχι η αόριστη και γενική έννοια «Ανθρωπότης» και η λεγομένη «κοινή ανθρώπινη φύσις». Το «καλό» ισχύει για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, σε προσωπική βάση, και η «ευδαιμονία» αποκτάται με την εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής εσωτερικής αυτάρκειας μέσω της απελευθερώσεως από τις μεταβολές της Τύχης και των άλλων εξωτερικών του εαυτού (και συχνά απειλητικών προς αυτόν) δυνάμεων του κόσμου. Ο «ευδαίμων» άνθρωπος οφείλει να είναι επιμόνως αδιάφορος και υπομονετικός απέναντι στις όποιες συμφορές.

Το κέντρο βάρους της ηθικής και της συνειδησιακής αλλαγής τοποθετείται από τους Κυνικούς αποκλειστικώς στο άτομο, πέρα από κάθε εξωτερικό δεδομένο, όπως θεσμούς, συνήθειες, απόψεις, έξεις, κανόνες, παρορμήσεις, σχέσεις. Η όποια αλλαγή και βελτίωση είναι αποκλειστικώς εσωτερική ανθρώπινη υπόθεση, εντελώς ανεξάρτητη από την όποια κοινωνική, πολιτισμική, πολιτική και οικονομική πραγματικότητα. Η εσωτερική συνειδησιακή αλλαγή είναι απείρως πιο σημαντική από κάθε πολιτικοκοινωνική τέτοια, σε βαθμό που η τελευταία να καθίσταται ακόμη και αδιάφορη.

ΘΕΣΗ 3. Πρέπει να αντιμετωπισθούν με τη μέγιστη περιφρόνηση τα όσα αιχμαλωτίζουν τους ανθρώπους στα δεσμά των «αναγκών», δηλαδή ο πλούτος, η πολυτέλεια, τα αξιώματα, η δόξα, οι απολαύσεις κ.ά. Η ειρήνη του πνεύματος και η ακμή του σώματος, κατακτώνται μέσω μίας απλής και λιτής διαβιώσεως, της λεγόμενης «εντίμου πενίας».

Στον άμετρο και αφιλοσόφητο άνθρωπο, τα αποκτήματα κατά κανόνα γίνονται αδυσώπητοι και εκνευριστικοί κτήτορες, και η λεγομένη «κοινωνική θέση» ή τα διάφορα αξιώματα γίνονται δυνάστες των κατόχων τους, τους οποίους εν τέλει καταπίνουν.

Ο Κράτης αποκαλεί «ημιονηγούς» τους στρατηγούς, ενώ κατά τον Διογένη ο «Κυνικός» είναι πιο προνομιούχος από τον θεωρητικώς ισχυρότερο όλων των ανθρώπων, τον τύραννο, επειδή ο τελευταίος έχει πάρα πολλά να χάσει, άρα και πάρα πολλές αιτίες για να φοβηθεί (Δίων Χρυσόστομος 8, 17).

Ενώ ο τύραννος τρέμει συνεχώς, ο «Κυνικός» δεν φοβάται απολύτως τίποτε, διότι δεν έχει, ή δεν θεωρεί, τίποτε δικό του, αλλ’ αντιθέτως, χαλαρωμένος και εσαεί ελεύθερος, κυριαρχεί απολύτως πάνω στον φόβο του ως «το μόνο πράγμα που όντως έχει νόημα να φοβάται κανείς».

ΘΕΣΗ 4. Η εμπειρία και η μέσω των αισθήσεων αντίληψη, αποτελούν τη μοναδική πηγή της Γνώσεως. H μεγαλύτερη από όλες τις ανοησίες είναι το να παίρνει κανείς την ίδια τη ζωή στα σοβαρά, ή, έστω, περισσότερο σοβαρά από όσο η ίδια η φύση της απαιτεί, ως διαδρομή περισσότερο παρά ως άπαν. Ο βίος δεν είναι παρά μία διασκεδαστική περιπέτεια, μία πόρευση μέσα από φιλικά ή εχθρικά δεδομένα και καταστάσεις, και ο θάνατος απλώς το υποχρεωτικό πέρασμα εκτός του εμβίου κόσμου σε κάποια δεδομένη χρονική στιγμή, άρα παντελώς αδιάφορος.

Οι νεκροί εκ των πραγμάτων δεν υποφέρουν, οι δε ζώντες για να μην υποφέρουν οφείλουν πρωτίστως να κατανικήσουν τον φόβο του θανάτου. Όπως τονίζει ο Διογένης, η ετοιμότητα του ανθρώπου να πεθάνει ανά πάσα στιγμή είναι εκείνη που τον κάνει πραγματικά ευτυχή και ελεύθερο.

ΘΕΣΗ 5. Ως συνέπεια των ανωτέρω, οι Κυνικοί, όπως και οι Στωϊκοί με την αυτή συλλογιστική βάση, επιδοκιμάζουν την «εύλογον» αυτοκτονία, δηλαδή την εθελουσία αποχώρηση από τον βίο ως το κατεξοχήν και πάντοτε πρόχειρο εργαλείο εξασφαλίσεως Αξιοπρέπειας και Ελευθερίας.

Το ίδιο επιδοκιμάζουν την ευσπλαχνική ευθανασία και όχι αδίκως βεβαίως, αφού, όπως σημειώνει ο Τζαίησον Ξενάκης, «η στάση απέναντι στο δικαίωμα των ανθρώπων να πεθάνουν είναι σημαντική ένδειξη για το πόσο ανθρωπιστική είναι μία κοινωνία».

Κανείς δουλοκτήτης και δουλοποιός δεν αρέσκεται στην ιδέα πως ανά πάσα στιγμή είναι εφικτή η οριστική απόδραση κάποιων δούλων του, ή ακόμη και όλων των δούλων του (και δεν είναι διόλου συμπτωματική η καταδίκη κάθε εθελουσίας αποχωρήσεως από τις γνωστές οργανωμένες Θρησκείες που συνεργάζονται στενά με συστήματα πολιτικο-οικονομικού εξουσιασμού).

ΘΕΣΗ 6. Ο πραγματικά σοφός πρέπει να στέκει αντίθετος στη χρήση γενικών εννοιών και να καλλιεργεί τον αντιϊδεαλισμό και τον σχετικισμό. Η «Αρετή» και η «Κακία», υπό την κυρίαρχη, συμβατική και γενική χρήση τους, είναι απλώς λέξεις κενές.

ΘΕΣΗ 7. Υπάρχει θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στη «Φύση» (η οποία στηρίζεται στο «Είναι») και το «Νόμο» (ο οποίος στηρίζεται στο «Έθιμον»). Όλοι οι κοινωνικοί θεσμοί είναι συμβατικοί και τεχνητοί, αλλά και αμείλικτοι στραγγαλιστές της ατομικής ελευθερίας αν κανείς διαπράξει το σφάλμα να τους πάρει στα σοβαρά.

Η πραγματική απελευθέρωση (από-ελευθέρωση), επιτυγχάνεται μέσω της εκ θεμελίων επαναξιολογήσεως όλων των αξιών και της συνειδητοποιήσεως του απρόσμενα μεγάλου αριθμού πραγμάτων που μπορούν να διαγνωσθούν, και εν συνεχεία ν’ αντιμετωπισθούν ως περιττά ή παντελώς άχρηστα.

Πολιτισμός σημαίνει κατακλυσμός από άχρηστα αντικείμενα, σκουπιδοπαραγωγή, σκουπιδοσυλλογή, σκουπιδαποθησαύρισμα και σκουπιδολατρία, συνεπώς ο «Κυνικός» οφείλει να διαβιεί με τρόπο που ν’ αποδεικνύει το πόσο ελάχιστα είναι τα πράγματα τα οποία όντως απαιτεί ένας βίος Ελευθερίας και Αυτο-εξαρτήσεως. Το ιδανικό του «Κυνικού», είναι η πλήρης απουσία των οποιωνδήποτε δεσμών.

Όταν μηδενίζεται η ένταξη, μηδενίζονται οι απώλειες και συνεπώς ο άνθρωπος μένει αυτάρκης, αυτεξούσιος και ευδαίμων, όπως ένας ένσαρκος Θεός, του οποίου οι πραγματικές ανάγκες περιορίζονται στη βιολογική διατήρηση και μόνον εκεί. Οι πραγματικοί Θεοί θεωρούνται τέτοιοι, επειδή ακριβώς δεν χρειάζονται απολύτως τίποτε και η Αυτάρκεια είναι πρωτεύον χαρακτηριστικό τους.

ΘΕΣΗ 8. Ως υπογράμμιση της ανθρώπινης Αυτάρκειας, ο «Κυνικός» δεν χρειάζεται καν τον λεγόμενο προσωπικό χώρο, για τον οποίο πασχίζουν σε όλον τους τον βίο οι άλλοι άνθρωποι, αλλ’ αντιθέτως λειτουργεί πάντοτε δημοσίως, ακόμη και στις περιπτώσεις του φαγητού, του ύπνου ή και αυτού ακόμη του ερωτισμού. Σε αντίθεση προς τα ισχύοντα, το να κρύβεται κανείς καθ’ οιονδήποτε τρόπο, για τον «Κυνικό» αποτελεί όνειδος, επειδή καταδεικνύει φοβικότητα, υποκρισία και αρρωστημένη μυστικοπάθεια.

Ο Κράτης και η Ιππαρχία αποτολμούν να κάνουν δημοσίως έρωτα, ενώ ο Διογένης, αυνανιζόμενος στο κέντρο της Αγοράς, αναφωνεί ότι είναι κρίμα από τη φύση να μη μπορούν οι θνητοί να χορτάσουν αναλόγως την πείνα τους χαϊδεύοντας απλώς την κοιλιά τους.

ΘΕΣΗ 9. Για τους «Κυνικούς», ακόμη και οι θρησκείες είναι «προϊόντα ανθρώπινης συνήθειας». Κατ’ αυτούς, ο Κόσμος διοικείται από έναν «Θείο Νού», που δεν μπορεί ν’ αναπαρασταθεί με εικόνα διότι, απλώς, τίποτε επί γης δεν ομοιάζει προς αυτόν. Οι Θεοί πάντως του Εθνικού Πολυθεϊσμού, μπορούν να θεωρηθούν «πολλές μορφές» αυτού του «Θείου Νοός», οπότε η ερμηνεία της φύσεώς τους καθίσταται δυνατή μέσω της αλληγορίας.

ΘΕΣΗ 10. Η Αρετή είναι διδακτέα και από τη στιγμή που θα κατακτηθεί είναι παντελώς αδύνατον να απωλεσθεί. Ο κάτοχός της, ο «Κυνικός» σοφός, είναι απολύτως ελεύθερος και αυτάρκης, αφού, με το να είναι τέτοιος, κατέχει όλον τον πλούτο που μπορεί να αφορά την ανθρώπινη φύση. Σε αντίθεση προς αυτό που πάρα πολλοί πιστεύουν, η αντισυμβατικότητα του «Κυνικού» δεν είναι απλώς ένα εντόνως δραματικό μέσον για την επίτευξη ενός σκοπού ή για την άμεση ενόχληση του μέσου, συμβατικού ανθρώπου, με την ελπίδα ενός πιθανού αφυπνιστικού σοκ, αλλά αποτελεί, όπως πολύ σωστά τόνισε ο Ξενάκης, «αναπόσπαστο στοιχείο της προσωπικότητος του Κυνικού, που είναι ακέραιος και συνεπής. Αυτό που λέει το εννοεί και αυτό που πρεσβεύει το εφαρμόζει».

Όλοι μια μέρα θα πεθάνουμε. Το θέμα είναι μέχρι τότε τι κάνουμε. Σκεφτείτε πως κανένα άλλο όν δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Κανένα όν δεν μπορεί ν’ αποφασίσει τι θέλει να κάνει στην ζωή του. Κι όμως αυτό το πλεονέκτημα μένει έμενε και θα μένει πάντα ανεκμετάλλευτο από τους ανθρώπους. Κάναμε κάνουμε και μάλλον θα συνεχίσουμε να κάνουμε ότι μας λένε και όχι ότι θέλουμε και το ουσιαστικότερο, δεν καταλαβαίνουμε τι κάνουμε και δεν ξέρουμε τι θέλουμε. !!!


Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από το enallaktikos.gr που με τη σειρά του το αναδημοσίευσε από το περιοδικό "Ο Κήπος του Επίκουρου".  Το αναδημοσιεύω αφ' ενός επειδή πολύ μ' αρέσουν αυτές οι σκυταλοδρομίες αναδημοσιεύσεων και αφ' ετέρου επειδή φρονώ πως όλες οι φιλοσοφικές τάσεις των παλιών έχουν και σήμερα το ενδιαφέρον και το χάζι τους, χώρια που είμαι πεπεισμένος ότι ακόμα και η απέξω-απέξω μελέτη των βασικών αρχών μιας φιλοσοφικής τάσης, μόνο όφελος μπορεί να φέρει στον μελετήσαντα -ασχέτως αν τελικά αυτός θα βρει λόγους να υιοθετήσει ή να απορρίψει (συνολικά ή εν μέρει) αυτές τις βασικές αρχές. 

Κυριακή, Οκτωβρίου 05, 2014

Όταν το δάχτυλο δείχνει...

Όταν το δάχτυλο του Μπόμπολα δείχνει πως εξαπανέκαθεν επαρακολουθούντο και εκαταγράφοντο αι συνομιλίαι ανάμεσα σε κάποιο (δυστυχώς... δυστυχέστατα...) εκλεγμένο μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου και σε κάποιον οδηγό ενός (δυστυχώς... δυστυχέστατα) αρχηγού κοινοβουλευτικού κόμματος...

... όταν δηλαδή το δάχτυλο του Μπόμπολα δείχνει το όργιο των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων στις οποίες προβαίνει το καθεστώς σε βάρος όλων μας...

... ο ηλίθιος απολαμβάνει την ανάγνωση και την ακρόαση του περιεχομένου της συνομιλίας των δύο ναζιστών και βγάζει ήχους του στυλ "τσκ, τσκ, τσκ...! τα παλιοκαθήκια τους ναζιστές!!!"...

...και αισθάνεται σίγουρος πως -τι καλά!- ενημερώθηκε και σήμερις -χώρια που με τα "τσκ, τσκ, τσκ!" έβγαλε και το αντιναζιστικό του άχτι.

Μικρούτσικος, Δημητριάδη, Αλκαίος,
Η μπαλάντα ενός φιλήσυχου



Εργατιά για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί

Σάββατο, Οκτωβρίου 04, 2014

Το ISIS ειναι DEHAQ και οι Ανθρωποι ειναι KAWA

Στο Κουρδιστάν οι άνθρωποι αγωνίζονται ενάντια στο ISIS (Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε), την “κατασκευασμένη βία” του καπιταλισμού και των κρατών που ξεκινούν πολέμους για το κέρδος. Το ISIS, υπεργολάβος των κρατών που προωθούν στρατηγικές εκμετάλλευσης στην περιοχή, επιτίθεται σε ανθρώπους υπό την ιαχή «Ισλαμικό Κράτος!” και “Ιερός Πόλεμος, Τζιχάντ!». Ολόκληροι πληθυσμοί υποφέρουν από την πείνα και τη δίψα, αρρωσταίνουν, τραυματίζονται, μεταναστεύουν και πεθαίνουν. Οι λαοί όμως εξακολουθούν να αγωνίζονται για την επιβίωσή τους.

Οι λαοί δεν αγωνίζονται για ζητήματα και στρατηγικές γύρω από στρογγυλά τραπέζια, δεν αγωνίζονται για το κέρδος αλλά για την ελευθερία τους. Όπως και η ελευθερία υπάρχει για να είναι διαρκώς σε κίνδυνο να χαθεί. Όπως ελευθερία είναι κανείς πραγματικά να ζει. Όπως και στον αγώνα του μυθικού μεταλλωρύχου Kawa, που υπερασπίζεται τη ζωή με την αντίσταση ενάντια σε δεσπότες, όπως ο μυθικός Dehaq. Και τώρα, οι ΗΠΑ, η ΕΕ, η Τουρκία. Όλα τα κράτη, που αναμένουν κέρδη από την περιοχή, ιδρύουν συνασπισμούς ενάντια στο ISIS, την “κατασκευασμένη βία”, που στην πραγματικότητα δεν συνιστά γι’ αυτούς καμία ενόχληση. Τα κράτη, που δεν ικανοποιούνται από τη θέση τους στον συνασπισμό αυτόν, ραδιουργούν, οι διακρατικές σχέσεις διαδέχονται από τις τεταμένες στις ήπιες καταστάσεις και τούμπαλιν, ενώ όλες οι πλευρές αλλάζουν τους τόνους τους από το πρωί μέχρι το βράδυ με χαρακτηριστική ασυνέπεια. Τελικά, αυτό είναι και το πιο προφανές χαρακτηριστικό κάθε κράτους. Τα κράτη δεν πρέπει να αναμένεται να σταθούν ευθεία και στο ύψος των περιστάσεων, γιατί τα κράτη είναι ασπόνδυλα. Ως ασπόνδυλα και με μόνη τους προσδοκία το κέρδος, τα κράτη που ίδρυσαν το ISIS χθες, μετανοούν σήμερα και ενδεχόμενα θα αναγνωρίσουν το Ισλαμικό Κράτος του αύριο. Ενώ από την άλλη οι άνθρωποι θα αγωνίζονται για το μέλλον τους και την ελευθερία τους, ακριβώς όπως πάντα συνέβαινε και θα συμβαίνει.

Χαιρετίζουμε όλους όσους πολεμούν και να υπερασπίζονται τη Rojava με τη ζωή τους. Όλες οι ραδιουργίες των κρατών και του κεφαλαίου θα καταστραφούν, η κατασκευασμένα βία θα σβήσει και το ISIS θα χάσει από τις δυνάμεις της ελευθερίας. Οι άνθρωποι, που μάχονται, τελικά νικούν. Στηρίζουμε την πίστη μας στην απελευθέρωση του Kawa μέσα από τη μάχη κατά του Dehaq. Και αντλούμε την πεποίθησή μας για τη νίκη από τους πάμπολλους συντρόφους που αγωνίζονται κατά των Dehaqs.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ KAWA ΚΑΤΑ ΤΩΝ DEHAQS.

Επαναστατική Αναρχική Δράση – DAF (Τουρκία)

Αυτά λέει το κείμενο των αναρχικών της DAF από την Τουρκία, και επειδή είναι περισσότερο από αναμενόμενο τα ονόματα Kawa και Dehaq να μη σημαίνουν κάτι για τον μέσο Έλληνα αναγνώστη, το σάιτ της Βαβυλωνίας που το αναδημοσιεύει παραθέτει εν κατακλείδι την εξής σημείωση:
 
Σημείωση: Ο Kawa είναι χαρακτήρας της Κουρδικής μυθολογίας. Στον σχετικό μύθο ο Kawa είναι μεταλλωρύχος και σκλαβωμένος στον δεσπότη Dehaq. Ο τελευταίος σκοτώνει παιδιά, καταβροχθίζοντας τα μυαλά τους. Ο Dehak έχει ήδη σκοτώσει 10 από τα παιδιά του Kawa. Όταν έρχεται για να καταβροχθήσει και το τελευταίο παιδί του, ο μεταλλωρύχος Kawa εξεγείρεται κατά του δεσπότη Dehaq, ανάβοντας μία πελώρια φωτιά. Τότε όλοι οι λαοί της Μεσοποταμίας ενώνονται και σκοτώνουν τον δεσπότη Dehaq. Κάθε 21η Μαρτίου οι Κούρδοι γιορτάζουν το “Newroz”, τη νίκη αυτή έναντι των δεσποτών. Και φορούν πράσινα, κόκκινα και κίτρινα χρώματα, που συμβολίζουν τον καπνό της φωτιάς του μεταλλωρύχου Kawa.

 Αυτά λέει και η σημείωση της Βαβυλωνίας, κι εγώ έχω μείνει με την απορία αν ο Dehaq λέγεται όντως Dehaq ή μήπως λέγεται Zahak κι αν ο Kawa όντως λέγεται Kawa ή μήπως λέγεται Kaveh, αλλά πέρα από την απορία μου γενικότερα μ' αρέσει αυτό το πάντρεμα μυθολογίας και επικαιρότητας -άντε, και στα δικά μας εμείς οι αναρχικώς ανύπαντροι, που λένε, διότι και την ελληνική μυθολογία μανούλα τη γέννησε.

Πάντως εδώ μιλάμε για μυθολογία κουρδική, κι όπως όλες οι μυθολογίες έχει το ενδιαφέρον της. 
Εδώ το Κουρδικό Newroz, εδώ ο Zahak, εδώ ο Kaveh, στην αγγλόγλωση wikipediaνή τους εκδοχή, κι αν τυχόν κάποιος έχει να μου συστήσει ελληνόγλωσση σχετική βιβλιογραφία, πολύ θα το εκτιμούσα.

Παρασκευή, Οκτωβρίου 03, 2014

Συζητώντας χαμηλόφωνα και καπνίζοντας

Ένας νέος, πιστός Χριστιανός από ευσεβή οικογένεια, πήγε να εκπληρώσει την στρατιωτική του θητεία. Παρουσιάστηκε σ’ ένα από τα εκπαιδευτικά στρατιωτικά κέντρα της Πελοποννήσου, όπου παρέμεινε τον πρώτο καιρό.

Ήταν χειμώνας – διηγήθηκε – και είχα σκοπιά τη νύχτα. Επειδή έκανε πολύ κρύο, στον προθάλαμο του θαλάμου υπήρχε μία ξυλόσομπα και εμείς οι φρουροί στα πεταχτά μπαίναμε λίγο μέσα, παίρναμε λίγη ζέστη και ξαναβγαίναμε.

Στον προθάλαμο εκείνο το βράδυ, περασμένα μεσάνυχτα, ήταν τρεις-τέσσερις στρατιώτες και ένας υπολοχαγός και συζητούσαν χαμηλόφωνα καπνίζοντας. Ένας από τους στρατιώτες ήταν κουμπάρος μου και υπηρετούσαμε μαζί. Καθώς μπήκα για μια στιγμή στον προθάλαμο, τους άκουσα να συζητούν περί της υπάρξεως του Θεού. Ο υπολοχαγός αρνείτο με πείσμα την ύπαρξή Του, ενώ κάποιος άλλος ομολογούσε Πίστη και οι υπόλοιποι παρακολουθούσαν σιωπηλοί τον διάλογο.

– Αφού, λοιπόν, υπάρχει Θεός, πού είναι; Γιατί δεν μας παρουσιάζεται;

Μην αντέχοντας την άρνηση αυτή του Θεού και την πρόκληση, μπήκα στη συζήτηση και είπα:

– Ο Θεός είναι παντού και κοντά μας. Δεν έχετε διαβάσει στο άγιο Ευαγγέλιο το λέει ο Χριστός; “Οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν” ( Ματθ. 18,20 ).

Δεν πρόλαβα να τελειώσω τη φράση μου και ανάμεσά μας φάνηκε να περνάει η Θεία Μορφή του Ιησού σαν άυλο φως, αλλά σχηματισμένη όπως Τον βλέπουμε σε μερικές εικόνες! Πέρασε ανάμεσά μας σαν αέρας, αλλά εμφανώς! Τον είδαν όλοι!!!

Μας κατέλαβε δέος και συγκίνηση. Ο κουμπάρος μου έπεσε στα γόνατα, έκλαιγε και ζητούσε συγχώρηση, γιατί ήταν αθυρόστομος και μερικές φορές βλαστημούσε. Εγώ έτρεμα από τη συγκίνηση και έκλαιγα, έκλαιγα από αγάπη… Ο υπολοχαγός είχε γίνει άσπρος σαν τον τοίχο! Την άλλη ημέρα τον μετέθεσαν για αλλού. Δεν γνωρίζω τί απέγινε.»

Αυτά τα αφηγήθηκε ο σεμνός νέος κατόπιν παρακλήσεως, γιατί αποφεύγει να ομιλεί γι’ αυτό το συνταρακτικό γεγονός της ζωής του, μάλλον για λόγους ταπεινοφροσύνης. 

Ευνόητο είναι πως το κείμενο ΔΕΝ το έγραψα εγώ.
Πηγή: Αυτή εδώ

Τραγούδι
Μάρκος Βαμβακάρης,
Εφουμέρναμε ένα βράδυ

Ένας καθηγητής δασολογίας αποκαλύπτει τους γνήσιους Έλληνες

Ένας καθηγητής δασολογίας υπενθυμίζει τα αυτονόητα
και μια δημοσιογράφος τα κοινοποιεί...

...με αποτέλεσμα ο ταπεινός ευλόγερος (μπλόγκερ) Πρκλς να αισθανθεί την ανάγκη
της υπενθυμίσεως άλλων, εξίσου βασικώνε χαρακτηριστικώνε
της ελληνικής φυλής! 

διότι υπάρχουν και οι ξεχασμένοι γνήσιοι ελληνικοί λοβοί των αυτιώνε.

Τραγούδι.
Σάρκινη φωτιά, γυμνή σκιά, 
το μόνο που θυμάμαι πια
είναι τα μακριά σου δάχτυλα.
Κατσιμιχαίοι.
Μου φαινόταν δυσνόητο, να όμως που είναι αποκαλυπτικό!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 02, 2014

Επιτέλους ξεκαθαρίζουν οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το χρέος


Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

What's my name?

Πέτρος, Γιάννης, Μάκης, Σουλπίκιος, Πουλχερία, Βασιλική, Καρλ Χάιντς, Βόλφγκανγκ, Τζον, Άνγκους, Τζουζέπε, Χασάν, όλοι έχουμε ένα όνομα. 

Ήδη από την εποχή του Πλάτωνα και του Σωκράτη, είχε τεθεί το εξής ζήτημα: Μήπως είναι σκόπιμο κάποιες φορές να αλλάζουμε το όνομά μας? 
Στον πλατωνικό διάλογο "Κρατύλος" βρίσκουμε τον Σωκράτη να συζητά με έναν τυπάκο που λεγόταν Ερμογένης. Σε αυτό τον Ερμογένη, ο Κρατύλος (ένας φιλόσοφος της εποχής) είχε πει πως δεν θα έπρεπε να λέγεται Ερμογένης εφόσον δεν έχει κανένα από τα χαρακτηριστικά που οφείλουν να χαρακτηρίζουν έναν που κατάγεται από το γένος του Ερμή. Και ακριβώς αυτό το παράπονο του Ερμογένη αποτελεί το έναυσμα για το ξεκίνημα του διαλόγου. 

Στις μέρες μας το ίδιο πρόβλημα συνεχίζει να υπάρχει με την άλφα ή με τη βήτα μορφή. Πόσο άνετα μπορεί να νιώθει μια κοπέλα που δίχως να ρωτηθεί της έχει δοθεί το όνομα Γκόλφω? Και πόσο άνετα μπορεί να νιώθει ένας δωδεκαθεϊστής που του έχει δοθεί το όνομα Αββακούμ ή Ησαϊας ή Ισαάκ ή Αβραάμ ή ξερωγώ Μελχισεδέκ ή έστω τα συνηθισμένα Ιωάννης ή Ιάκωβος ή Μαγδαληνή? Κι από την άλλη, ακόμα κι αν είναι παντελώς άθρησκος κάποιος, με ποιά λογική θα μπορούσε να λέγεται Χριστόφορος ας πούμε? 

Υπό αυτή την έννοια και για εμάς τους ακουσίως Κωνσταντίνους έχει ενδιαφέρον η σχετική νομολογία που σχηματίζεται σχετικά με τη διαδικασία αλλαγής του ονόματος κάποιου. Και υπό αυτή την έννοια έχει ενδιαφέρον η σχετική δημοσίευση του e-lawyer αλλά και η συνέντευξη του ανθρώπου που αποφάσισε  όχι για λόγους θρησκείας αλλά για λόγους α-θρησκείας να αλλάξει το όνομά του και από Αθανάσιος να το κάνει Ήλιος. 

Άσμα ασμάτων:
The Clash, 
What's my name


Τετάρτη, Οκτωβρίου 01, 2014

Οι παγανιστές της Χροισίς Αβγύς συνεχίζουν ακάθεκτοι τον παγανιστικό παγανισμό τους

Είχε πέσει μια ιδέα ότι ίσως το νομοσχέδιο για την "Οργάνωση της νομικής μορφής των θρησκευτικών κοινοτήτων και των ενώσεών τους στην Ελλάδα" έδινε ένα κάποιο τοσοδούλι παράθυρο για μια κάποια τοσοδούλα κάλυψη της ύπαρξης και δράσης των ανθρώπων που ζουν στην Ελλάδα και αυτοπροσδιορίζονται ως πολυθεϊστές ή δωδεκαθεϊστές ή εθνικοί ή όπως τελοσπάντων θέλει να ονομάζεται καθένας που τιμά τους θεούς.

Δε συνηθίζω ν' ασχολούμαι με τα ζητήματα του κοινοβουλίου, ωστόσο μου προκάλεσε κάποια εντύπωση το γεγονός ότι μέσες-άκρες όλα τα κόμματα της βουλής υπερψήφισαν ή δήλωσαν παρών (με θετικό πρόσημο) στην επί της αρχής ψηφοφορία του νομοσχεδίου για την "Οργάνωση της νομικής μορφής των θρησκευτικών κοινοτήτων και των ενώσεών τους στην Ελλάδα".

Όλοι, πλην των παγανιστών της Χρεισίς Αβγοίς.

Ψάχνοντας να βρω για ποιό στον πούτσο λόγο οι παγανιστές της Χρισύς Αβγείς είπαν βροντερό όχι στο νομοσχέδιο, βρήκα το εξής ποιητικό απόσπασμα από τον ιστότοπο των παγανιστών της Χρισίς Αβγύς (σιγά μη βάλω και λινκ):
Ο βουλευτής Αχαΐας Συναγωνιστής Μιχάλης Αρβανίτης ως αναπληρωτής Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος κατακεραύνωσε από βήματος της Βουλής την μνημονιακή συγκυβέρνηση που με το επαίσχυντο νομοθετικό έκτρωμα "περί θρησκευτικών μειονοτήτων" ισοπεδώνει την Ελλάδα.Παθητικός θεατής σε αυτό το ανοσιούργημα ο νυν αρχιεπίσκοπος της Ελλάδος, ο οποίος δεν μπορεί να αναπληρώσει το κενό του Μακαριστού Χριστοδούλου. Μόνο ελάχιστοι Μητροπολίτες με ελληνική ψυχή αντιδρούν στην ισοπέδωση.
Αυτά λέει το σάιτ των παγανιστών της Χ.Α.

Απομένει να μάθουμε την επί του θέματος άποψη των Ελλήνων που (θρησκευτικώς) αυτοπροσδιορίζονται ως πολυθεϊστές ή δωδεκαθεϊστές ή οπαδοί της ελληνικής θρησκείας ή κάτι σχετικό. 

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 28, 2014

Ψιλοβρέχει?

Τιμή για την Καστοριά
η εκλογή της κυρίας
που έχει μάθει να ζει σπαρτιάτικα.
Ναι, φίλε Καστοριανέ ψηφοφόρε.
Ίσως να ψιλοβρέχει. 

Παίζει όμως και να σε φτύνουν.
Στο πρόσωπο, μάλιστα.

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 26, 2014

Τάλετον: Τα UFO επιστρέφουν στη μίζερη καθημερινότητα των νεοελλήνων

Πληροφορίες εντός.
Να μελετηθεί με προσοχή.

Χρυσός. 
Σε έναν αρχαίο ιερατικό ύμνο
από τη λίμνη Τάκα.

Έκτακτος προσθήκη
από τα απόκρυφα κείμενα της λίμνης Τάκα:
Μια ισχυρή ένδειξις για το ότι η δευτέρα παρουσία
έχει προγραμματιστεί για το 2018.
Οι κουτσουλιές αποκαλύπτουν.
Κλικ -είναι must.