Τρίτη, Σεπτεμβρίου 30, 2008

ΕΠΗΞΑΜΕΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΑΛΘΑΚΕΣ...

Παλαιότερα, κάτι παραπλήσιο μου είχαν κάνει κι εμένα για ένα φεγγάρι. (Αγνοώ τους λόγους - Εν πάση περιπτώσει, το όλο θέμα είχε χάπυ εντ).

Τώρα το έκαναν σε ένα από τα μπλογκς της Λουκίας Ρικάκη. Αντιγράφω από το in.gr:
Αντιδράσεις έχουν προκαλέσει τα κριτήρια με τα οποία κρίνεται ως «απρεπές» το blog που έχει δημιουργήσει η σκηνοθέτις Λουκία Ρικάκη.

Όποιος επιχειρήσει να μπει στο ιστολόγιο youmymirror.blogspot.com, διαβάζει ένα κείμενο-προειδοποίηση της Google, το οποίο αναφέρει: «Προειδοποίηση περιεχομένου: Ορισμένοι αναγνώστες αυτού του ιστολογίου επικοινώνησαν με την Google, επειδή θεωρούν ότι το περιεχόμενό του είναι απρεπές. Γενικά, η Google ούτε αναθεωρεί ούτε επιδοκιμάζει το περιεχόμενο αυτού ή οποιουδήποτε ιστολογίου».

Εν συνεχεία, οι χρήστες του Διαδικτύου έχουν δύο επιλογές: είτε να επιλέξουν την εντολή «Κατανοώ και επιθυμώ να συνεχίσω» είτε την εντολή «Δεν επιθυμώ να συνεχίσω».

Σύμφωνα με τα Νέα, το θέμα άρχισε μετά την απόφαση ορισμένων επισκεπτών του Διαδικτύου -κακόβουλα ή για πλάκα, όπως λέει η σκηνοθέτις- να «λογοκρίνουν» το blog, διαφωνώντας με το περιεχόμενό του.

«Αφού γίνεται η συλλογή των flag (εργαλείο που δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να αντιδρούν στο περιεχόμενο ενός blog), εν συνεχεία αποφασίζεται η απαιτούμενη ενέργεια. Πιστεύουμε στην ελευθερία της έκφρασης ακόμα και όταν ένα blog περιέχει αύθαδες περιεχόμενο ή μη δημοφιλείς θέσεις. Συνειδητοποιούμε πως αυτό μπορεί να είναι απογοητευτικό και λυπούμαστε για την ενόχληση που προκαλεί» δήλωσε εκπρόσωπος της Google.

«Δεν έχω καμία αντίρρηση με την πρακτική της Google να διατηρεί ένα φίλτρο μέσα από το οποίο θα διακρίνει ποια blog περιέχουν άσεμνο περιεχόμενο. Η διαφωνία μου έγκειται στο γεγονός ότι δεν γνωρίζω πόσοι έκριναν το περιεχόμενο ως απρεπές, όπως επίσης και ότι δεν υπήρξε καμία ενημέρωση για τη συγκεκριμένη κίνηση εκ μέρους της εταιρείας» σχολιάζει η σκηνοθέτις.

Ανάμεσα στις ιστορίες που αναρτήθηκαν, υπάρχει και μία η οποία συνοδεύεται από ένα βίντεο στο οποίο φαίνονται οι γλουτοί μιας γυναίκας, όπως επίσης και η ψηφιακή αναπαράσταση ενός ανήλικου ντυμένου κοριτσιού. Αυτές οι εικόνες πιθανότατα προκάλεσαν τις αντιδράσεις κάποιων επισκεπτών.


Πάντα πίστευα ότι η λέξη "επισκέπτομαι" εμπεριέχει στη ρίζα της τη λέξη "σκέπτομαι". Ως εκ τούτου, τους συγκεκριμένους άτομους δεν θα τους ονόμαζα -ακριβώς- "επισκέπτες". Θα τους ονόμαζα (ξερωγώ) "μουσαφίρηδες" (πράγμα επίσης προβληματικό, εφόσον η λέξη "μουσαφίρης" μου θυμίζει συνειρμικά τη λέξη "μούσα". Τέλοσπάντων...)
Αλλά σε κάθε περίπτωση, είναι κακό πράμα η ύπαρξη τέτοιων επισκεπτών-μουσαφιραίων, γιατί υποδηλώνει και υπογραμμίζει το (γνωστό) γεγονός ότι ανάμεσά μας κυκλοφορούν κινούμενες όρθιες μάζες στόκων, έχοντες μία από τας εξής δύο μορφάς: Είτε του καλοκάγαθου βλακός που παίζει με το ψαλίδι, είτε του κακανάγαθου βλακός - σχιζοφρενούς λογοκριτού με το ψαλίδι.
Φανταζομαι ότι ήδη κοιμούνται ήσυχοι τώρα που κατήγγειλαν ακόμη μία απρέπεια!! με αυτον το τόσο 'ευπρεπή' τρόπο..Και η ομορφιά στη ζωη τους που κατοικεί άραγε?? την προσπερνούν φαντάζομαι γρήγορα μην τους κάψει το βλεμμα..Τόση ομορφια γυρω μας ειναι απρέπεια δεν κάνει να την κοιτάζουμε... γιατί μετά θα πρέπει ανάλογα να αλλάξουμε τη ζωη μας..μάλλον θλιβερός είναι ο ύπνος τους,παρόλα αυτα τους ευχόμεθα όνειρα γλυκά..

όπως το θέτει η ίδια η Λουκία Ρικάκη στο εν λόγω μπλογκ της.

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 27, 2008

ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ...

Κάνοντας μια ευλογκότσαρκα στα ευλόγια που σπανίως επισκέπτομαι, αλίευσα δύο συλλεκτικά δικαστικά διαμαντάκια από το ευλόγιον του Γιάννη του Σουηδού.

Το πρώτο διαμαντάκιον αφορά μια σοφή και πλήρη δικαίου, απόφαση του Μονομελούς πρωτοδικείου Ναυπλίου στις 1/7/2008 (πριν ένα τρίμηνο, δηλαδή), με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αγροτοκτηνοτρόφων της Αργολίδας για την ίδρυση σωματείου.
Η ίδρυση του εν λόγω σωματείου («Αγροτοκτηνοτροφικός Σύλλογος Αργολίδας») ορθώς εκρίθη αντισυνταγματική (είπαμε: δεν θα το κάνουμε αμέρικαν μπαρ σ' αυτό τον τόπο), με σοφά και διαυγή επιχειρήματα, του τύπου:
"...η διάταξη του καταστατικού, με την οποία σκοπείται "η ταξική συνειδητοποίηση του αγρότη" αντίκειται ευθέως προς τη δημόσια τάξη, δεδομένου ότι πουθενά στην ελληνική νομοθεσία δεν επιχειρείται διάκριση του Ελληνικού λαού σε κοινωνικές τάξεις..."

Σοφόν! Σοφότατον το σκεπτικόν!
Για λεπτομερή περιγραφή αυτής της θεόπνευστης δικαστικής αποφάσεως, κλικ στο σχετικό άρθρο του Ριζοσπάστη.

Ε, είδαν οι Δανοί δικαστές τη θεόπνευστη αυτή απόφαση, και σου λέει "Εμείς τι κάνουμε εδώ στη Δανία? Μπρίκια κολλάμε"?
Αποφάσισαν λοιπόν (στα πλαίσια της ευγενούς δικαστικής άμιλλας) να χώσουν έξι μήνες φυλακή σε δύο μέλη της (υπόπτου) οργανώσεως "Fighters and Lovers". Τα δύο αυτά μέλη της προαναφερθείσης σκοτεινής οργανώσεως, υπέπεσαν στο σοβαρότατο αδίκημα του να τυπώσουν μπλουζάκια που υποστήριζαν το "Λαικό Μέτωπο για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης-PFLP" και το "FARC", το αντάρτικο στην Κολομβία. Τα χρήματα από τις πωλήσεις τα έστελναν, λέει, για ενίσχυση των οργανώσεων αυτών.
Όμως η Ευρωπαική ένωση έχει χαρακτηρίσει αυτές τις οργανώσεις τρομοκρατικές, και άπαξ και κοτζάμ Ε.Ε. τις έχει χαρακτηρίσει ως τρομοκρατικές, τότε βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα, και τα χέρια των δικαστών λυμένα.
Διότι, τι μπλουζάκια και μάνδολες, εδώ μιλάμε για τρομοκράτες... και όσοι συμπαραστέκονται εις τους τρομοκράτες θα πατάσσονται ανηλεώς!
(Αχ, να'ξευρα σουηδικά, θα έκανα κλικ εδώ... και πόσο πιο ενημερωμένος θα ήμανε...
Ξεύρω όμως λίγα αγγλικούλια, οπότε βρήκα μια παμπάλαια -προ διετίας- άκρη επί του θέματος των δανέζικων τρομοκρατικών μπλουζακίων.
Εβοηθήθην και από αυτό εδώ, βέβαια...).

Και γενικώς με κάτι τέτοια ασχολούμαι τις ελεύθερες ώρες μου, αναλογιζόμενος αν ήντονε κόπανοι αυτοί που κατά καιρούς οραματίζοντο ένα καλύτερο μέλλον...

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 26, 2008

SICILO E ALTRI FRAMMENTI
(και άλλα weekend κομμάτια κι αποσπάσματα)


Και ναι μεν τυγχάνω καλεσμένος (από κάτι αδέρφια μετανάστες) να παρευρεθώ στο φεστιβάλ του Συνασπισμού (είπαμε, δεν είπαμε? Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακο στο Πεδίο του Άρεως) όπου θεωρητικώς θα έχω τη δυνατότητα να απολαύσω οντότητες όπως ο Φοίβος Δεληβοριάς, ο Αργύρης Μπακιρτζής ή η Σωτηρία Λεονάρδου... (δεν αποκλείω και το ενδεχόμενο να προκύψει καμιά καλή συζήτηση... αλλά Συνασπισμός είναι αυτός... δεν του έχω και μεγάλη εμπιστοσύνη, χωρίς να αποκλείω τις εκπλήξεις)...

Όμως το μυαλό μου ήδη πετάει και ίπταται πάνω από το Ηρώδειο, όπου ο φοβερός και τρομερός 75χρονος νεανίας Ένιο Μορικόνε θα με μαγέψει, τη βλέπω εγώ τη δουλειά (28 και 29 του μήνα, ήτοι σχεδόν μεθαύριο) με τις κινηματογραφικές μουσικές του αφενός, αλλά και με το Σείκιλο.
(Αρχικές πληροφορίες περί Σεικίλου, ω! αναγνώστα, θα βρεις εδώ).

Όμως, μιας και παραπάνω ανέφερα τα αδέρφια μου τους μετανάστες, οφείλω να αναφερθώ και στο www.epanellinismos.com, κάποιοι θαμώνες του οποίου, πρόσφατα, με έχουν στολίσει με όχι και τόσο εύηχα επίθετα (πράγμα που δεν με απασχολεί -απόψεις είναι αυτές), ωστόσο τους ανθρώπους που το έστησαν τους είχα για πιο όμορφους και πιο ευγενείς και πιο δικά μας παιδιά απ' όσο αποδεικνύονται στο συγκεκριμένο κειμενάκιον περί "λαθρομεταναστών".

Είπαμε, το μυαλό μου ίπταται πάνω από το Ηρώδειο, έχει και συννεφιά, και υπό μία έννοια έπεσα από τα σύννεφα διαβάζοντας το συγκεκριμένο μνημειώδες κειμενάκιον, που καταλήγει με την φοβερή και τρομερή κατακλείδα: "Αν θέλεις να βοηθήσεις στους λαθρομετανάστες να ξέρεις ότι τροφοδοτείς τους αυριανούς δολοφόνους του παιδιού σου".

Δύσκολο άθλημα στις μέρες μας ο σκεπτικισμός... Καμιά φορά ξεπέφτει στην απλοϊκότητα... Και δεν υπάρχει χειρότερο πράμα από τον απλοϊκό σκεπτικισμό...

Αλλά εντάξει, δε θα πεθάνουμε κιόλας...

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 25, 2008

ΣΤΙΣ ΑΜΜΟΥΔΙΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ...

Μεταφερόμεθα νοητά στην αρχαία Αίγυπτο.
Δημοτικό σχολείο, μάθημα ιερογλυφικής ορθογραφίας.
Η δασκάλα υπαγορεύει και τα παιδάκια γράφουν ιερογλυφικά:
"Ο ένδοξος Φαραώ μας, Ραμσής Β’, γιός του Ώρου και της Ίσιδος, Θεός επί γης, το ίδιο δυνατός με τον Όσιρι, παντοδύναμος, πανέμορφος, αρρενωπότατος σαν τον..."
Από τα πίσω θρανία, ένας κουμπούρας μαθητής σηκώνει το χέρι του και ρωτάει:
"Κυρία, η λέξη "αρρενωπότατος" με πόσα αρχίδια γράφεται?"

Χτες έτυχε να ξανα-επισκεφτώ μια από τις πολλές ιστοσελίδες που εμπεριέχουν και αναλύουν "Το μυστήριο του ελληνικού αλφαβήτου".

Πάντα πίστευα ότι το ελληνικό αλφάβητο είναι ένα μυστήριο, υπό την έννοια ότι μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να γράψουμε μυστήρια πράματα. Μυστήρια πράματα, όπως αυτό εδώ.

Για κάποιους ανεξερεύνητους και αδιευκρίνιστους λόγους, κάθε φορά που αναφέρεται από κάποιον το συγκεκριμένο "μυστήριο του ελληνικού αλφαβήτου", έρχεται συνειρμικώς στη μνήμη μου το ανεκδοτάκιον με τα πιτσιρίκια που μαθαίνουν να γράφουν ιερογλυφικά.
Περίεργον πράμα οι συνειρμοί...

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 22, 2008

ΠΟΠ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΧΕΣ

Μεσούντος του 1995 η Joan Osborne (αξιόλογος και αξιέραστος νεανις) εθεώρησε σκόπιμο να κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ με τον τίτλο Relish. Στο εν λόγω άλμπουμ επεριλαμβάνετο μια ζόρικη μπαλαντίτσα, που άπτετο θεολογικών ζητημάτων. Έθετε το κεφαλαιώδες ερώτημα "What if God was one of us?" και ορισμένοι ακροαταί της μπαλαντίτσας άρχισαν να ψάχνονται σχετικά με το τι στάση θα όφειλαν να κρατήσουν "if God was one of us".
(Οι στίχοι του άσματος μπορούν να αναγνωσθούν εδώ. Μεταξύ άλλων, θέτουν θεμελιώδη ερωτήματα της μορφής:

If God had a name, what would it be?
And would you call it to his face
If you were faced with him in all his glory?
What would you ask if you had just one question?

And yeah yeah God is great
yeah yeah God is good
yeah yeah yeah yeah yeah

What if God was one of us
Just a slob like one of us
Just a stranger on the bus
Trying to make his way home

If God had a face what would it look like?
And would you want to see
If seeing meant that you would have to believe
In things like heaven and in Jesus and the saints and all the prophets?).

Όμως, στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας, είναι εξακριβωμένο το εξής γεγονός: Ενός θεολογικού ερωτήματος, μύρια ανάλογα θεολογικά ερωτήματα έπονται.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ένας άνθρωπος με ψυχή και με βαθιά θεολογικά ενδιαφέροντα, (ο θρυλικός Bob Rivers) έθεσε εκ του ραδιοφωνικού άμβωνος το μέγα θεολογικό ερώτημα:
"What If God Smoked Cannabis?" θέτοντας όλους εμάς τους κοινούς θνητούς σε νέες θεολογικές αναζητήσεις, σε νέους θεολογικούς προβληματισμούς...
Διότι τα ερωτήματα που θέτει, όντας εξίσου ριζοσπαστικά με τα ερωτήματα του τραγουδιού της Joan Osborne, μας θέτουν όλους προ των ευθυνών μας, ενόψει της αιωνίου ζωής!
Ενδεικτικώς, ερωτά:

If God had long hair and a goatee,
And if his eyes looked pretty glazed...
If He looked spaced out would you buy his story?
Would you believe he had an eye infection?

And yeah, yeah, God he looks baked
And yeah, yeah, God He smells good,
And yeah, yeah, yeah yeah yeah...

What if God smoked cannabis?
Hit the bung like some of us?
Drove a tie-dyed microbus,
And he subscribed to Rolling Stone?

When God made this place,in the beginning,
Did He plant any seeds?
Or did he put them there for Adam and Eve,
So they'd be hungry for the apple that the snake
Was always offering?

Ενώ παρακάτω, στη συνέχεια του τραγουδιού, μας ερωτά στοχαστικά και χαρμολυπημένα:

What if God smoked cannabis?
Do you suppose he had a buzz
When he made the platypus
When he created earth, our home?
Does He like Pearl Jam or the Stones?
And do you think He rolls His own
Up there in heaven on the throne?
And when the saints go marching home,
Does he just sit and smoke a bone?

Δυστυχώς, όλα αυτά τα ερωτήματα είτε δεν θα απαντηθούν ποτέ, είτε θα απαντηθούν όταν πλέον δεν θα έχει καμιά σημασία...
Αυτή είναι η μοίρα των θεολογικών ερωτημάτων: Να έχουν καθυστερημένες απαντήσεις (ό,τι κι αν σημαίνει η λέξη "καθυστερημένες") ή να μην έχουν καθόλου απαντήσεις...

Εν πάση περιπτώσει, για όποιον θέλει να αισθανθεί λιγάκι αυτοσχέδιος θεολόγος μπαίνοντας στο κλίμα του εν λόγω τραγουδιού, αυτό το λινκ με μια οπτικοακουστική εκδοχή του άσματος, θα βοηθήσει πολύ.

Α, παρά λίγο να το ξέχναγα: Εδώ είναι και το βιντεάκιον από το αρχικό τραγουδάκιον της Joan Osbourne.
GUILTY OR NOT GUILTY???

Αθώος ο Σωκράτης, από Αμερικανικό δικαστήριο,
2.409 χρόνια μετά

Στην μεγάλη αίθουσα παραστάσεων του Σαιξπηρικού Θεάτρου της Ουάσιγκτον συγκεντρώθηκαν στα μέσα του Σεπτέμβρη κάπου οκτακόσιοι διακεκριμένοι Αμερικανοί νομομαθείς, ακαδημαϊκοί και άλλοι εμπειρογνώμονες που επανεξέτασαν τις κατηγορίες σε βάρος του Σωκράτη από την πόλη των Αθηνών το 399 π.Χ.
Η αναπαράσταση της πολύκροτης τούτης δίκης της αρχαιότητας έγινε υπό την αιγίδα του Πρέσβη της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον, Αλέξανδρου Μαλλιά. Προήδρευσαν ο Αρεοπαγίτης Samuel Alito (φωτο), μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών και οι ανώτατοι Αμερικανοί δικαστικοί Paul Michel, Rosemary Collyer, Brett Kavanaugh και Richard Leon.

Με επιχειρήματα που άντλησαν μέσα από στοιχεία τα οποία περιέχονται στα «Απομνημονεύματα» του Ξενοφώντα και στα έργα του Πλάτωνος «Απολογία», «Κρίτων» και «Φαίδων», οι συνήγοροι της κατηγορούσας αρχής Betty Jo Christian και Pantelis Michalopoulos, από την δικηγορική εταιρεία Steptoe and Johnson, υποστήριξαν πως ο Σωκράτης ήταν εισηγητής «καινών δαιμονίων» και ασκούσε επιβλαβή επίδραση πάνω στους νέους.

Από την άλλη μεριά, οι συνήγοροι υπεράσπισης του Σωκράτη, Abe Krash, της δικηγορικής εταιρείας Arnold and Porter, και Abe Lowel, της δικηγορικής εταιρείας McDermond, Will and Emery, αντέκρουσαν τις κατηγορίες χρησιμοποιώντας επιχειρήματα επίσης βασισμένα στα ίδια κλασσικά ντοκουμέντα και υποστήριξαν ότι ο Σωκράτης καταδικάστηκε άδικα την εποχή που ζούσε.

Τις αγορεύσεις των συνηγόρων κατηγορίας και υπεράσπισης ακολούθησε συζήτηση με το κοινό, την οποία συντόνισε ο καθηγητής Alfonso Gomez-Lobo του Πανεπιστημίου Washington και μετά από την συζήτηση ήρθε η ώρα οι θεατές, που διαδραμάτιζαν ρόλο ενόρκων, να δώσουν την ετυμηγορία τους.

Η συντριπτική πλειοψηφία των 800ων Αμερικανών ενόρκων αποφάνθηκε ότι ο Σωκράτης είναι «Αθώος». Κατά την κρίση τους, ο Σωκράτης είναι μια από τις πιο εξέχουσες μορφές της ελληνικής και της παγκόσμιας φιλοσοφίας που με το θάρρος και την ηρεμία με την οποία αντιμετώπισε την άδικη ποινή του εξελίχτηκε σε θρυλικό ήρωα και μάρτυρα της φιλοσοφίας.

(Τα παραπάνω είναι μερική αναδημοσίευση από το πολύ καλό "taxalia - Τo N.1 BLOG ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ". Για περισσότερα, εδώ: http://taxalia.blogspot.com/2008/09/2409.html

Αξιόλογη η πρωτοβουλία για τη δίκη, δε λέω όχι... (Αν και σε κάποιο φόρουμ πήρε το μάτι μου πως η απόφαση καλεί τους τυχόν ζώντες απογόνους του Σωκράτη να ζητήσουν αποζημίωση -δεν ξέρω αν πρόκειται για ράδιο αρβύλα).

Υποθέτω βάσιμα ότι σε καμιά δεκαριά χιλιάδες χρόνια θα γίνει αναψηλάφηση και της δίκης του Σαντάμ Χουσεϊν, ο οποίος ναι μεν ήταν κάθε άλλο παρά φιλόσοφος, υπήρξε όμως εκτελεσθείς, όπως και να το κάνουμε.

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 17, 2008

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ

...Ναι, φίλε μου, διότι για μένα, ο έρωτας με όλα του τα φαινόμενα, και όχι ως μία έννοια ανεδαφικώς τυποποιημένη από την ηθική, ο έρωτας λοιπόν εν τη πληρότητί του, ο έρωτας ο αληθινός, ο έρωτας ο βιολογικός και πάσα ωστική φορά ή δύναμις είναι έν και το αυτό - δηλαδή ενέργεια ερωτική και ηδονική του σώματος και της ψυχής, τουτέστιν η πλήρης, ενιαία και αδιαίρετη ουσία, όχι μόνο του ατόμου, αλλά και της καθολικής υπάρξεως του κόσμου. Η ζωή για μένα, Σέργιε, είναι ο Έρως, αλλά ο Έρως πλήρης, με όλα του τα φαινόμενα αλληλένδετα, συνυφασμένα και συγκρατούντα την ολοκληρωτικήν υπόστασιν και μορφήν του. Ενώ εσύ, φίλε μου, βλέπεις με άγχος τα επιμέρους στοιχεία και ζητήματα ενός πλήρους και ακεραίου συνόλου, εν ώ επιτυγχάνομεν ή αποτυγχάνομεν, αναλόγως με τον βαθμόν εις τον οποίον δεχόμεθα ή δεν δεχόμεθα το σύνολον τούτο, και το άγχος σου αυτό, αγαπητέ μου, που δεν διαφέρει καθόλου από τον φόβο της κολάσεως των χριστιανών, σε εμποδίζει, Σέργιε, να δης τον έρωτα στα μάτια, δηλαδή να δης την ζωή εν τη υπερόχω και συμπαγεί, άνευ Καλού ή Κακού ακεραιότητί της, όταν, εν θριάμβω, μέσα από τους έρωτας και μέσα από τας μάχας, εν ηδονή και εν δυνάμει ολοκληρούμεθα...

Μα πείτε μου, δεν είναι ευχάριστη σύμπτωση το να αναζητάς σερφάροντας και να σερφάρεις αναζητώντας διάφορα ποδοσφαιρικά νέα, και άξαφνα να πέφτεις πάνω στον πρώτο τόμο του εξαιρετικού έργου "Μέγας Ανατολικός" του Ανδρέα Εμπειρίκου? Και μάλιστα να τον πετυχαίνεις σε ηλεκτρονική μορφή (καιρός ήταν) και (χαμογελώντας πονηρά κάτω απ' τα μουστάκια σου) να αρχίζεις να αναλογίζεσαι τις γκριμάτσες που θα κάνουν διάφοροι αγάμητοι όταν θα διαβάζουν....

Εν πάση περιπτώσει, μια στάση ένα κλικ εδώ (ήτοι στον πρώτο τόμο του έργου) κρίνω πως είναι κάτι επιβεβλημένο.

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 16, 2008

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΩ ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ (μέρος νιοστόν)
(ΤΡΈΜΕ ΠΟΥΤΙΝ!!!)

Πάντοτε ήθελα να έχω ένα διαμερισματάκι με θέα το Μαυσωλείο του Λένιν. Έτσι, να πηγαίνω να επισκέπτομαι συχνάκις τη μουτράκλα του εν λόγω. Ωστόσο, μου εφαίνετο δύσκολον πράγμα, ελλείψει χρημάτων.
Ώσπου η έγκριτος Καθημερινή μου ήνοιξεν τα μάτια:

Αυτοκρατορικά χρυσόβουλλα, πατριαρχικά σιγίλια και οθωμανικά φιρμάνια περιλαμβάνονται στο νομικό οπλοστάσιο μονών του Αγίου Ορους, που διεκδικούν δεκάδες χιλιάδες στρέμματα γης. H πιο φιλόδοξη διεκδίκηση είναι αυτή της Μονής Ιβήρων, η οποία εγείρει απαίτηση για «φιλέτο» της Κόκκινης Πλατείας στη Μόσχα το οποίο οι μοναχοί υποστηρίζουν ότι τους ανήκει ως μετόχι. Λένε, μάλιστα, ότι ο Μπόρις Γέλτσιν τους είχε υποσχεθεί παραχώρηση ενός οικοδομικού τετραγώνου αλλά ο Πούτιν φέρεται ανένδοτος.

Ντροπή σου ρε Βλαδίμηρε με τις κοσμοσφαίρες σου και με τα αντιβαρυτικά τασάκια σου!!! Τι σου ζητάνε οι άνθρωποι? Ένα κομματάκι γης σου ζητάνε...
Δηλαδή έτσι θα μου ξηγηθείς και μένα, όταν σου παρουσιάσω τα σιγίλλια με τα οποία θα μου ανήκει -εξ αδιαιρέτου με τη μονή Ιβήρων- η άλλη μισή Κόκκινη πλατεία?

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 13, 2008

ΝΕΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ!!!
Gay scientists isolate Christian gene!!!

Ναι, είναι γεγονός!!!
Εκεί που όλοι έψαχναν το γονίδιο που κάνει τα παιδιά μας ομοφυλόφιλους... Εκεί που όλοι ελπίζαμε πως θα δούμε θεού πρόσωπο, εκεί που ελπίζαμε πως τα ομοφυλόφιλα παιδιά μας θα θεραπευθούν γονιδιακώς και θα γίνουν καλοί οικογενειάρχαι και καλοί χριστιανοί...

Άξαφνα, κάποιοι διακεκριμένοι γκέϊ επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν ακριβώς το αντίθετο: ήτοι να εντοπίσουν το γονίδιο που κάνει τα παιδιά μας να γίνονται χριστιανοί!!!!

Δείτε περισσότερες λεπτομέρειες, κλικάροντας εις το τήδε κείμενον αποκαλυπτικόνε βίδεον.

Τσκ, τσκ, τσκ... Τι σου είναι η επιστήμη.....

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 11, 2008

ΤΟ ΠΑΙΔΙΟΝ, Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΤΟ ΠΕΔΙΟΝ, ΤΟ ΠΕΔΙΛΟΝ, Η ΤΡΟΧΟΠΕΔΗ, ΤΟ ΨΥΧΟΠΑΙΔΙ κλπ κλπ

Κάποια μέρα, προ μηνών, έτσι όπως ήμανε αραχτός και περίμενα κάποιο λεωφορείο στα ΚΤΕΛ της Αμαλιάδας, το βλέμμα μου ανεπαύθη ιλαρόν και ανάλαφρον, πάνω σε μια μαγική ταμπέλα:
"ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΑ ΕΙΔΗ".
Πλήρης ιλαρότητος και χαβαλέ, άρχισσα να αναπτύσσω μίαν καινοφανή θεωρίαν εις τους συνταξιδιώτας μου, εξυμνών την νέαν αυτήν επιστήμην:
Την ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗΝ!
Άρχισα να εξηγώ εις τους συνταξιδιώτας μου, ότι η ορθοπαιδική αποτελεί τομήν εις την παιδαγωγικήν επιστήμην, ότι η ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗ αποτελεί μίαν νέαν εκπαιδευτικήν μέθοδον, ήτις τυγχάνει εξέλιξις μιας παλαιοτέρας, ευρύτατα διαδεδομένης εκπαιδευτικής μεθόδου:

Παλιά, όταν ήμανε πιτσιρής μαθητάκος του δημοτικού, ο διασκαλάκος υπέβαλλε τους απειθάρχους μαθητάς εις την εξής βάσανον:
"Για τιμωρία, σήκω και στάσου όρθιος δίπλα στον πίνακα!".
Και ο μαθητάκος ο απείθαρχος, εσηκώνετο και εστέκετο όρθιος, συνήθως κάνοντας γκριμάτσες και χλευαστικάς κινήσεις πίσω από την πλάτην του δασκαλάκου.
Τι εποχές... Πλάκα είχε. Ορθοπαιδική και ορθοπαιδευτική πλάκα.

Εκείνη τη μέρα λοιπόν, εν Αμαλιάδι, ήρχισα εξηγών ότι η "ορθοπαιδική" αποτελεί την σύγχρονον εξέλιξιν εκείνης της μεθόδου.

Από τότε και μετά, άρχισα να βλέπω συνεχώς μπροστά μου ορθοπαιδικούς.
Μέχρι τότε, είχα συνηθίσει να βλέπω ορθοπεδικούς. Με έψιλον.

Ορθοπαιδικούς (με άλφα-ιώτα), δεν είχα ξανα-ματα-συναντήσει, ή δεν είχα προσέξει την ύπαρξίν των. Τώρα όμως που μου είχε μπει η ιδέα, διαπίστωνα έντρομος ότι οι ορθοπαιδικοί είναι παντού!
Κάθε γωνιά και προπατζήδικο, κάθε οδός και ορθοπαιδικός!

Μιλάμε, χιλιάδες ορθοπαιδικοί.
Είμεθα κυκλωμένοι από ορθοπαιδικούς, ενώ οι λιγοστοί εναπομείναντες ορθοπεδικοί αμύνονται σθεναρά, υπερασπιζόμενοι το έψιλον της ορθοπεδικής.
Πρόκειται για σημαντική μάχη...

Ευελπιστούσα ότι τελικώς οι ορθοπεδικοί θα νικήσουν τους ορθοπαιδικούς.
Πλην -φεύ!- δεν υπάρχει τέτοια ελπίς!
Ψάχνοντας, εδιαπίστωσα ότι η "Άσπρη Λέξη" έχει ασχοληθεί με το ζήτημα και το ιστορικό του ζητήματος. Για όσους βαριούνται να κάνουν κλικ στην Άσπρη Λέξη, παραθέτω εδώ το ρεζουμέ της ιστορίας:

Από το έτος 1995 και μετά ενέσκηψε μια ανεξήγητη μόδα γραφής της Ορθοπεδικής με «αι» (Ορθοπαιδική) προς μίμησιν με το «ae» των Βρεττανών Αγγλοσαξώνων (Orthopaedics). Πρωτεργάτες αυτής της υποκίνησης της «αλλαγής» ήταν μάλλον κάποιοι καθηγητές Ορθοπεδικής που αποφάσισαν να ενασχοληθούν προφανώς και με γλωσσολογικά θέματα θέτοντας την υπόθεση στην ΕΕΧΟΤ προς επίλυση. Η ΕΕΧΟΤ διά του τότε Προέδρου της απευθύνθηκε σε 3 Καθηγητές γλωσσολογίας (Μπαμπινιώτης, Χρηστίδης και Πετρούνιας) οι οποίοι γνωμοδότησαν επιστημονικώς (διαθέτω τα κείμενα των 3 γνωμοδοτήσεων σε αρχείο Word). Tελικά μετά από πολλές αναβολές και καθυστερήσεις η ΕΕΧΟΤ έθεσε το θέμα σε ψηφοφορία Γενικής Συνέλευσης, όπου με ... πλειοψηφία «αποφασίσθηκε» η «Ορθοπεδική» να γράφεται πλέον ως «Ορθοπαιδική».

Έτυχε να απουσιάζω από αυτή τη Γενική Συνέλευση της ΕΕΧΟΤ, αλλά πληροφορήθηκα ότι ως συνήθως παρευρίσκονταν 50-100 άτομα από το σύνολο των 1500 περίπου Ελλήνων Ορθοπεδικών (τότε). Ετσι έχουμε πλέον την παγκόσμια πρωτοτυπία για το βιβλίο ρεκόρ Γκίνες, να τεκμηριώνεται η ορθογραφία μιάς λέξης ενδεικτικής επαγγέλματος και επιστήμης, με δημοκρατικές διαδικασίες!!! Τι άλλο θα δούμε πλέον σ’ αυτή τη χώρα!


Είμαι εκστατικός και εκστασιασμένος!
Με φτιάχνουν κάτι τέτοια!
Θέλω να χορέψω έναν καρσιλαμά!

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 10, 2008

ΤΟ ΞΟΡΚΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΡΡΩΣΤΕΙΕΣ

Εις το χωριό αυτό, το αίμα σου, όσον παραιώνιον και αν τύχει να είναι, πιστεύει και αυτό ότι ανήκει εις νέας και νεανικάς φλέβας και κυκλοφορεί ζωηρότερον. Ευθυμείς. Δεν την βαριέσαι, ούτε σε βαριέται η ζωή. Και αρχίζεις την συνδιάλεξιν με την γριά κουμπάρα (η νέα σου ετοιμάζει την αθάνατην άσπρην χωρικήν φρικασάδα διά το μεσημέρι).

-Μ' αφήνεις κουμπάρα, σε μιαν άκρη της αυλής ν' ανάψω αυτήν την αφάνα?
-Και δεν την ανάβεις? Θα ψήσεις τίποτις? Δεν είναι ανάγκη...
-Καλέ όχι δα! Έτσι για να ιδώ τη φλόγα της που θα πάει χιλιόγλωσση τον ανήφορο, σα Βενέτικο χρυσάφι.
-Μπά!

Και το ελαφρόν μειδίαμα που προσπαθεί να μετριάσει την έκφρασιν της ματιάς της, με αναγκάζει να υποστηρίξω το άτομόν μου, γενικεύων το πράγμα:

-Έτσι είμαστε, κυρά κουμπάρα, εμείς οι καλαμαράδες: ζεβζέκηδες. Μα να σου πω και τ' άλλο? Ο φιλάργυρος -ο τσιγκούνης να πούμε- που καμαρώνει τα φλουριά της κάσας του, χωρίς να βάζει χερικό απάνω τους, τι άλλο κάνει? Αυτός μάλιστα καμιά φορά ψοφάει της πείνας...
-Τι κάνεις εκεί? Με χαρτί πολεμάς ν' ανάψεις την αφάνα? Δεν παίρνεις ένα αναμμένο κλαρί? Βασιλική! Φέρε του κουμπάρου...
-Όχι, δεν είναι ανάγκη... Θέλω με τα σπίρτα μου και με το κομμάτι αυτό της εφημερίδας ν' ανάψω τη φωτιά.

Και διά να εξουδετερώσω κάπως το δεύτερον μειδίαμά της, το οποίον εχάθη σε μιαν έκρηξιν καγχασμού:

-Αυτό το κομμάτι της εφημερίδας, κυρά κουμπάρα μου που λες, μιλάει για ένα σωρό αρρώστειες της Αθήνας, και θέλω να το κάψω, περνώντας το από τις τρείς φλόγες...
-Αααα! Τώρα κατάλαβα τι κάνεις. Ξόρκι! Τό'κανε και η μακαρίτισσα η μάνα μου αυτό. Έκαιγε τη ρετσέτα του γιατρού! Καλά κάνεις... Καλά κάνεις...
-Άκου να στις διαβάσω τις αρρώστειες πριν να τις κάψω: Μονή Βατοπεδίου, Βιστονίδα, Καχριμάκης, Βουλγαράκης, ανεργία, μίζες, Τσουκάτος, Ζίμενς, ντοπαρίσματα, Τσίπρας, ακρίβεια, Αμπχαζία, Οσετία, πείραμα του CERN...
-Μπα, μπα! Ξορκισμένες να'ναι!!! Κάφ'τες κουμπάρε μου, κάφ'τες γρήγορα! Καλά τους κάνεις! κάφ'τες!


(πρόκειται για ένα κείμενο του Δ. Γρ. Καμπούρογλου, από τον "Αναδρομάρη της Αττικής". Όπως είναι οφθαλμοφανές, μερικές σειρές προς το τέλος του κειμένου υπέστησαν τη βέβηλη παρέμβασή μου. Α, ναι, και καλό χειμώνα να'χουμε).

Κυριακή, Αυγούστου 03, 2008

ΓΚΑΝΤΕΜΙΑ...


Το Υπουργείο Πολιτισμού οργανώνει την 16η Αυγούστου 2008, σειρά εκδηλώσεων σε Αρχαιολογικούς Χώρους και Μνημεία προκειμένου να απολαύσει το κοινό την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο. 70 Αρχαιολογικοί Χώροι και Μνημεία θα παραμείνουν ανοιχτοί, ενώ σε 40 από αυτούς θα πραγματοποιηθούν μουσικές ή θεατρικές εκδηλώσεις, σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλους φορείς.


Το εδιαβάσαμε και εγουστάραμε σφόδρα-σφόδρα!
"Α, τι καλά! θα πάμε σούμπιτοι στον Κεραμεικό, απ' όπου -εμπειρικώς γνωρίζομεν πως- είναι γκαγκάν εμπειρία η θέαση της αυγουστιάτικης πανσελήνου παρά το τριτοπατρειον, το σούπερ-ντούπερ ΗΙΕΡΟΝ ΤΡΙΤΟΠΑΤΡΕΩΝ, επομένως θα έχουμε και παρέα !!!" είπαμε ενθουσιωδώς.

Πλην, (φεύ!) κούνια που μας κούναγε... Διότι, κοιτώντας προσεκτικότερα τον κατάλογο των 70 αρχαιολογικών χώρων, εδιαπιστώσαμε πως ο Κεραμεικός λάμπει διά της απουσίας του...
Οι τριτοπάτορες θα στερηθούν την πανσέληνη παρουσία μας, κι εμείς τη δικιά τους...
Κλαψ!
Σνιφ!
Λυγμ!
Ο Κεραμεικός κλειστός, ο Αρδηττός θεόκλειστος, ρε τι τραβάμε κι εμείς οι επιλεκτικοί πανσέληνοι μερακλήδες...
Τώρα θα πρέπει να βρούμε άλλο χώρο για να αισθανθούμε την πανσέληνο της 16ης Αυγούστου... Μάλλον για Ολυμπιείο μας κόβω, τα άλλα θα είναι μακριά.
Βέβαια παίζει και η Σαμοθράκη, αλλά δεν μας βλέπω να φτάνουμε ως εκεί...

(Όλος ο κατάλογος των 70 τόπων, βουαλά. Ρίχτε του καμιά ματιά, μπορεί να βρείτε τίποτες ενδιαφέρον...)
ΕΙΜΑΙ ΣΤΑ ΧΑΗ ΜΟΥ...

Για ολωσδιόλου θολούς, ασαφείς και απροσδιόριστους λόγους, θεώρησα σκόπιμο -μες το κατακαλόκαιρο- να μπει κάπου εδώ η "Φαντασία" του μακαρίτη του Σκαρίμπα. Έτσι, για να υπάρχει.
Βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα...

ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Nάναι σα να μας σπρώχνει ένας αέρας μαζί
προς έναν δρόμο φειδωτό που σβει στα χάη,
και σένα του καπέλλου σου βαμμένη φανταιζί
κάποια κορδέλλα του, τρελλά να χαιρετάει.

Kαι νάν’ σαν κάτι να μου λες, κάτι ωραίο κοντά
γι’ άστρα τη ζώνη που πηδάν των νύχτιων φόντων,
κι’ αυτός ο άνεμος τρελλά, –τρελλά να μας σκουντά
όλο προς τη γραμμή των οριζόντων.

Kι’ όλο να λες, να λες, στα θάμβη της νυκτός
για ένα –με γυάλινα πανιά– πλοίο που πάει
όλο βαθειά, όλο βαθειά, όσο που πέφτει εκτός :
όξ’ απ’ τον κύκλο των νερών –στα χάη.

Kι’ όλο να πνέει, να μας ωθεί αυτός ο αέρας μαζί
πέρ’ από τόπους και καιρούς έως ότου –φως μου–
–καθώς τρελλά θα χαιρετάει κείν’ η κορδέλλα η φανταιζί,–
βγούμε απ’ την τρικυμία αυτού του κόσμου…

Παρασκευή, Αυγούστου 01, 2008

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΘΗΣΑΥΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
(μέρος γάμα - με αφορμή ένα πανέμορφο λείψανο)

Ο άγιος Σάββας κάπου πρέπει να έζησε και κάπου πρέπει να πέθανε. Δεν τα ξέρω καλά, υποθέτω πάντως ότι πέθανε κάπου στα δωδεκάνησα. Μπορεί να κάνω και λάθος, βέβαια.
Σημασία έχει ότι ο άγιος Σάββας δεν έλιωσε.
Σύμφωνα με έγκριτους θεολόγους, είναι καλό σημάδι το μη-λιώσιμο. Και ο άγιος Σάββας, το είχε αυτό το καλό σημάδι. Ετάφη μεν, αλλά δεν έλιωσε.
Αντίθετα, με θαυματουργικό τρόπο, διατήρησε και μετά θάνατον όλη την ομορφιά και τη γοητεία του, όπως βλέπουμε στις παρακάτω φωτογραφίες:

Στην πρώτη φωτογραφία, ο άγιος Σάββας σχεδόν ανφάς. Παρατηρούμε εκστασιασμένοι τη γλυκύτητα των χαρακτηριστικών του.


Εδώ ο άγιος Σάββας προφίλ. Η γλυκύτης των χαρακτηριστικών του είναι εμφανής. Μόνο κάφροι και άθρησκοι δεν θα υποκλίνονταν μπροστά στο θαύμα μιας τέτοιας ομορφιάς.


Αυτά που του έχουν κρεμάσει, δεν ξέρω τι ακριβώς ρόλο παίζουν. Υποθέτω πάντως ότι είναι θρησκευτικά σύμβολα που ίσως έλκουν την καταγωγή τους από τα αρχαία κτερίσματα (ένας κάφρος φίλος μου, έκανε τη βέβηλη υπόθεση ότι πρόκειται για κουδουνίστρες. Τον αφόρισα αέρα-πατέρα. Διότι δεν είναι να παίζουμε με αυτά τα πράματα... Ακούς εκεί κουδουνίστρες)...

Το ζήτημα πάντως είναι ότι ο άγιος Σάββας βρίσκεται αφενός σε πλεονεκτική θέση, αφετέρου όμως η θέση του είναι μειονεκτική.

Εξηγούμαι:
Το ιερόν λείψανον του αγίου Σάββα, δείχνει να είναι αρτιμελές. Δεν δείχνει για πριονισμένο ή παντοιοτρόπως τεμαχισμένο.
Αντίθετα, το κουφάρι του αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, πιθανολογώ βάσιμα ότι μόνο αρτιμελές δεν είναι.
Ως απόδειξη του ισχυρισμού μου, υπάρχει αυτή η φωτογραφία:

Πρόκειται για φωτογραφία του -επίσης άλιωτου- χεριού του Ιωάννη του Χρυσόστομου. Δεν ξέρω ποιός διάολο πριόνισε το χέρι του Χρυσόστομου, δεν ξέρω αν ο πριονιστής είχε τόσο άχτι το μακαρίτη ώστε να του πριονίσει το πτώμα, ούτε ξέρω αν είναι αριστερό ή δεξί χέρι.

Μόνο που εκ της ανωτέρω φωτογραφίας προκύπτει το εξής δίλημμα:
Τι είναι πνευματικώς προτιμότερο άραγε?
Να είσαι αρτιμελές λείψανο αλλά χωρίς πολλά-πολλά χρυσά μπιχλιμπίδια (σαν τον άγιο Σάββα ένα πράμα), ή να είσαι τεμαχισμένο λείψανο μεν (σαν το Χρυσόστομο), τίγκα όμως στο μάλαμα και στις δαχτυλιδιές και στους μαλαματένιους μπρασελέδες και στα χρυσά μανικετόκουμπα?

Ειλικρινά δεν ξέρω... Προβληματίζομαι και άκρη δε βγάζω... Και το ζήτημα επείγει.
Διότι πες ότι αύριο αγιάζω. Να μην ξέρω τι πρέπει να γίνει το κουφάρι μου? Να μην ξέρω πως θα το διαπαιδαγωγήσω? Τι ηθικές αξίες να του δώσω?

Το έχω αποφασίσει πάντως, ότι σε όποιον μου λύσει αυτή την απορία, θα του κάνω δώρο ένα χαλάκι-πατάκι για να το έχει έξω από την εξώπορτα, να το χρησιμοποιούν οι εισερχόμενοι τις μέρες που έχει βρέξει και έχει λάσπες ο δρόμος.
(Υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως χαλάκι του μπάνιου).
Φυσικά, το πατάκι θα έχει πνευματικό περιεχόμενο!
Κάπως έτσι θα είναι:


(Όπως θα παρατήρησε ο παρατηρητικός παρατηρητής, σχεδόν όλες οι παραπάνω φωτογραφίες είναι από το http://www.orthphoto.net. Πρόκειται για έναν ιστότοπο που είναι πραγματικός θησαυρός για εμάς που θέλουμε να εμβαθύνουμε στους θησαυρούς της ορθοδοξίας).

Τετάρτη, Ιουλίου 23, 2008

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΥΦΟ

Τις τελευταίες μέρες, ένα μυστήριο πράμα, όποια πέτρα κι αν σηκώσω βρίσκω από κάτω κάποιον που μιλάει για εξωγήινους και ούφο. Κολλητικό είναι? Δεν ξέρω.
Τις προάλλες, κάπου ανάμεσα σε μπύρες και τεκίλες, το φιλοσοφήσαμε το θέμα, και καταλήξαμε στα εξής βαθυστόχαστα πορίσματα:

Πώς λέγονται τα ούφο που έχουν σχήμα τάρτας? Ταρτούφο
Πως αποκαλούνται τα μάγκικα ούφο? Μαγκούφο
Πως λέγονται τα ηλίθια ούφο? Μπούφο
Πως λέγεται το ΑΤΙΑ που έχει σήμα κεσέ? Κεσάτια
Το ΑΤΙΑ του κόμματος? Κομμάτια
Πως λέγεται ούφο με τους θορυβώδεις κινητήρες? Ξεκούφο
Πως ονομάζουμε το τεμπέλικο ούφο? Λούφο
Πως αποκαλούμε το ούφο που έχει σχήμα πούρου? Παφα-πούφο
Πως αποκαλούμε τα μικρούλικα, σοκολατένια ούφο? Τρούφο
Τα κατασκοπευτικά ούφο? Ρούφο
Τα ανύπαρκτα ούφο? Μούφο
Τα ούφο που έχουν σχήμα τραγιάσκας? Σκούφο
Τα ούφο που έχουν ως πλήρωμα γάτες? Κατσούφο
Και πως λέγονται τα ούφο που διαθέτουν μπαράκι? Μπαρούφο
Και αυτά που διαθέτουν γήπεδο 5Χ5? Κλωτσοσκούφο
Τα ούφο που διαθέτουν και αργιλεδάκι? Φυσαρούφο

Βέβαια ο κατάλογος είναι ατελής (περιέχει μόνο όσα θυμάμαι από μνήμης -κάτι σημειώσεις που κρατούσαμε σε χαρτοπετσέτες, έγιναν χάλια όταν έπεσε τεκίλα πάνω τους).

Όμως ευελπιστώ ότι οι επισκέπτες του παρόντος μπλογκ, με την οξυδέρκεια που τους διακρίνει, θα προβληματιστούν επί του θέματος και σιγά-σιγά θα βοηθήσουν ώστε ο αναλυτικός κατηγοριοποιημένος κατάλογος των ούφο να εμπλουτιστεί!

Ωστόσο, καλό είναι να θυμόμαστε τα λόγια του Χάρρυ Κλυνν:
-Και όμως, τα ούφο υπάρχουν! Αν ποτέ τα δείτε...
-Να προσέξετε την πόρτα!

Δευτέρα, Ιουλίου 21, 2008

ΤΡΙΑ ΑΤΟΜΑ ΤΗ ΜΕΡΑ
(το γιατρό ΔΕΝ τον κάνουν πέρα)

Πέρσι το κατακαλόκαιρο που τραβιόμασταν να πάμε στο νέο μουσείο της αρχαίας Ήλιδας, την είχα υποψιαστεί τη φάση. Εμείς κι εμείς ήμασταν, και ήταν ολοφάνερο ότι στο μουσείο είχε καιρό να πατήσει επισκέπτης. Άλλωστε, όση ώρα κάτσαμε εκεί (και κάτσαμε πολύ) δεν φάνηκε ψυχή ζώσα -πλην των υπαλλήλων.
Αλλά δεν φανταζόμουν ότι ο αριθμός των επισκεπτών θα μπορούσε να είναι τόσο απογοητευτικά μικρός όσο είναι...

Προ ημερών, στις 19 του Ιούλη, ένας επίσημος πρόσωπος επισκέφτηκε το εν λόγω μουσείο: Ο Μιχάλης Λιάπης, υπουργός πολιτισμού.
Αντιγράφω από την εφημερίδα "Πατρίς" του Πύργου:
Τα στοιχεία δείχνουν ότι το μουσείο έχει 1000 με 1500 επισκέπτες το χρόνο, κάτι το οποίο καυτηρίασε ο κ. Λιάπης τόσο στη συζήτηση που είχε με την κα Χατζή, την κα Βικάτου και τους άλλους παριστάμενους, όσο και στις δηλώσεις που έκανε στα ΜΜΕ. Χαρακτηριστικά ο κ. Λιάπης ανέφερε: «Το μουσείο της Αρχαίας Ήλιδας είναι ένα μουσείο σύγχρονο, έχει πολύτιμα μνημεία που αναδεικνύουν την πολιτιστική μας κληρονομιά και ασφαλώς θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια. Πρέπει όμως και οι τοπικές κοινωνίες να κάνουν μία διαφημιστική καμπάνια, γιατί η επισκεψιμότητα αυτού του μουσείου, για το οποίο επενδύθηκαν 4 εκατομμύρια ευρώ από την Ελληνική Πολιτεία, είναι μηδενική. Έχουμε πάρα πολύ λίγους επισκέπτες και αυτή είναι ευθύνη της τοπικής κοινωνίας. Το χρέος μας εμείς ως Υπουργείο Πολιτισμού το κάναμε, χρειάζεται λοιπόν να ανοίξουμε τις πόρτες και στο ευρύτερο κοινό, να γνωρίσει τη σημασία και την αξία αυτού του μουσείου για να υπάρχουν και οι αντίστοιχες αποσβέσεις. Υπάρχει μία στρέβλωση λοιπόν, την οποία πρέπει να διορθώσουμε».


Κι έτσι επιβεβαιώθηκε αυτό που ψυλλιαζόμουν:
Ότι στο νέο μουσείο της Ήλιδας δεν πατάει ψυχή... Διότι 1000-1500 επισκέπτες το χρόνο, σημαίνει 3-4 επισκέπτες τη μέρα.
Και είναι κρίμα, διότι που να πάρει η ευχή, τα εκθέματα περιλαμβάνουν μέχρι και μια αρχαία βελόνα. (Δεν είναι συγκινητικό να βλέπεις μια αρχαία βελόνα?)

Να πάτε βρε!
Να πάτε και στην Ήλιδα, να πάτε και στο μουσείο το νέο, να πάτε και στο μουσείο το παλιό! Τι στην ευχή? Για εσάς τα φτιάξανε, στο φινάλε...
Να πάτε, μπας και κάνει καμιά απόσβεση το κράτος, που λέει και ο υπουργός μας.
Αλλά να πάτε και για έναν άλλο λόγο: Μπας και ξυπνήσει καμιά μνήμη εντός σας.
(You never know)...

Παρασκευή, Ιουλίου 18, 2008

ΟΙ ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΥ
(όταν η γκαντεμιά κάνει στριπτήζ)

Γκίνια λέμε! Γκαντεμιά λέμε!
Ποιός είναι ο ορισμός της γκίνιας και της γκαντεμιάς λέμε?
Τον ορισμό της γκίνιας και της γκαντεμιάς, τον ανακάλυψα τις προάλλες, καθώς ξεφύλλιζα το προηγούμενο τεύχος του περιοδικού "Τρίτο Μάτι". Κάποια στιγμή έπεσα πάνω σε μια ενδιαφέρουσα ανακοίνωση-πρόσκληση.
(Μιλάω γι' αυτήν εδώ την ανακοίνωση).

*Φαντάσου ρε μάγκα μου, φαντάσου λέμε, να είσαι πνευματικός άνθρωπας (με άλφα κεφαλαίο) και οραματιστής.
*Και φαντάσου λέμε, να ανήκεις στο "Πανελλήνιο Δίκτυο Συνειδητότητας". Και φαντάσου μόρτη μου, εσύ και το "Πανελλήνιο Δίκτυο Συνειδητότητας" (ήτοι το ΠΑ.ΔΙ.ΣΥ) να διοργανώνετε μια γκαγκάν εκδηλωσάρα για να εκπέμψετε "θετικές σκέψεις, συναισθήματα, σύμβολα και εικόνες, που αποσκοπούν στην πνευματική και κοινωνική πρόοδο της πατρίδας μας".
*Και φαντάσου λέμε, να οργανώνεις αυτή την εκδήλωση ώστε να γίνει ταυτόχρονα σε Αθήνα και Σαλονίκη, ώστε να είναι πολλοί οι οραματιζόμενοι.
*Και φαντάσου λέμε, πριν από τον οραματισμό να είσαι εσύ ο εκδότης-άνθρωπας (με άλφα κεφαλαίο) που κάνει την εισαγωγή, ρίχνοντας μια ομιλία με τίτλο "Υπερβαίνοντας το Μάτριξ".
*Και φαντάσου λέμε, να έχεις για σλόγκαν πως "για την Ελλάδα αρκεί η συνειδητή πρόθεση 330 ατόμων για να αλλάξει ριζικά το μέλλον όλης της χώρας" και τέτοιες μάνδολες.
*Και φαντάσου λέμε, την όλη εκδήλωση να την έχεις κανονίσει να γίνει την Κυριακή 8 Ιουνίου 2008 Ώρα 11πμ

Και φαντάσου λέμε, κατά τις τρεις, εκεί που τελειώνει η εκδήλωση, εκεί που οι συνειδητώς οραματισθέντες τρώνε ξερωγώ το αποχαιρετιστήριο φοντανάκι, η γη να αρχίζει να κουνιέται!
Σεισμός!
Μεγάλος σεισμός ισχύος 6.5 Ρίχτερ με επίκεντρο την Ανδραβίδα στην Πελοπόννησο έγινε στις 3:25 το απόγευμα ώρα Ελλάδος στις 8 Ιουνίου χτυπώντας και καταστρέφοντας πολλά χωριά των νομών Ηλείας και Αχαΐας που συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα!


Ηθικόν δίδαγμα:
Άμα είσαι γκαντέμης, όσο και να ασκείς δημιουργικό οραματισμό υπέρ της φιλτάτης ημών πατρίδος, πάλι γκαντέμης θα παραμείνεις...

Τρίτη, Ιουλίου 15, 2008

ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ

"Πάντων χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος, των μεν όντων ως έστιν, των δε μη όντων ως ουκ έστιν".
Κάτι τέτοια έλεγε ο Πρωταγόρας και έμεινε στην ιστορία.
Βέβαια, όταν ο Πρωταγόρας μίλαγε περί "χρημάτων", ελάχιστα έως καθόλου εννοούσε έννοιες όπως "φράγκα", "μπικικίνια", "κομπόδεμα", "μπεζαχτάς" κλπ.
Όχι ότι απέρριπτε τα "χρήματα" ως λεφτά, απλώς είχε κατά νου άλλα χρήματα. Το είχε ιεραρχήσει αλλιώς το θέμα.

Βέβαια, τόσο σήμερα όσο και στην εποχή του Πρωταγόρα, με δεδομένη την ύπαρξη πλούσιων και φτωχών, φραγκάτων και άφραγκων, κάλλιστα θα μπορούσε να διατυπωθεί η ιδέα πως
"Πάντων ανθρώπων μέτρον εστί χρήμα, των μεν όντων ως έστιν, των δε μη όντων ως ουκ εστιν".

Για να μην πω ότι με το χρήμα τα "όντα" κάλλιστα μετατρέπονται σε "μη-όντα" και τα "μη-όντα" μετατρέπονται σε όντα.

Ενδεχομένως μαγεμένος από αυτή την τόσο καθημερινή αλλά και τόσο διαλεκτική σχέση όντων, μη-όντων, χρημάτων και ανθρώπων, ο ποιητής Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου έγραψε αυτή τη διδακτική προσευχή:

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Πρίγκηπα, χρειάζομαι χρήματα, κι άλλα χρήματα
Σ’ έναν κόσμο που αλλάζει αδίστακτα, χρειάζομαι χρήματα
Για να σε κερδίσω δε θα ’φταναν όλα τα τραγούδια της γης
Xρειάζομαι πολλά, πάρα πολλά μπορώ να σου πω

Aυτά τ’ ανθοκήπια, κι αυτές οι πισινες, κι αυτά τα υδρόβια
Μες στα δωμάτια που μας προσμένουν χρειάζονται χρήματα
Χρειάζομαι τόσα λεφτά για τσιμέντο και χάλυβα κι όλη τη θάλασσα
Χρειάζομαι φως από πικρό αμμοχάλικα, Πρίγκηπα
Κι είμαστε τόσο, μα τόσο φτωχοί

Χρειάζομαι χρήματα να γεννηθώ σαν κι εσένα απαράλλαχτος
Το ήρεμο γαλάζιο τοπίο στα μάτια σου χρειάζεται χρήματα
Τα μισάνοιχτα χείλη σου και το άσκεφτο ανάβλυσμα
Η ανώφελη άγνοια χρειάζεται χρήματα
Nα παγιωθεί

Άρχοντα, δε νιώθω πια τίποτε για σένα
Το παιχνίδι μας δεν αλλάζει τα καθορισμένα βήματα
Xρειάζομαι χρήματα για να μεταμορφώσω ένα χερσότοπο
Σε πανδαιμόνιο μουσικής

Σάββατο, Ιουλίου 12, 2008

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΘΗΣΑΥΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
(μέρος βήτον - το μυητικόν τσουλούφιον)

Ο κυρ Μανουήλ Πανσέληνος ήντονε ζωγράφος-αγιογράφος του 14ου αιώνα.
Το έργο του θεωρείται σημαντικό.

Εδώ, από το σύνολο του έργου του θα επικεντρωθούμε στη μελέτη τριών έργων του, που πιθανολογώ ότι είναι σε θέση (τα έργα του αυτά) να δημιουργήσουν νέες τάσεις στον χώρο της σύγχρονης ανδρικής κομμωτικής!
Τα έργα αυτά είναι τα εξής:

α) Ο άγιος Νικόλαος (μεγάλη η χάρη του)


β) Ο άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης (μεγάλη η χάρη του)


γ) Ο άγιος Μάξιμος ο ομολογητής (μεγάλη η χάρη του)


Βάσει της χαρακτηριστικής ομοιότητας των τριών αγίων, μπορούμε να πιθανολογήσουμε ότι το μοντέλο που πόζαρε και στις τρεις εικόνες, είναι το ίδιο. Αυτό είναι η επιφάνεια των πραγμάτων, όμως. Και εμείς δεν θέλουμε να μείνουμε στην επιφάνεια των πραγμάτων!
Εμείς θέλουμε να ψάξουμε τα πράγματα σε βάθος!
Ή έστω, να πιθανολογήσουμε περί βαθέων πραγμάτων, νοημάτων και εννοιών.

Ελπίζω οι αναγνώστες να βοηθήσουν, γιατί εγώ δεν τα πάω καλά με τις βαθιές έννοιες της ορθόδοξης εικονογραφίας.
Ωστόσο, κάνοντας την αρχή, θέτω επί τάπητος το εξής ζήτημα:

Το τσουλούφι στο εμπρόσθιο μέρος της κεφαλής (ή αν προτιμάτε, το τσουλούφι στο εμπρόσθιο μέρος της καράφλας) των τριών αγίων, δεν μπορεί παρά να έχει έναν βαθύτατο και μυητικότατο συμβολισμό!
Υποθέτω βάσιμα ότι: όποιος καταφέρει να αποκωδικοποιήσει την πνευματική διάσταση του τσουλουφιού στο εμπρόσθιο μέρος της κεφαλής (ή της καράφλας, έστω) θα έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα προς την κατάκτηση μιας θέσης στον παράδεισο!
Ας διαλογιστούμε λοιπόν πάνω στην μυστική-πνευματική διάσταση του τσουλουφιού των τριών εικονιζομένων αγίων! Και πιθανώς, εμείς οι άρρενες, ας ακολουθήσουμε τις κομμωτικές επιλογές των εν λόγω αγίων!

(Οι εικόνες είναι από το eikastikon.gr - πινακοθήκη του διαδικτυακού πολιτιστικού κέντρου artopos) ).

Παρασκευή, Ιουλίου 11, 2008

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΘΗΣΑΥΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
(μέρος άλφον)

Από τους θησαυρούς της μονής Κουτλουμουσίου: "Η πώλησις του Ιωσήφ εις τον Πετεφρή".
Καλώ τον παρατηρητή να παρατηρήσει την πλαστικότητα της κινήσεως, τον υπερ-ρεαλιστικό (σουρρεαλιστικό) χαρακτήρα της όλης ιδέας, την λιτότητα των εκφραστικών μέσων του καλλιτέχνου, την αδρότητα των γραμμών...
Το μεγαλείο της ορθοδοξίας, με λίγα λόγια...


Σιγά-σιγά, θα προσπαθήσω να συνεχίσω την παράθεση τέτοιων σπάνιων καλλιτεχνικών θησαυρών, ώστε να έρθει η μεγαλειώδης βυζαντινή τέχνη πιο κοντά σε όλους μας.

(Το ανωτέρω πρώτο δείγμα καλλιτεχνικού θησαυρού, το αφιερώνω σε έναν μαχητή της ορθοδοξίας που δίνει την υπέρ πίστεως μάχη από το δικό του προσωπικό-πνευματικό μετερίζι. Του εκφράζω τον εν Χριστώ βαθύτατο θαυμασμό μου).