Πέμπτη, Μαΐου 26, 2016

Αγία Αναρχία?

Προχτές, πλατεία, Βοξ, καθόμουν μ' έναν άλλον, σκάει μύτη ο Χ.Π.Σοφίας, χαιρετισμοί, "έβγαλα ένα ποιητικό μονόφυλλο" μας λέει, "το έμαθα, το διάβασα και στη Βαβυλωνία" του λέω, βγάζει ένα αντίτυπο από την τσάντα, "πάρε να το διαβάσεις, γράψε και καμιά γνώμη" μου λέει, μέσα στη βιασύνη μου ξέχασα να τον ρωτήσω για ποιό λόγο η Αναρχία είναι αγία και ουχί θεά. 

Θα διαβάσω και θα εννοήσω διά τι αγία και ουχί θεά, σκέφτηκα αργότερα στο μετρό. 

Βέβαια τι να εννοήσω, αυτά τα πράγματα τα έχω εννοήσει δεκαετίες τώρα, που λέει ο λόγος. Διάβασα και εννόησα τα ήδη εννοηθέντα.

Γενικά δεν συμπαθώ τη στρατευμένη ποίηση, ούτε καν την ποίηση που αποτελεί απόρροια της στρατεύσεως -αν και αυτή η δύτερη έχει συχνά αρκετό ενδιαφέρον. Από την άλλη, δεν είμαι κατάλληλος για ανιαρές λογοτεχνικές κριτικές. 

Ας δοκιμάσω λοιπόν κάτι πρωτότυπο: Ας το ονομάσω συγκριτικώς θρησκευτική κριτική λογοτεχνίας. 

Να, για παράδειγμα ας πάρουμε δύο ποιήματα που συνυπάρχουν αρμονικά στην ίδια σελίδα του μονόφυλλου: 

Πρώτα το 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

Εμπρησμοί
Φωτίζεται η νύχτα
Επαναστατική λύσσα κάθε λέξη και πράξη
Αγόρι και κορίτσια με μαύρα ρούχα
Μοιράζονται τη χαρά στους δρόμους καίγοντας είδωλα

Και αμέσως μετά το

ΑΓΙΑ ΑΝΑΡΧΙΑ

Δαγκώνει τα χείλη της καθώς η αστροβροχή συνεχίζει να πέφτει
Αγκαλιάζει τα παιδιά της
Τους μιλά για την Αγία Αναρχία
Το οπλισμένο χέρι της
Τη νεανική της φλόγα
Την περπατησιά της
Το θάρρος της όταν πυροβολεί τον καθρέπτη και τις μισές λέξεις
Την ιερή οργή της για τους ανθρώπους που σιωπούν στο φως της ψυχής

Ή αν θες  ας δούμε και τους στίχους 
"Τον μαύρο σπόρο μας τον πήραν έως και οι άγγελοι και οι δαίμονες
Τον πήγαν μέχρι την κόλαση 
Μέχρι τον παράδεισο 
Έως εκεί που οι δούλοι του θεού 
έβαψαν με το αίμα των εξουσιαστών 
το γαλάζιο του ουρανού" 
(από το ποίημα Μαύρος Σπόρος) 

Βάλε τώρα στο μίξερ όλα τα παραπάνω. Αυθαιρέτησε δηλαδή, ω, αναγνώστα. Ενδέχεται να σου προκύψει κάτι τέτοιο : 

Τα είδωλα αξίζουν μόνο για κάψιμο, και θα καούν από την ιερή οργή της Αγίας Αναρχίας και των τέκνων της, τα έργα των δούλων του θεού και πιστών της είναι ονομαστά μέχρι τον παράδεισο με τους αγγέλους και μέχρι την κόλαση με τους δαίμονες...

Είπαμε, δε μου βγαίνει και δε θέλω να γράφω φιλολογικές κριτικές ποιητικών αποπειρών, υπάρχουν άλλοι αρμοδιότεροι σ' αυτό, ωστόσο αυτή η εμμονή που υπήρχε στο χώρο της αριστεράς να ταυτίζεται με τον θεό και τους αγίους και τους οσιομάρτυρες και το βάπτισμα και τα ευαγγέλια και την επερχόμενη κρίση και αγγέλους και αρχαγγέλους και τέτοια, πάντοτε μου έδινε στα νεύρα, πόσο μάλλον τα τελευταία χρόνια που βλέπω την ίδια εμμονή να απλώνεται στο χώρο της αναρχίας. 

Από την άποψη της ενατένισης ενός πιθανού μέλλοντος, μου φαίνεται προβληματική αυτή η συνεχής αποδοχή και αναπαραγωγή μιας βασικότατης πτυχής του υπάρχοντος.

Τραγούδι. 
Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Μάλαμας, Αγία Νοσταλγία







Τετάρτη, Μαΐου 25, 2016

Μία πλαστή φωτογραφία

Από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε το photoshop και τα συναφή προγράμματα, ο κόσμος πλημμυρίστηκε από φωτογραφίες είτε εξ ολοκλήρου πλαστές είτε παραποιημένες εν μέρει.

Ιδίως από τότε που άρχισε η μαζική χρήση του διαδικτύου, η διάδοση τέτοιων επεξεργασμένων φωτογραφιών απλώθηκε τόσο πολύ που είναι πλέον δύσκολο να πει κάποιος αν μια φωτογραφία που βλέπει στο διαδίκτυο είναι γνήσια ή πλαστή.

Χρειάζεται αρκετή μελέτη και αρκετή γνώση για να ξεχωρίσεις την πλαστή από τη γνήσια φωτογραφία. Όμως οι καρποί της μελέτης και της γνώσεως είναι πάντοτε γλυκείς και ο ειδήμων αισθάνεται απερίγραπτη χαρά κάθε φορά που μπορεί μετά βεβαιότητος να αποφανθεί περί της ολικής πλαστότητος ή περί της μερικής επεξεργασίας μιας φωτογραφίας.

Εγώ, ας πούμε, μετά από δεκάδες ώρες εντατικής μελέτης και έρευνας, είμαι πλέον σε θέση να πω με σιγουριά πως η παρακάτω φωτογραφία είναι επεξεργασμένη!
Ως εκ τούτου καλώ το χριστεπώνυμο πλήρωμα των αναγνωστών μου, κάθε φορά που πέφτει πάνω στην επεξεργασμένη αυτή φωτογραφία, να την καταγγέλλει! Παρ' όλο το ομολογουμένως αξιοπρεπές στιχουργικό και ποιητικό της επίπεδο.

Ευχαριστώ.

Τραγούδι. 
Τσιτσάνης. 
Σα χριστιανός κι ορθόδοξος σ' αυτή την κοινωνία
ξεκίνησα ρε μάγκες μου να κάνω λιτανεία κλπ κλπ

Τρίτη, Μαΐου 24, 2016

Χρειάζονται θυσίες και μεταρρυθμίσεις

Θυσία δέλφακος (θυσία γουρουνόπουλου δηλαδή)
Παράσταση αττικής ερυθρόμορφης κύλικος

Για να βγούμε από την κρίση χρειάζονται θυσίες και μεταρρυθμίσεις. Απαιτούνται μεταρρυθμίσεις και θυσίες προκειμένου να βγούμε από την κρίση. Δίχως θυσίες και μεταρρυθμίσεις δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση. Μόνο με μεταρρυθμίσεις και θυσίες θα βγούμε από την κρίση. Δεν θα βγούμε από την κρίση αν δεν υπάρξουν μεταρρυθμίσεις και θυσίες.

Οι πολυποίκιλες παραλλαγές αυτής της φράσης έχουν εμποτίσει σα νικοτίνη τους τοίχους του κοινοβουλίου και των τηλεοπτικών/ραδιοφωνικών στούντιο, έχουν εμποτίσει σα νικοτίνη το χαρτί των καθημερινών και κυριακάτικων εφημερίδων.

"Φτάνει πια, το εμπεδώσαμε! Μας έχετε ζαλίσει τον έρωτα με τις θυσίες και τις μεταρρυθμίσεις" θα αναφωνούσε ο μέσος άνθρωπος.

Μόνο οι ανώτεροι άνθρωποι (εγώ, ας πούμε) όταν ακούν αυτή τη φράση κοιτούν με αδημονία προς την πλευρά των Ελλήνων πολυθεϊστών, προσδοκώντας πότε θα έρθει εκείνο το έρμο το ήμαρ που έσεται, κατά το οποίο ήμαρ θα βγουν μπροστά οι Έλληνες πολυθεϊστές και θα πουν:

"Θυσίες είπατε? Είμαστε οι καθ' ύλην αρμόδιοι!" και δεν ξέρεις καμιά φορά, ενδέχεται να βρεθεί πεδίο συνεννόησης, ιδίως με εκείνους τους πολιτικούς που ενίοτε δε ζητάνε από όλους μας απλώς θυσίες αλλά "αιματηρές θυσίες".

"Ωραία, εμείς βάζουμε τις αιματηρές θυσίες και εσείς βάλτε τις μεταρρυθμίσεις" θα μπορούσαν να πουν οι Έλληνες παγανιστές.

Η μπάλα παίζεται στο γήπεδό τους. Παίζουν εντός έδρας. Το σύστημα χρησιμοποιεί την ορολογία τους. Ας το εκμεταλλευτούν κατοχυρώνοντας τα θρησκευτικά τους δικαιώματα, ειδάλλως (όπως είχε γράψει κι ένας άσχετος με το θέμα) "Εκείνη τη στιγμή που ανεβαίνει το κύμα πρέπει να γίνει η ανατροπή. Αν περιμένεις το επόμενο κύμα, τότε θα περιμένεις κάποιο άλλο κύμα".

Τραγούδι. 
Άντζελα Δημητρίου, "Ποιά θυσία".

Μια ενδιαφέρουσα συνάντηση εργασίας, 27-29 Μαΐου

Το Ινστιτούτο Πολιτικών & Κοινωνικών Ερευνών "Παντελής Πουλιόπουλος", μετά την επιτυχημένη διοργάνωση της Συνάντησης "Ο Παντελής Πουλιόπουλος και η εποχή του - 80 χρόνια από την έκδοση του βιβλίου ΄Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα', διοργανώνει Συνάντηση Εργασίας με τίτλο: "Διαδρομές του επαναστατικού μαρξισμού στην Ελλάδα" η οποία περιλαμβάνει 3 ενότητες:
α) 70 χρόνια από την ίδρυση του ΚΔΚΕ (1946 -2016)
β) Η υποδοχή και πρόσληψη των θεωριών του Ε. Μαντελ στην Ελλάδα
γ) Ο Μιχάλης Ράπτης και ο Επαναστατικός Μαρξισμός - (για τα 20 χρόνια από το θάνατο του Πάμπλο)
Το πρόγραμμα του τριημέρου. 

Στο κτίριο του νέου Χημείου, 
Ναυαρίνου 13Α,
(Αίθουσα ΑΑ, 1ος όροφος)

Αναμφιβόλως ενδιαφέρον τριήμερο. 

Παρασκευή, Μαΐου 20, 2016

Γoυάου!


Και ναι μεν οι πληροφορίες λένε 
ότι η θεατρική ομάδα του σωματείου δεσμοφυλάκων 
θα κάνει ρελάνς 
ανεβάζοντας κάτι πιο κλασικό, 
τον Προμηθέα Δεσμώτη, 
όμως (όπως λέει κι ένας φίλος) 
όλοι ζούμε κι αναπνέουμε 
περιμένοντας τη μέρα κατά την οποία 
η θεατρική ομάδα της ΕΥΠ 
στα πλαίσια αυτής της ευγενούς σκυταλοδρομίας 
θα ανεβάσει το "Θου-Βου ο φαλακρός πράκτωρ".