prkls

ΓΚΑΝΤΕΜΙΑ...

Το Υπουργείο Πολιτισμού οργανώνει την 16η Αυγούστου 2008, σειρά εκδηλώσεων σε Αρχαιολογικούς Χώρους και Μνημεία προκειμένου να απολαύσει το κοινό την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο. 70 Αρχαιολογικοί Χώροι και Μνημεία θα παραμείνουν ανοιχτοί, ενώ σε 40 από αυτούς θα πραγματοποιηθούν μουσικές ή θεατρικές εκδηλώσεις, σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλους φορείς.

Το εδιαβάσαμε και εγουστάραμε σφόδρα-σφόδρα!
"Α, τι καλά! θα πάμε σούμπιτοι στον Κεραμεικό, απ' όπου -εμπειρικώς γνωρίζομεν πως- είναι γκαγκάν εμπειρία η θέαση της αυγουστιάτικης πανσελήνου παρά το τριτοπατρειον, το σούπερ-ντούπερ ΗΙΕΡΟΝ ΤΡΙΤΟΠΑΤΡΕΩΝ, επομένως θα έχουμε και παρέα !!!" είπαμε ενθουσιωδώς.

Πλην, (φεύ!) κούνια που μας κούναγε... Διότι, κοιτώντας προσεκτικότερα τον κατάλογο των 70 αρχαιολογικών χώρων, εδιαπιστώσαμε πως ο Κεραμεικός λάμπει διά της απουσίας του...
Οι τριτοπάτορες θα στερηθούν την πανσέληνη παρουσία μας, κι εμείς τη δικιά τους...
Κλαψ!
Σνιφ!
Λυγμ!
Ο Κεραμεικός κλειστός, ο Αρδηττός θεόκλειστος, ρε τι τραβάμε κι εμείς οι επιλεκτικοί πανσέληνοι μερακλήδες...
Τώρα θα πρέπει να βρούμε άλλο χώρο για να αισθανθούμε την πανσέληνο της 16ης Αυγούστου... Μάλλον για Ολυμπιείο μας κόβω, τα άλλα θα είναι μακριά.
Βέβαια παίζει και η Σαμοθράκη, αλλά δεν μας βλέπω να φτάνουμε ως εκεί...

(Όλος ο κατάλογος των 70 τόπων, βουαλά. Ρίχτε του καμιά ματιά, μπορεί να βρείτε τίποτες ενδιαφέρον...)

ΕΙΜΑΙ ΣΤΑ ΧΑΗ ΜΟΥ...

Για ολωσδιόλου θολούς, ασαφείς και απροσδιόριστους λόγους, θεώρησα σκόπιμο -μες το κατακαλόκαιρο- να μπει κάπου εδώ η "Φαντασία" του μακαρίτη του Σκαρίμπα. Έτσι, για να υπάρχει.
Βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα...

ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Nάναι σα να μας σπρώχνει ένας αέρας μαζί
προς έναν δρόμο φειδωτό που σβει στα χάη,
και σένα του καπέλλου σου βαμμένη φανταιζί
κάποια κορδέλλα του, τρελλά να χαιρετάει.

Kαι νάν’ σαν κάτι να μου λες, κάτι ωραίο κοντά
γι’ άστρα τη ζώνη που πηδάν των νύχτιων φόντων,
κι’ αυτός ο άνεμος τρελλά, –τρελλά να μας σκουντά
όλο προς τη γραμμή των οριζόντων.

Kι’ όλο να λες, να λες, στα θάμβη της νυκτός
για ένα –με γυάλινα πανιά– πλοίο που πάει
όλο βαθειά, όλο βαθειά, όσο που πέφτει εκτός :
όξ’ απ’ τον κύκλο των νερών –στα χάη.

Kι’ όλο να πνέει, να μας ωθεί αυτός ο αέρας μαζί
πέρ’ από τόπους και καιρούς έως ότου –φως μου–
–καθώς τρελλά θα χαιρετάει κείν’ η κορδέλλα η φανταιζί,–
βγούμε απ’ την τρικυμία αυτού του κόσμου…

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΘΗΣΑΥΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
(μέρος γάμα - με αφορμή ένα πανέμορφο λείψανο)

Ο άγιος Σάββας κάπου πρέπει να έζησε και κάπου πρέπει να πέθανε. Δεν τα ξέρω καλά, υποθέτω πάντως ότι πέθανε κάπου στα δωδεκάνησα. Μπορεί να κάνω και λάθος, βέβαια.
Σημασία έχει ότι ο άγιος Σάββας δεν έλιωσε.
Σύμφωνα με έγκριτους θεολόγους, είναι καλό σημάδι το μη-λιώσιμο. Και ο άγιος Σάββας, το είχε αυτό το καλό σημάδι. Ετάφη μεν, αλλά δεν έλιωσε.
Αντίθετα, με θαυματουργικό τρόπο, διατήρησε και μετά θάνατον όλη την ομορφιά και τη γοητεία του, όπως βλέπουμε στις παρακάτω φωτογραφίες:

Στην πρώτη φωτογραφία, ο άγιος Σάββας σχεδόν ανφάς. Παρατηρούμε εκστασιασμένοι τη γλυκύτητα των χαρακτηριστικών του.


Εδώ ο άγιος Σάββας προφίλ. Η γλυκύτης των χαρακτηριστικών του είναι εμφανής. Μόνο κάφροι και άθρησκοι δεν θα υποκλίνονταν μπροστά στο θαύμα μιας τέτοιας ομορφιάς.


Αυτά που του έχουν κρεμάσει, δεν ξέρω τι ακριβώς ρόλο παίζουν. Υποθέτω πάντως ότι είναι θρησκευτικά σύμβολα που ίσως έλκουν την καταγωγή τους από τα αρχαία κτερίσματα (ένας κάφρος φίλος μου, έκανε τη βέβηλη υπόθεση ότι πρόκειται για κουδουνίστρες. Τον αφόρισα αέρα-πατέρα. Διότι δεν είναι να παίζουμε με αυτά τα πράματα... Ακούς εκεί κουδουνίστρες)...

Το ζήτημα πάντως είναι ότι ο άγιος Σάββας βρίσκεται αφενός σε πλεονεκτική θέση, αφετέρου όμως η θέση του είναι μειονεκτική.

Εξηγούμαι:
Το ιερόν λείψανον του αγίου Σάββα, δείχνει να είναι αρτιμελές. Δεν δείχνει για πριονισμένο ή παντοιοτρόπως τεμαχισμένο.
Αντίθετα, το κουφάρι του αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, πιθανολογώ βάσιμα ότι μόνο αρτιμελές δεν είναι.
Ως απόδειξη του ισχυρισμού μου, υπάρχει αυτή η φωτογραφία:

Πρόκειται για φωτογραφία του -επίσης άλιωτου- χεριού του Ιωάννη του Χρυσόστομου. Δεν ξέρω ποιός διάολο πριόνισε το χέρι του Χρυσόστομου, δεν ξέρω αν ο πριονιστής είχε τόσο άχτι το μακαρίτη ώστε να του πριονίσει το πτώμα, ούτε ξέρω αν είναι αριστερό ή δεξί χέρι.

Μόνο που εκ της ανωτέρω φωτογραφίας προκύπτει το εξής δίλημμα:
Τι είναι πνευματικώς προτιμότερο άραγε?
Να είσαι αρτιμελές λείψανο αλλά χωρίς πολλά-πολλά χρυσά μπιχλιμπίδια (σαν τον άγιο Σάββα ένα πράμα), ή να είσαι τεμαχισμένο λείψανο μεν (σαν το Χρυσόστομο), τίγκα όμως στο μάλαμα και στις δαχτυλιδιές και στους μαλαματένιους μπρασελέδες και στα χρυσά μανικετόκουμπα?

Ειλικρινά δεν ξέρω... Προβληματίζομαι και άκρη δε βγάζω... Και το ζήτημα επείγει.
Διότι πες ότι αύριο αγιάζω. Να μην ξέρω τι πρέπει να γίνει το κουφάρι μου? Να μην ξέρω πως θα το διαπαιδαγωγήσω? Τι ηθικές αξίες να του δώσω?

Το έχω αποφασίσει πάντως, ότι σε όποιον μου λύσει αυτή την απορία, θα του κάνω δώρο ένα χαλάκι-πατάκι για να το έχει έξω από την εξώπορτα, να το χρησιμοποιούν οι εισερχόμενοι τις μέρες που έχει βρέξει και έχει λάσπες ο δρόμος.
(Υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως χαλάκι του μπάνιου).
Φυσικά, το πατάκι θα έχει πνευματικό περιεχόμενο!
Κάπως έτσι θα είναι:


(Όπως θα παρατήρησε ο παρατηρητικός παρατηρητής, σχεδόν όλες οι παραπάνω φωτογραφίες είναι από το http://www.orthphoto.net. Πρόκειται για έναν ιστότοπο που είναι πραγματικός θησαυρός για εμάς που θέλουμε να εμβαθύνουμε στους θησαυρούς της ορθοδοξίας).

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΥΦΟ

Τις τελευταίες μέρες, ένα μυστήριο πράμα, όποια πέτρα κι αν σηκώσω βρίσκω από κάτω κάποιον που μιλάει για εξωγήινους και ούφο. Κολλητικό είναι? Δεν ξέρω.
Τις προάλλες, κάπου ανάμεσα σε μπύρες και τεκίλες, το φιλοσοφήσαμε το θέμα, και καταλήξαμε στα εξής βαθυστόχαστα πορίσματα:

Πώς λέγονται τα ούφο που έχουν σχήμα τάρτας? Ταρτούφο
Πως αποκαλούνται τα μάγκικα ούφο? Μαγκούφο
Πως λέγονται τα ηλίθια ούφο? Μπούφο
Πως λέγεται το ΑΤΙΑ που έχει σήμα κεσέ? Κεσάτια
Το ΑΤΙΑ του κόμματος? Κομμάτια
Πως λέγεται ούφο με τους θορυβώδεις κινητήρες? Ξεκούφο
Πως ονομάζουμε το τεμπέλικο ούφο? Λούφο
Πως αποκαλούμε το ούφο που έχει σχήμα πούρου? Παφα-πούφο
Πως αποκαλούμε τα μικρούλικα, σοκολατένια ούφο? Τρούφο
Τα κατασκοπευτικά ούφο? Ρούφο
Τα ανύπαρκτα ούφο? Μούφο
Τα ούφο που έχουν σχήμα τραγιάσκας? Σκούφο
Τα ούφο που έχουν ως πλήρωμα γάτες? Κατσούφο
Και πως λέγονται τα ούφο που διαθέτουν μπαράκι? Μπαρούφο
Και αυτά που διαθέτουν γήπεδο 5Χ5? Κλωτσοσκούφο
Τα ούφο που διαθέτουν και αργιλεδάκι? Φυσαρούφο

Βέβαια ο κατάλογος είναι ατελής (περιέχει μόνο όσα θυμάμαι από μνήμης -κάτι σημειώσεις που κρατούσαμε σε χαρτοπετσέτες, έγιναν χάλια όταν έπεσε τεκίλα πάνω τους).

Όμως ευελπιστώ ότι οι επισκέπτες του παρόντος μπλογκ, με την οξυδέρκεια που τους διακρίνει, θα προβληματιστούν επί του θέματος και σιγά-σιγά θα βοηθήσουν ώστε ο αναλυτικός κατηγοριοποιημένος κατάλογος των ούφο να εμπλουτιστεί!

Ωστόσο, καλό είναι να θυμόμαστε τα λόγια του Χάρρυ Κλυνν:
-Και όμως, τα ούφο υπάρχουν! Αν ποτέ τα δείτε...
-Να προσέξετε την πόρτα!

ΤΡΙΑ ΑΤΟΜΑ ΤΗ ΜΕΡΑ
(το γιατρό ΔΕΝ τον κάνουν πέρα)

Πέρσι το κατακαλόκαιρο που τραβιόμασταν να πάμε στο νέο μουσείο της αρχαίας Ήλιδας, την είχα υποψιαστεί τη φάση. Εμείς κι εμείς ήμασταν, και ήταν ολοφάνερο ότι στο μουσείο είχε καιρό να πατήσει επισκέπτης. Άλλωστε, όση ώρα κάτσαμε εκεί (και κάτσαμε πολύ) δεν φάνηκε ψυχή ζώσα -πλην των υπαλλήλων.
Αλλά δεν φανταζόμουν ότι ο αριθμός των επισκεπτών θα μπορούσε να είναι τόσο απογοητευτικά μικρός όσο είναι...

Προ ημερών, στις 19 του Ιούλη, ένας επίσημος πρόσωπος επισκέφτηκε το εν λόγω μουσείο: Ο Μιχάλης Λιάπης, υπουργός πολιτισμού.
Αντιγράφω από την εφημερίδα "Πατρίς" του Πύργου:

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το μουσείο έχει 1000 με 1500 επισκέπτες το χρόνο, κάτι το οποίο καυτηρίασε ο κ. Λιάπης τόσο στη συζήτηση που είχε με την κα Χατζή, την κα Βικάτου και τους άλλους παριστάμενους, όσο και στις δηλώσεις που έκανε στα ΜΜΕ. Χαρακτηριστικά ο κ. Λιάπης ανέφερε: «Το μουσείο της Αρχαίας Ήλιδας είναι ένα μουσείο σύγχρονο, έχει πολύτιμα μνημεία που αναδεικνύουν την πολιτιστική μας κληρονομιά και ασφαλώς θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια. Πρέπει όμως και οι τοπικές κοινωνίες να κάνουν μία διαφημιστική καμπάνια, γιατί η επισκεψιμότητα αυτού του μουσείου, για το οποίο επενδύθηκαν 4 εκατομμύρια ευρώ από την Ελληνική Πολιτεία, είναι μηδενική. Έχουμε πάρα πολύ λίγους επισκέπτες και αυτή είναι ευθύνη της τοπικής κοινωνίας. Το χρέος μας εμείς ως Υπουργείο Πολιτισμού το κάναμε, χρειάζεται λοιπόν να ανοίξουμε τις πόρτες και στο ευρύτερο κοινό, να γνωρίσει τη σημασία και την αξία αυτού του μουσείου για να υπάρχουν και οι αντίστοιχες αποσβέσεις. Υπάρχει μία στρέβλωση λοιπόν, την οποία πρέπει να διορθώσουμε».

Κι έτσι επιβεβαιώθηκε αυτό που ψυλλιαζόμουν:
Ότι στο νέο μουσείο της Ήλιδας δεν πατάει ψυχή... Διότι 1000-1500 επισκέπτες το χρόνο, σημαίνει 3-4 επισκέπτες τη μέρα.
Και είναι κρίμα, διότι που να πάρει η ευχή, τα εκθέματα περιλαμβάνουν μέχρι και μια αρχαία βελόνα. (Δεν είναι συγκινητικό να βλέπεις μια αρχαία βελόνα?)

Να πάτε βρε!
Να πάτε και στην Ήλιδα, να πάτε και στο μουσείο το νέο, να πάτε και στο μουσείο το παλιό! Τι στην ευχή? Για εσάς τα φτιάξανε, στο φινάλε...
Να πάτε, μπας και κάνει καμιά απόσβεση το κράτος, που λέει και ο υπουργός μας.
Αλλά να πάτε και για έναν άλλο λόγο: Μπας και ξυπνήσει καμιά μνήμη εντός σας.
(You never know)...

ΟΙ ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΥ
(όταν η γκαντεμιά κάνει στριπτήζ)

Γκίνια λέμε! Γκαντεμιά λέμε!
Ποιός είναι ο ορισμός της γκίνιας και της γκαντεμιάς λέμε?
Τον ορισμό της γκίνιας και της γκαντεμιάς, τον ανακάλυψα τις προάλλες, καθώς ξεφύλλιζα το προηγούμενο τεύχος του περιοδικού "Τρίτο Μάτι". Κάποια στιγμή έπεσα πάνω σε μια ενδιαφέρουσα ανακοίνωση-πρόσκληση.
(Μιλάω γι' αυτήν εδώ την ανακοίνωση).

*Φαντάσου ρε μάγκα μου, φαντάσου λέμε, να είσαι πνευματικός άνθρωπας (με άλφα κεφαλαίο) και οραματιστής.
*Και φαντάσου λέμε, να ανήκεις στο "Πανελλήνιο Δίκτυο Συνειδητότητας". Και φαντάσου μόρτη μου, εσύ και το "Πανελλήνιο Δίκτυο Συνειδητότητας" (ήτοι το ΠΑ.ΔΙ.ΣΥ) να διοργανώνετε μια γκαγκάν εκδηλωσάρα για να εκπέμψετε "θετικές σκέψεις, συναισθήματα, σύμβολα και εικόνες, που αποσκοπούν στην πνευματική και κοινωνική πρόοδο της πατρίδας μας".
*Και φαντάσου λέμε, να οργανώνεις αυτή την εκδήλωση ώστε να γίνει ταυτόχρονα σε Αθήνα και Σαλονίκη, ώστε να είναι πολλοί οι οραματιζόμενοι.
*Και φαντάσου λέμε, πριν από τον οραματισμό να είσαι εσύ ο εκδότης-άνθρωπας (με άλφα κεφαλαίο) που κάνει την εισαγωγή, ρίχνοντας μια ομιλία με τίτλο "Υπερβαίνοντας το Μάτριξ".
*Και φαντάσου λέμε, να έχεις για σλόγκαν πως "για την Ελλάδα αρκεί η συνειδητή πρόθεση 330 ατόμων για να αλλάξει ριζικά το μέλλον όλης της χώρας" και τέτοιες μάνδολες.
*Και φαντάσου λέμε, την όλη εκδήλωση να την έχεις κανονίσει να γίνει την Κυριακή 8 Ιουνίου 2008 Ώρα 11πμ

Και φαντάσου λέμε, κατά τις τρεις, εκεί που τελειώνει η εκδήλωση, εκεί που οι συνειδητώς οραματισθέντες τρώνε ξερωγώ το αποχαιρετιστήριο φοντανάκι, η γη να αρχίζει να κουνιέται!
Σεισμός!
Μεγάλος σεισμός ισχύος 6.5 Ρίχτερ με επίκεντρο την Ανδραβίδα στην Πελοπόννησο έγινε στις 3:25 το απόγευμα ώρα Ελλάδος στις 8 Ιουνίου χτυπώντας και καταστρέφοντας πολλά χωριά των νομών Ηλείας και Αχαΐας που συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα!


Ηθικόν δίδαγμα:
Άμα είσαι γκαντέμης, όσο και να ασκείς δημιουργικό οραματισμό υπέρ της φιλτάτης ημών πατρίδος, πάλι γκαντέμης θα παραμείνεις...

ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ

"Πάντων χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος, των μεν όντων ως έστιν, των δε μη όντων ως ουκ έστιν".
Κάτι τέτοια έλεγε ο Πρωταγόρας και έμεινε στην ιστορία.
Βέβαια, όταν ο Πρωταγόρας μίλαγε περί "χρημάτων", ελάχιστα έως καθόλου εννοούσε έννοιες όπως "φράγκα", "μπικικίνια", "κομπόδεμα", "μπεζαχτάς" κλπ.
Όχι ότι απέρριπτε τα "χρήματα" ως λεφτά, απλώς είχε κατά νου άλλα χρήματα. Το είχε ιεραρχήσει αλλιώς το θέμα.

Βέβαια, τόσο σήμερα όσο και στην εποχή του Πρωταγόρα, με δεδομένη την ύπαρξη πλούσιων και φτωχών, φραγκάτων και άφραγκων, κάλλιστα θα μπορούσε να διατυπωθεί η ιδέα πως
"Πάντων ανθρώπων μέτρον εστί χρήμα, των μεν όντων ως έστιν, των δε μη όντων ως ουκ εστιν".

Για να μην πω ότι με το χρήμα τα "όντα" κάλλιστα μετατρέπονται σε "μη-όντα" και τα "μη-όντα" μετατρέπονται σε όντα.

Ενδεχομένως μαγεμένος από αυτή την τόσο καθημερινή αλλά και τόσο διαλεκτική σχέση όντων, μη-όντων, χρημάτων και ανθρώπων, ο ποιητής Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου έγραψε αυτή τη διδακτική προσευχή:

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Πρίγκηπα, χρειάζομαι χρήματα, κι άλλα χρήματα
Σ’ έναν κόσμο που αλλάζει αδίστακτα, χρειάζομαι χρήματα
Για να σε κερδίσω δε θα ’φταναν όλα τα τραγούδια της γης
Xρειάζομαι πολλά, πάρα πολλά μπορώ να σου πω

Aυτά τ’ ανθοκήπια, κι αυτές οι πισινες, κι αυτά τα υδρόβια
Μες στα δωμάτια που μας προσμένουν χρειάζονται χρήματα
Χρειάζομαι τόσα λεφτά για τσιμέντο και χάλυβα κι όλη τη θάλασσα
Χρειάζομαι φως από πικρό αμμοχάλικα, Πρίγκηπα
Κι είμαστε τόσο, μα τόσο φτωχοί

Χρειάζομαι χρήματα να γεννηθώ σαν κι εσένα απαράλλαχτος
Το ήρεμο γαλάζιο τοπίο στα μάτια σου χρειάζεται χρήματα
Τα μισάνοιχτα χείλη σου και το άσκεφτο ανάβλυσμα
Η ανώφελη άγνοια χρειάζεται χρήματα
Nα παγιωθεί

Άρχοντα, δε νιώθω πια τίποτε για σένα
Το παιχνίδι μας δεν αλλάζει τα καθορισμένα βήματα
Xρειάζομαι χρήματα για να μεταμορφώσω ένα χερσότοπο
Σε πανδαιμόνιο μουσικής

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΘΗΣΑΥΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
(μέρος βήτον - το μυητικόν τσουλούφιον)

Ο κυρ Μανουήλ Πανσέληνος ήντονε ζωγράφος-αγιογράφος του 14ου αιώνα.
Το έργο του θεωρείται σημαντικό.

Εδώ, από το σύνολο του έργου του θα επικεντρωθούμε στη μελέτη τριών έργων του, που πιθανολογώ ότι είναι σε θέση (τα έργα του αυτά) να δημιουργήσουν νέες τάσεις στον χώρο της σύγχρονης ανδρικής κομμωτικής!
Τα έργα αυτά είναι τα εξής:

α) Ο άγιος Νικόλαος (μεγάλη η χάρη του)


β) Ο άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης (μεγάλη η χάρη του)


γ) Ο άγιος Μάξιμος ο ομολογητής (μεγάλη η χάρη του)


Βάσει της χαρακτηριστικής ομοιότητας των τριών αγίων, μπορούμε να πιθανολογήσουμε ότι το μοντέλο που πόζαρε και στις τρεις εικόνες, είναι το ίδιο. Αυτό είναι η επιφάνεια των πραγμάτων, όμως. Και εμείς δεν θέλουμε να μείνουμε στην επιφάνεια των πραγμάτων!
Εμείς θέλουμε να ψάξουμε τα πράγματα σε βάθος!
Ή έστω, να πιθανολογήσουμε περί βαθέων πραγμάτων, νοημάτων και εννοιών.

Ελπίζω οι αναγνώστες να βοηθήσουν, γιατί εγώ δεν τα πάω καλά με τις βαθιές έννοιες της ορθόδοξης εικονογραφίας.
Ωστόσο, κάνοντας την αρχή, θέτω επί τάπητος το εξής ζήτημα:

Το τσουλούφι στο εμπρόσθιο μέρος της κεφαλής (ή αν προτιμάτε, το τσουλούφι στο εμπρόσθιο μέρος της καράφλας) των τριών αγίων, δεν μπορεί παρά να έχει έναν βαθύτατο και μυητικότατο συμβολισμό!
Υποθέτω βάσιμα ότι: όποιος καταφέρει να αποκωδικοποιήσει την πνευματική διάσταση του τσουλουφιού στο εμπρόσθιο μέρος της κεφαλής (ή της καράφλας, έστω) θα έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα προς την κατάκτηση μιας θέσης στον παράδεισο!
Ας διαλογιστούμε λοιπόν πάνω στην μυστική-πνευματική διάσταση του τσουλουφιού των τριών εικονιζομένων αγίων! Και πιθανώς, εμείς οι άρρενες, ας ακολουθήσουμε τις κομμωτικές επιλογές των εν λόγω αγίων!

(Οι εικόνες είναι από το eikastikon.gr - πινακοθήκη του διαδικτυακού πολιτιστικού κέντρου artopos) ).