Μια συνταγματικώς ορθή λύση...

... προκειμένου να ξεκουμπιστούν οι κακομούτσουνοι

Και ναι μεν το όχι και τόσο αγαπημένο μου antinews λέει πως "Πληθαίνουν οι φήμες για άμεση προκήρυξη εκλογών", και ναι μεν όλοι ευχόμαστε να ξεκουμπιστούν το ταχύτερο οι κακομούτσουνοι, όμως καλού-κακού ας ρίξουμε και μια ματιά στο άρθρο 32 του Συντάγματος:

Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή γίνεται με ονομαστική ψηφοφορία και σε ειδική συνεδρίαση, που συγκαλείται από τον Πρόεδρο της Βουλής έναν τουλάχιστον μήνα πριν λήξει η θητεία του εν ενεργεία Προέδρου της Δημοκρατίας, κατά τα οριζόμενα στον Κανονισμό της Βουλής. Σε περίπτωση οριστικής αδυναμίας του Προέδρου της Δημοκρατίας να εκπληρώσει τα καθήκοντά του, κατά τους ορισμούς του άρθρου 34 παράγραφος 2, καθώς επίσης και σε περίπτωση που ο Πρόεδρος παραιτηθεί, πεθάνει ή κηρυχθεί έκπτωτος κατά τις διατάξεις του Συντάγματος, η συνεδρίαση της Βουλής για την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας συγκαλείται μέσα σε δέκα ημέρες το αργότερο αφού έληξε πρόωρα η θητεία του προηγούμενου Προέδρου.
Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας γίνεται σε κάθε περίπτωση για πλήρη θητεία.
Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών. Αν δεν συγκεντρωθεί η πλειοψηφία αυτή, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ύστερα από πέντε ημέρες. Αν δεν επιτευχθεί ούτε στη δεύτερη ψηφοφορία η οριζόμενη πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ακόμη μία φορά ύστερα από πέντε ημέρες, οπότε εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.
Αν δεν επιτευχθεί ούτε και στην τρίτη ψηφοφορία η αυξημένη αυτή πλειοψηφία, η Βουλή διαλύεται μέσα σε δέκα ημέρες από την ψηφοφορία, και προκηρύσσεται εκλογή για ανάδειξη νέας Βουλής.

Σκέφτομαι λοιπόν μια είδηση από τη Γαλλία, που με είχε εντυπωσιάσει προ ετών και λέω μήπως ήρθε η ώρα να την αξιοποιήσουμε και στη χώρα μας.

Βεβαίως, ο κύριος Παπούλιας μου είναι συμπαθής. πολύ συμπαθής.
Τον θεωρώ έναν ηθικό πρόεδρο.
Τον συμπαθώ από τότε που δήλωσε πως είχε δώσει εκεί πέρα κάτι παλιοδανεικά στον μακαρίτη τον πατέρα του πρωθυπουργού μας, ώστε να μπορέσει ο μακαρίτης να χτίσει εκεί πέρα ένα κωλόσπιτο για τα γεράματά του.
Ναι λέμε: Η αλληλεγγύη είναι απόδειξη ηθικής.
Και έχουμε απόλυτη ανάγκη τη μακροημέρευση ενός ηθικού προέδρου, ώστε να ακούμε τις ηθικές παραινέσεις του.

Όμως, πως να το κάνουμε, αφού ο ηθικός πρόεδρος με τις ηθικές παραινέσεις δε λέει να παραιτηθεί, λέω μπας και θα ήταν σκόπιμο να ακολουθήσουμε το γαλλικό παράδειγμα...

Τελοσπάντων, καλά να 'ναι ο άνθρωπος, κι ας του αφιερώσω κι ένα σχετικό τραγουδάκι:

Άκης Πάνου,
Κάτι παλιοδανεικά:

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΠΟΥΛΟ!!!!

Στα τσακίδια.
Στα κομμάτια.
Τέλος.
Πάπαλα.
Καπούτ.
Πάρε τη μαμά σου και τα αμερικανάκια σου και κάνε τη με τρόπο.

Να, δες εδώ αν δε με πιστεύεις, δες λάϊβ την πτώση σου.

ΠΙΣΩ ΞΑΝΑ

Νιξ φαϊ λεμε.

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Εδώ που τα λέμε, είναι απαίτηση των καιρών.
Είναι κάτι επιβεβλημένο.
Αναγκαίο. Απαραίτητο.
Η επιστήμη θα ωφεληθεί τα μάλα και η αιτία του κακού θα εντοπιστεί εύκολα.

Είναι απαίτηση των καιρών σου λέω!!!

Μέλος

Αν ήμουν μέλος του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, της Δημοκρατικής Αριστεράς, θα καλούσα τους βουλευτές αυτών των κομμάτων, καθώς και τους ανεξάρτητους και όποιον, ή όποια απ’ τα υπόλοιπα κόμματα διατηρεί αυτό που λέμε τσίπα, να φύγουν απ’ αυτή τη βουλή, καταγγέλλοντας την ως εκφραστή των συμφερόντων μιας μόνον τάξης και ως κύρια υπεύθυνη για τον εκχυδαϊσμό και την κατρακύλα του δημόσιου βίου.

Μετά όλοι μαζί, θα ξεχυνόμαστε στις πλατείες, στις συνελεύσεις, στις συγκεντρώσεις, στις απεργίες και όπου αλλού μαζεύονται άνθρωποι που προβληματίζονται, που διεκδικούν μια άλλη ζωή. Ολοι μαζί θα διαμορφώναμε τα πράγματα για μια συνολική ανάταση, χωρίς εμμονές και δογματικές αφηγήσεις. Θα καλούσαμε όλους όσοι συνέβαλλαν με τις πρράξεις τους στην απαξίωση του συνολικού καλού να λογοδοτήσουν. Θα αποκαθιστούσαμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και θα ανοίγαμε νέες προοπτικές για το μέλλον το δικό μας, των παιδιών μας και της πατρίδας μας.

Είναι σίγουρο ότι όλοι μαζί μπορούμε.

Το κείμενο αυτό του Περικλή Βασιλόπουλου το βρήκα εδώ και δύσκολα θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με ένα κείμενο, υπό την έννοια πως κι εγώ "αν ήμουν μέλος" τέτοια πράγματα θα περίμενα να συμβούν.

Βέβαια, δεν είμαι μέλος.

Στο παρακάτω τραγούδι απ' τα παλιά, εστιάζουμε στον στίχο:

"Γέλιο σιγανό καθώς τραβούσες τα υγρά σεντόνια αφήνοντας
τα μέλη μου γυμνά στο φεγγαράκι"

ΧΑΜΙΝΙ

Ήδη από το βράδυ των δημοτικών εκλογών γελούσα με κάποιους κατά την άποψή τους αριστερούς που μπορεί μεν να μην πανηγύριζαν αλλά ένιωθαν βαθιά ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι -επιτέλους, διάολε- η Αθήνα και η Σαλονίκη δεν θα είχαν δεξιό δήμαρχο. 

Σου λέει, το κίνημα (ξές, όχι το κυβερνών -το άλλο λέμε) κατάφερε να ροκανίσει αποτελεσματικά τον Ομέρ Πριόνη και τέτοια.

Πολύ μαλάκες, σου λέω, καλέ μου αναγνώστη... 

ΤΗΣ ΒΡΟΧΟΥΛΑΣ ΤΟ ΣΙΓΟΝΤΟ

Οι “από πάνω” δεν μπορούν να κυβερνήσουν όπως κυβερνούσαν μέχρι τώρα και οι “από κάτω” δεν μπορούν να κυβερνηθούν όπως τον προηγούμενο καιρό.

Αυτός είναι ο λενινιστικός καθορισμός (αλλά και ο απολύτως λογικός καθορισμός) των προϋποθέσεων για να χαρακτηριστεί μια κατάσταση ως "επαναστατική".  Μου τον θύμισε ο Κούλογλου, βέβαια, αλλά δεν πειράζει. Καμιά φορά από μικρό κι από τρεχαγύρευε θυμάσαι την αλήθεια.

Κάθομαι στο μπαλκόνι και θαυμάζω εκ του μακρόθεν τη χαμηλή νέφωση που κρύβει τις κεραίες του Υμηττού χαρίζοντάς μου μια αλλόκοτη όψη του ορίζοντα.

Ας ελπίσουμε ότι επίκειται μπόρα.

Τώρα βρέξε όσο θες, είναι τόσο συμπαθές
Ν' αγαπάς με της βροχούλας το σιγόντο
Και την όμορφη σιωπή να τη σπάζει μια αστραπή
Κάπου-κάπου στ' ουρανού το γκρίζο φόντο

Αν με νιώθεις ουρανέ, σε ικετεύω μα το ναι
Το γαλάζιο σου το χρώμα μην ξανοίγεις
Αλλά βρέξε δυνατά και η μπόρα ας κρατά
Για να μη μπορείς αγάπη μου να φύγεις

http://youtu.be/nrjTf5XAeEc

ΣΤΟΥΣ ΕΞΩΓΗΙΝΟΥΣ ΛΕΝΕ ΝΑΙ!!!

...αν κάτι έχουν διδάξει οι παγκόσμιες ιστορικές κρίσεις, σαν αυτήν που βιώνουμε σήμερα, είναι ότι δεν μπορούν να δοθούν διεθνείς λύ­σεις. Πρέπει αναγκαστικά να δοθεί λύ­ση σε εθνικό επίπεδο. Οι παγκόσμιες κρίσεις δεν μπορούν να βρουν τη λύση τους σε διεθνές επίπεδο, εκτός αν ξε­σπάσει παγκόσμια σύρραξη με τη μια ή την άλλη μορφή. Δεν συνέβη ποτέ και δεν πρόκειται να συμβεί σήμερα. Εκτός κι αν αυτοί που την αναζητούν σήμερα, ψάχνουν την ευκαιρία για να γεννη­θούν νέες πολεμικές συρράξεις.

Ορισμένοι δεν το κρύβουν. Όπως, π.χ., ο Πολ Κρούγκμαν, ο οποίος δεν κρύβει την άποψή του ότι μόνο ένας νέος πολεμικός παροξυσμός θα μπο­ρούσε να λυτρώσει την αμερικανική και την παγκόσμια οικονομία από την κρίση. Έτσι, στα τέλη Σεπτεμβρίου, σε μια ανοιχτή ομιλία του στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, ο Κρούγκμαν ισχυρί­στηκε ότι «αυτό που χρειαζόμαστε εί­ναι στην πραγματικότητα ένα οικονομι­κό ισοδύναμο του πολέμου». Και συνέ­χισε: «Αυτό που πραγματικά έφερε το τέλος στη Μεγάλη Ύφεση ήταν το τερά­στιο πρόγραμμα δημοσίων δαπανών, αλλιώς γνωστό ως Δεύτερος Παγκόσμι­ος Πόλεμος» («Huffington Post », 28.9).

Ο ίδιος λίγο νωρίτερα, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής, είπε με­ταξύ σοβαρού και αστείου: «Εάν εμείς ανακαλύψουμε ότι, ξέρετε, οι εξωγή­ινοι σχεδιάζουν να επιτεθούν στη Γη και χρειαζόμαστε μια μαζική συγκέ­ντρωση πόρων για την αντιμετώπιση της εξωγήινης απειλής και πραγματικά έπαιρναν δευτερεύουσα θέση ο πλη­θωρισμός και τα ελλείμματα του προϋ­πολογισμού, αυτή η ύφεση θα μπορού­σε να ξεπεραστεί σε 18 μήνες».

Και συνέχισε: «Και αν μετά, ξαφνικά, ανακαλύψουμε ότι κάναμε λάθος, ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι, θα ήμασταν καλύτερα...». Ένας άλλος παρευρισκό­μενος τον διέκοψε λέγοντας: «Δηλαδή μας λέτε ότι χρειαζόμαστε έναν Όρσον Γουέλς;». Ο Κρούγκμαν απτόητος του απάντησε: «Υπήρχε ένα επεισόδιο της “Ζώνης του Λυκόφωτος” [τηλεοπτική εκπομπή], όπου οι επιστήμονες επινό­ησαν μια ψεύτικη απειλή από εξωγήι­νους με σκοπό να πετύχουν την παγκό­σμια ειρήνη...

Αυτή τη φορά τη χρεια­ζόμαστε για να πετύχουμε μια δημοσι­ονομική ενίσχυση» (CNN, 14.8).

(απόσπασμα από το εξαιρετικά ενδιαφέρον μπλογκ του Δ. Καζάκη)

Τι να πω ρε συ αναγνώστη μου, με τους μαλάκες που έχουμε μπλέξει...
Άμα κι ο Κρούγκμαν το 'χει γυρίσει στη μαλακία, τότε οι μέρες τους δεν μπορεί παρά να είναι μετρημένες... Δεν είναι το θέμα ο μαλάκας ο Τζέφρι, δηλαδή... Το θέμα είναι πως υπάρχουν χειρότεροι μαλάκες, πιο απελπισμένοι μαλάκες από τον Τζέφρι...

ΕΡΩΤΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΔΕ ΘΑ ΜΑΣ ΡΙΞΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Δεν θα το χαρακτηρίσω γοητευτικό ή απογοητευτικό, δεν θα το χαρακτηρίσω ελπιδοφόρο ή αποκαρδιωτικό, απλώς θα το επισημάνω δημοσιοποιώντας το:

Έριξα μια ματιά στα στατιστικά του παρόντος μπλογκ. Και ξαφνιάστηκα πολύ σου λέω!!!

Πάνω από το 10% όσων επισκέπτονται το παρόν ευλόγιον, το κάνουν έχοντας βάλει σε κάποια μηχανή αναζήτησης ερωτήματα του στυλ "Πως θα κερδίσω το τζόκερ" ή "Πόσες είναι οι πιθανότητες να κερδίσω το τζόκερ" ή "Είναι το τζόκερ στημένο?".

Ο πιο προχωρημένος, μάλιστα, έθεσε το εξής ερώτημα: "Σατανά, πες μου τα νούμερα που θα κληρωθούν στο τζόκερ".

Υπό μια έννοια είναι ώρα ν' αρχίσω να βαράω κουτουλιές στον τοίχο, δοθέντος ότι η θεματολογία του παρόντος ευλογίου είναι η γνωστή σε όσους το παρακολουθούν -και ελάχιστα έχει να κάνει με τζόκερ και συναφή θέματα τζόγου.

Υπό μια άλλη έννοια, είναι όλοι μας ν' αρχίσουμε να βαράμε κουτουλιές στον τοίχο, διότι ναι μεν πάντα ο μέσος Έλλην έρρεπε προς το τζόγο, όμως τώρα με τη φτώχεια που μας έχει ρίξει η συμμορία του Τζέφρι, το κακό έχει παραγίνει.

Όμως, και να 'χει, σε πείσμα των επιθυμιών μου, φαίνεται πως το πιο σουξεδιάρικο κομμάτι που έχω ανεβάσει εδώ μέσα, είναι αυτό εδώ -με πρωταγωνιστή τον αρχαίο παππού Πυθαγόρα: Τουλάχιστον 8.000 διαδικτυακοί νοματαίοι το έχουν διαβάσει (και βάάάλε!!!) και δεκάδες νέοι αναγνώστες κάθε μέρα συνεχίζουν να εντρυφούν στις σοφίες του.

Θέλοντας λοιπόν κι εγώ (ο ματαιόδοξος) να δώσω στο μπλογκ μου μια πινελιά επισκεψιμότητας και εμπορικότητας (ζήτημα που ως γνωστόν με απασχολεί από παλιά), αποφασίζω και διατάσσω:

Από τούδε και στο εξής, αρκετά συχνά θα βάζω εδώ μέσα θέματα που ενδιαφέρουν τα απολωλότα αδέρφια μου, τους τζογαδόρους. "Να υπηρετούμε το λαό", που έλεγε και ο πρόεδρος Μάο.

Ωραία λοιπόν, ξεκινώντας από την αμέσως επόμενη δημοσίευση θα αρχίσει ένα αφιέρωμα στο ποδοσφαιρικό στοίχημα -και πιο συγκεκριμένα στη μελέτη των 6 ισοπαλιών.

Μην το χάσετε... θα χάσετε!!!

ΝΕΦΕΛΩΝ

Κι αν με χτύπησε τ' αγιάζι, το σακάκι μου κι αν στάζει, σου το λέω δε με νοιάζει, εάν και εφόσον λίγη ώρα πριν έλεγα τον ορφικό ύμνο των νεφελών:

Ἠέριοι νεφέλαι, καρποτρόφοι, οὐρανόπλαγκτοι,
ὁμβροτόκοι, πνοιῇσιν ἐλαυνόμεναι κατὰ κόσμον·
βρονταῖαι, πυρόεσσαι, ἐρίβρομοι, ὑγροκέλευθοι·
ἠέρος ἐν κόλπῳ πάταγον φρικώδε' ἔχουσαι·
πνεύμασιν ἀντίσπαστοι ἐπιδρομάδην παταγεῦσαι,
ὑμέας νῦν λίτομαι, δροσοείμονες, εὔπνοοι αὔραις,
πέμπειν καρποτρόφους ὄμβρους ἐπὶ μητέρα γαῖαν.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ

Το θαύμα της ιάσεως του κουλοχέρη

ή μια εκκλησιαστική πρότασις για την αντιμετώπιση

της οικονομικής κρίσεως

Hommage à Jobs

Δυστυχώς, ζει όχι μόνο στις καρδιές μας...

Papa Legba

Rompiendo la monotonia del tiempo
λαλαλαλα...

ΜΠΟΡΕΙ

Μπορεί και να προσευχόταν ν' απαλλαγούμε από τον αμερικάνο πράκτορα και τη συμμορία που μας έχει κάτσει στο σβέρκο. 

Μπορεί, βέβαια, απλώς να χαιρετούσε τον ήλιο που έδυε βυθιζόμενος πίσω από την Πάρο. 

Μπορεί απλώς να αυτοσυγκεντρωνόταν αναρωτούμενος "που στον πούτσο έχει εξαφανιστεί το κίνημα" -ναι, σε αυτό το κίνημα αναφέρομαι: στο εξαφανισθέν. Όχι σε αυτό που κυβερνά. 

Μπορεί, πάλι, να ύψωσε τα χέρια του με δέος, άρτι εννοήσας την αιτία της εξαφανίσεως. 

Μπορεί απλώς να ετοιμαζόταν να κάνει εμετό. 

Μπορεί να μάθαινε κινήσεις του μπαλέτου.

Δεν ξέρω. 

Απλά περνούσα απ' την Αγία Άννα και τον φωτογράφησα, και τώρα κάθομαι και θαυμάζω σε στυλ "τσκ τσκ τσκ, κοίτα τι όμορφες φωτογραφίες βγάζει το κινητό μου". 

Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΕΚΑΒΗΣ

Την ιστορία του όλου ζητήματος δεν την κατέχω ούτε καν ξώφαλτσα, ωστόσο την εικόνα τη συνάντησα μπροστά μου κατά τη διάρκεια του θέρους:

Φαντάσου, λέει, μάγκα μου, να έχεις μαγαζί σε μια γκαγκάν νησιώτικη παραλία, και να έχεις επενδύσει στο μαγαζί σου επενδύσεις μεγάλες και να έχεις φτιάξει ένα μαγαζί τζιτζιλόνι, και ξαφνικά να σε καταγγέλλουν οι γειτονικοί μαγαζάτορες με κατηγορίες βαριές προκειμένου να σου κλείσουν το μαγαζί και κλείνοντάς σου το μαγαζί ουσιαστικά να σου κλείνουν και το σπίτι... 

Ε, τότε κι εσένα σε πιάνει το καλλιτεχνικό σου, τσακώνεις μια πλάκα μαρμάρινη και τη μοστράρεις έξω από το κλειστό σου μαγαζί, αφού προηγουμένως έχεις σκαλίσει πάνω της λόγια αρχαιότροπα και συγκινητικά, ώστε να παραξενεύονται οι τουρίστες λίγο πριν και λίγο μετά τις βουτιές τους στη δροσερή θαλασσίτσα... και να εννοούν με ποιούς έχουν μπλέξει...

Διότι ο ανώτερος άνθρωπος είναι σε θέση να βρίσκει ανώτερους τρόπους προκειμένου να εκφράσει την πίκρα ή την οργή ή το θυμό του.  Κι αυτό, κυρίως επειδή η πίκρα του εμπεριέχει απέραντες βουνοπλαγιές σοφίας από τις οποίες πηγάζουν ιλιγγιωδώς μεγάλες δόσεις χιούμορ -κατά βάθος. 

CASO SCALA

Επέτειος σήμερα, λοιπόν.

Αλλά επέτειος πολυσήμαντη. 

Επέτειος μιανού πραγμάτου που συνέβη 24 μήνες πριν... 

Αλλά και επέτειος ενού αλλουνού πραγμάτου που συνέβη 17 μήνες πριν. 

Προς τιμήν της δεύτερης, λοιπόν, επετείου, το παρακάτω βινδεάκιον σχετικά με το "Caso Scala" -διότι η φαντασία των πιονιών είναι περιορισμένη, πράγμα που τα κάνει να επαναλαμβάνονται, ωστόσο, όπως φάνηκε και στην Ελλάδα του τελευταίου ενάμιση χρόνου, η έλλειψη φαντασίας τους  κάθε άλλο παρά σημαίνει και έλλειψη αποτελεσματικότητας. 

Κάπου κυκλοφορεί κι ένα ελληνόφωνο κείμενο (εδώ ας πούμε) για τους μη κατέχοντες την ιθπανικήν.

ΤΑ ΖΩΑ ΤΑ ΚΑΗΜΕΝΑ

Κι ενώ ακόμα κι ο καημένος ο επιβλητικός τυραννόσαυρος χάνει μεγάλο μέρος του κύρους και της επιβλητικότητάς του...

...τα υπόλοιπα καημένα ζώα της προδοτικής κλίκας, συνεχίζουν να ανοίγουν σαμπάνιες προς τιμήν της απάθειας που συνεχίζει να τα εκτρέφει.

Θλιβερή επέτειος, δυστυχώς, που η απάθεια της κοινωνίας την καθιστά θλιβερότερη.

Ο Γ. Κορδάτος για το Σύνταγμα των πυραμίδων

Σε μια από τις περιοδείες του στο εξωτερικό ο Σούτσος είχε πάει και στην Αίγυπτο. Επισκέφτηκε τις πυραμίδες του Καϊρου και πάνω σε μια απ' αυτές χάραξε το επίγραμμα: "Ζήτω το Σύνταγμα της Ελλάδος, όσον αι πυραμίδες της Αιγύπτου". Αυτός ήταν ο Αλ. Σούτσος, αγωνιστής και μαχητής. 

Αυτό γράφει ο Γιάννης Κορδάτος στο βιβλίο του "Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας 1453-1961", καλέ μου αναγνώστη, αναφερόμενος στον Αλ. Σούτσο.

Το αν είναι αλήθεια ο ισχυρισμός του Κορδάτου, δεν γνωρίζω.
Απλά σε ενημερώνω, για να είσαι ενήμερος άμα τυχόν κανένας ελληνοκεντρικός παπαρολόγος τουρίστας στην Αίγυπτο, επιστρέψει στα καθ' ημάς και σου δείξει τίποτα φωτογραφίες των πυραμίδων, με βάση τις οποίες θα ισχυριστεί πως "Να ρε κοθώνια, τι ιερογλυφικά και πίπες... οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έγραφαν ελληνικά και ήξεραν την πλατεία Συντάγματος!!!"

ΧΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΝΤΕ ΛΕΞΕΙΣ

Χίλιες και πέντε λέξεις, για να προχωρήσει δυναμικά το Σ/Κ.

Όπου οι χίλιες λέξεις υπάρχουν στην παραπάνω εικόνα (την οποία συνοδευομένη υπό σχετικού κειμένου τη βρήκα εις το έγκριτον epicnews.gr)........


...και, βέβαια, οι πέντε λέξεις περιλαμβάνονται εις το παραπάνω βίνδεον - απόσπασμα από δελτίο ειδήσεων του Άλτερ -προ δεκαπενθημέρου, περίπου.